Δελτίο έντονων κοινωνικών φαινομένων

199

Η αποξένωση των ανθρώπων από τους άλλους και από τον ίδιο τους τον εαυτό είναι το σημαδι του σύγχρονου καιρού μας. Δυσκολευόμαστε όλο και περισσότερο να συνάψουμε και να διατηρήσουμε σχέσεις στενής, σταθερής και ειλικρινούς φιλίας, συμβίωσης, γάμου και τεκνοποιίας. Υποτίθεται πως ζούμε σε φιλελεύθερες κοινωνίες, όπου αντασταλτικοί παράγοντες, περιορισμοί και απαγορεύσεις τείνουν να εκλείψουν: οι παλιότερες κοινωνικές διακρίσεις με βάση το θρήσκευμα, την εθνικότητα ή την οικονομική κατάσταση φαίνονται να υποχωρούν. Κι όμως, η κοινωνική μας πραγματικότητα δείχνει κουρελιασμένη στην εσωστρέφεια και την μοναξιά.

Αλλού στον κόσμο, αλλά και στην Ελλάδα πριν το Μνημόνιο, είχαμε το δηλητήριο της υπερεργασίας: έντονοι ρυθμοί και πολλές ώρες δουλειάς εκμηδενίζουν την δυνατότητα άφεσης και συγκέντρωσης στους συνανθρώπους, με το συμπεριφορικό υπόβαθρο της διάθεσης για επικοινωνία, συγκίνηση, διασκέδαση, ψυχαγωγία και δέσιμο να αποσαθρώνεται. Τον καιρό μας, τον καιρό της φθοράς, της απραξίας, της οικονομικής εξαθλίωσης, της επισφάλειας και της επαγγελματικής σήψης, η ίδια η φιλική συνθήκη μεσολαβείται από τον προσωπικό ανταγωνισμό για επιβίωση και τον φόβο του επωμισμού των προβλημάτων των άλλων.

Ηθικές αξίες, όπως η ειλικρίνεια και ο σεβασμός, απαξιώνονται συστηματικά ως παρωχημένες. Η απαξίωση της μοναδικότητας των δύο ανθρωπίνων φύλων είναι προϊόν μιας γιγαντιαίας και επίμονης επένδυσης ενάντια στην φύση και υπέρ ενός σύγχρονου καταναλωτισμού: οι κοινωνικοί φαινότυποι των ανθρώπων υποτάσσονται στην διαθλαστική επεξεργασία των μεγάλων βιομηχανιών της ευμάρειας και του περιεχομένου. Η συνεχής χρήση των νέων ψηφιακών συσκευών και των μέσων δικτύωσης στην καθημερινότητα και στον χώρο εργασίας είναι έντονη, λειτουργώντας αποχαυνωτικά, αποδιοργανωτικά, καταργώντας κάθε επαφή και διάλογο με τον συνάνθρωπο: οι αγορές εξασφαλίζουν πελάτες, αλλά οι κοινωνίες των ανθρώπων ξεραίνονται και αναπόφευκτα θα στερέψουν.

Η ανθρωποκεντρική αγωγή λείπει, δέχεται επίθεση και έχει ισχυρούς εχθρούς.

Προηγούμενο άρθροΚαταδίκη και σε δεύτερο βαθμό για τον Τάσο Μαντέλη
Επόμενο άρθροΗ μακρινή Ευρώπη επενδύει στον επιχειρηματικό πειραματισμό
Ο Γεώργιος ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ αρθρογραφεί στην Εφημερίδα ΑΡΙΣΤΕΙΑ και επιμελείται την Στήλη "Καινοτομία". Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1984. Είναι υποψήφιος Διδάκτωρ Κοινωνικής Οικονομίας. Είναι απόφοιτος του τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστήμιου Πατρών. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος MBA στις νέες αρχές Διοίκησης Επιχειρήσεων, του ιδίου τμήματος με εξειδίκευση την Διεθνοποίηση των Επιχειρήσεων. Είναι κάτοχος πτυχίου τεχνολόγου πολιτικού μηχανικού έργων υποδομής. Έχει δημοσιεύσει ερευνητικά άρθρα στα καταλογραφημένα επιστημονικά περιοδικά με κριτές: Journal of Investment Management and Financial Innovations, Macmillan Palgrave Publishers. Οι τομείς του ερευνητικού ενδιαφέροντος περιλαμβάνουν την Κοινωνική Οικονομία, την Εταιρική Διακυβέρνηση, την Οικονομική Οικονομετρία και τις Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις. Έχει παρουσιάσει πολλά εθνικά συνέδρια σχετικά με τον τραπεζικό φόρο και τη διάρθρωση του κεφαλαίου. Στον τομέα της Κοινωνικής Οικονομίας δραστηριοποιείται από το 2017 με την ιδιότητα του σαν Researcher at Social Economy Observatory, Greece στο οποίο είναι Responsible Individual development researcher of a development of new models corporate governance study between social enterprises, and development researcher of econometric models of Internationals Credit Flow measurement developed through the Social Economy

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.