Euro-vision: το «όραμα» της πολιτισμικής άλωσης

281

Όχι τυχαία, η Eurovision αποτελεί τη σύγχρονη μουσική ενόραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης του lifestyle και της αγοράς. Η ανάδειξη πολιτισμικής ταυτότητας των ευρωπαϊκών λαών δεν φαίνεται να αποτελεί euro-vision… και οι «αντιπροσωπείες» των λαών δεν φαίνεται να προβληματίζονται ιδιαίτερα γι’ αυτό. Το όραμα της πολιτισμικής ένωσης των πληθυσμών της Ευρώπης το κατανοούν όσοι γνωρίζουν από Ευρωπαϊκή Μυθολογία, Αρχαιολογία, Ιστορία, Τέχνες και Γράμματα και δεν θεωρούν ότι η «Ευρώπη» απλά ξεκινά και τελειώνει στο Διαφωτισμό ή στις επιταγές της σύγχρονης πολιτικής και οικονομικής της ελίτ.

«Τα έθνη καταρρέουν ή ευδοκιμούν ανάλογα με το αν η ποίηση, η ζωγραφική και η μουσική τους καταρρέουν ή ευδοκιμούν», είχε πει ο μεγάλος William Blake.

Με αφορμή την παρωδία της eurovision, στον κόσμο των αντεστραμμένων αξιών και σε πείσμα των καιρών, ο νους μου ταξιδεύει σε τόπους που προάγουν στη δύναμη της ψυχής των λαών και στο μυστικό της βάθος… περνάει από τους χορούς και τα τραγούδια των ξωτικών την παραμονή της Πρωτομαγιάς… περνάει από τα τοπία των μύθων, των θρύλων και των παραμυθιών και καταλήγει πάντοτε στο τραγούδι του Αχιλλέα, σε μια από τις ομορφότερες και πιο προσωπικές του στιγμές στην Ιλιάδα. Ο Αχιλλέας (άχος+λαός) είναι το υποκείμενο, αλλά και ο εκτελεστής του μελαγχολικού ομηρικού λυρικού τραγουδιού. Ο Πάτροκλος (πατήρ+κλέος) περιμένει τη σειρά του. Μέσα από το τραγούδι του Αχιλλέα, τα «κλέα ανδρών» γίνονται…αιώνια.

«Στων Μυρμιδόνων τες σκηνές εφθάσαν και στα πλοία,
κι ήβραν αυτόν το πνεύμα του να τέρπει με γλυκείαν
καλήν κιθάραν τεχνικήν μ’ ολάργυρον τον πήχυν,
που διάλεξ’ απ’ τα λάφυρα την πόλιν όταν πήρε
του Ηετίωνος. Αυτός και την ψυχήν μ’ εκείνην
ιλάρωνε, και των ανδρών τες δόξες ετραγούδα.
Και ο Πάτροκλος εκάθονταν απέναντί του μόνος
σιωπηλός κι ανάμενε να παύση το τραγούδι.» (Ραψωδία Ι, 185-190)

 

Για μια €υρώπη που έχει χάσει το δρόμο της…
Εκείνος συνεχίζει να τραγουδά…
Δυσφημισμένος, συκοφαντημένος και περιττός,
ο μυθολογικός ήρωας… ποιητής-πολεμιστής,
συνεχίζει να τραγουδά.
Μοναχικός φύλακας του παρελθόντος

και αμετανόητος δρακοφονιάς του μέλλοντος…
όταν ο σύγχρονος μαζάνθρωπος θα παραδοθεί στην πτώση του…
Εκείνος θα συνεχίσει να τραγουδά.

 

Προηγούμενο άρθρο25η Μαρτίου 1941: Η τελευταία παρέλαση στην ελεύθερη Αθήνα
Επόμενο άρθροΣτρατός και άλλα
Ο Ευάγγελος ΠΑΥΛΗΣ αρθρογραφεί στην Εφημερίδα ΑΡΙΣΤΕΙΑ και επιμελείται την Στήλη "Ευωνύμως". Είναι Διδάκτωρ-Ερευνητής του Τμήματος Γεωγραφίας του Παν. Αιγαίου και επιστημονικός συνεργάτης της Κοιν.Σ.Επ. «Μοδούσα». Διαθέτει εμπειρία ως μεταδιδακτορικός ερευνητής του Παντείου Πανεπιστημίου και υπότροφος του ΙΚΥ (2016-2017), ως βασικός ερευνητής του προγράμματος VOLANTE (2010-2015), ως βοηθός διδασκαλίας σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα, ως συντονιστής και μέλος ομάδων έργου, κλπ. Έχει πιστοποιηθεί ως «Ειδικός Σύμβουλος Τοπικής Επιχειρηματικότητας και Κοινωνικής Οικονομίας» από Ε.Ε. και Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Το αντικείμενό του είναι η ανθρωπογεωγραφία και η βιώσιμη ανάπτυξη της υπαίθρου με έμφαση στο τοπίο και συγκεκριμένα οι κλάδοι της γεωγραφίας της υπαίθρου, της κοινωνικής και της πολιτισμικής γεωγραφίας. Έχει δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και βιβλία, καθώς και ανακοινώσεις σε επιστημονικά συνέδρια, σεμινάρια και ημερίδες.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.