Ημέρες ποίησης

«Amor y poesia cada dia» (έρωτας και ποίηση κάθε μέρα) λέει ο ποιητής Χουάν Ραμόν Χιμένεθ, αλλά ποιος τον ακούει; Στη λεγόμενη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας γιορτάζουμε την παγκόσμια μέρα της ποίησης με μεγάλη λαμπρότητα, αλαλαγμούς και επικοινωνιακή υστερία. Η ίδια η επέτειος αποτελεί μια αγαστή ευκαιρία για τον καθένα να δημοσιεύσει ή να απαγγείλει … Continue reading Ημέρες ποίησης

Advertisements

Στον κύκλο των χαμένων ποιητών: Στρατής Καρράς

Ο Στρατής Καρράς υπήρξε θεατρικός συγγραφέας. Άρα κατά μία έννοια ποιητής. Ως γνωστόν οι δυο αυτές ιδιότητες υπήρξαν για πολλούς αιώνες ταυτόσημες. Αν και το έργο του χαρακτηρίζεται από μεγάλη πρωτοτυπία, δραματική ένσταση και πλουραλισμό ιδεών, στις μέρες μας δε βρίσκει συχνά τον δρόμο του προς τη σκηνή. Είναι σημείο των καιρών: το θέατρο δε … Continue reading Στον κύκλο των χαμένων ποιητών: Στρατής Καρράς

Στον κύκλο των χαμένων ποιητών: Κώστας Χατζηαργύρης

Ο Κώστας Χατζηργύρης ήταν βέβαια πεζογράφος και θεατρικός συγγραφέας, αλλά υπήρξε και “ποιητής» με την ευρεία έννοια του όρου. Επρόκειτο για έναν αληθινό και σπάνιο δημιουργό. Λήθη στεφανώνει το έργο των περισσότερων πεζογράφων της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Στις μέρες μας, με τόσα blogs για τη λογοτεχνία, τόσες στήλες στον έντυπο και ηλεκτρονικό … Continue reading Στον κύκλο των χαμένων ποιητών: Κώστας Χατζηαργύρης

Στον κύκλο των χαμένων ποιητών: Χρίστος Λάσκαρης

Όλο και περισσότερο γίνονται μνείες στο ιδιαίτερο ποιητικό έργο του Χρίστου Λάσκαρη. Και μάλιστα – όχι άδικα – με εγκωμιαστικό τρόπο. Στο σύμπαν του Χρίστου Λάσκαρη κυριαρχεί το λυκόφως, οι ψίθυροι και η ακινησία. Τα πρόσωπα και τα πράγματα φαίνονται παγωμένα εκεί, σταματημένα σε μια στιγμή μέσα στον χρόνο. Δεν ειπώθηκε άδικα ότι το βλέμμα … Continue reading Στον κύκλο των χαμένων ποιητών: Χρίστος Λάσκαρης

Κατά των επιθέτων

Υπάρχει ένα μάντρα που λέει: “ποτέ μην εμπιστεύεσαι τον συντάκτη που εκφράζεται σωρηδόν με εκθειαστικούς, επιθετικούς προσδιορισμούς για έναν συγγραφέα”. Με άλλα λόγια αν κάποιος ισχυρίζεται ότι ο τάδε ή ο δείνα συγγραφέας είναι “μέγιστος”, “ανυπέρβλητος”, “τεράστιος”, “ασυναγώνιστος” κτλ, το μόνο που καταφέρνει είναι να κερδίζει χρόνο για να κρύψει την εκφραστική του ανεπάρκεια, να … Continue reading Κατά των επιθέτων

Πνευματική Νιρβάνα

Στα σανσκριτικά η λέξη Kutarka δηλώνει τον αρνητικό τρόπο σκέψης. Εκείνον που αντιδρά κατά κανόνα με το όχι, που αποστρέφεται την κατάφαση και οδηγεί σε ένα απώτατο επίπεδο στον μηδενισμό. Πολλοί άνθρωποι κατατρέχονται από τον εν λόγω τρόπο σκέψης. Παίρνουν αποφάσεις, αντλούν χαρά, αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες και γενικότερα πορεύονται στη ζωή τους με γνώμονα αυτόν. … Continue reading Πνευματική Νιρβάνα

Φόβοι της γραφίδας (και πως ξεπερνιούνται)

Κάθε δραστηριότητα που έχει να κάνει με την περιπέτεια του αγνώστου, με την αγωνία της αναζήτησης και τις τέρψεις της ανακάλυψης, με την περιπλάνηση σε αγεωγράφητα εδάφη εν γένει, ενέχει κινδύνους. Κυρίως ψυχολογικούς και συναισθηματικούς, αλλά όχι σπάνια και σωματικούς. Η δουλειά του λογοτέχνη, που κατά τον Πάουντ απαιτεί να έχεις πάντα μυαλό, ενώ σύμφωνα … Continue reading Φόβοι της γραφίδας (και πως ξεπερνιούνται)

Η κατάρα της αυτοαναφορικότητας

Η ποίηση λειτουργεί μια χαρά εδώ και αιώνες, χωρίς καμία ιδιαίτερη πρόθεση να κατανοήσει τους εσωτερικούς της μηχανισμούς, τα ενδογενή προβλήματα που προκύπτουν από τη σχέση της με τον δημιουργό της, τον ποιητή, τη σχέση της με τη μούσα ή το κοινό. Της έφταναν τόσα και τόσα επείγοντα συλλογικά θέματα με τα οποία είχε (και … Continue reading Η κατάρα της αυτοαναφορικότητας