Ομόφυλα ζευγάρια και υιοθεσία

245

Η συζήτηση γύρω από το αν πρέπει ή όχι να υιοθετούνται παιδιά από ζευγάρια ομοφυλοφίλων είναι προσχηματική. Σε μια από τις χειρότερες στιγμές της χώρας, που ξεπουλιέται οτιδήποτε έχει αξία, είναι λογικό να επιλέγονται συστηματικά θέματα που μπορούν να πετάξουν τη μπάλα στην κερκίδα. Κανείς δεν νοιάζεται στ’ αλήθεια, για την αποκατάσταση των παιδιών προς υιοθεσία, ούτε για την ολοκλήρωση των ομοφυλόφιλων οικογενειών. Αν πράγματι υπήρξε ενδιαφέρον, τότε η κυβέρνηση θα ξεκινούσε από λιγότερο πομπώδη αλλά περισσότερο αποτελεσματικά μέτρα στην παιδεία και στην ευαισθητοποίηση.

Η υιοθεσία και η ομοφυλοφιλία, αν και εντελώς διαφορετικά ζητήματα, συναντιούνται στα πεδία του κοινωνικού αποκλεισμού και του στίγματος, πολύ πριν χρειαστεί να διευθετηθεί το δικαίωμα των ομοφυλόφιλων να υιοθετούν. Η υιοθεσία ή επί το ορθότερον παιδοθεσία, αποτελεί διαχρονικά ένα δύσπεπτο ζήτημα για την ελληνική κοινωνία. Πέραν των δυσκολιών που αντιμετωπίζει ένα ζευγάρι για να ολοκληρώσει μια νόμιμη υιοθεσία, πριν καταφύγει στη μάστιγα των παράνομων υιοθεσιών, θα πρέπει να συνυπολογίσει το ψυχικό βάρος που θα επωμιστεί τόσο το ανδρόγυνο όσο και το υιοθετημένο παιδί.

Στη χώρα της εμμονής της αιματικής συνέχειας, πολλές φορές η υιοθεσία γίνεται αντιληπτή ως ματαίωση και αποτυχία της διαιώνισης της οικογένειας. Τί κι αν το υιοθετημένο παιδί γίνεται κοινωνός απόλυτος της οικογένειάς του, πολλοί θα είναι αυτοί που θα αμφισβητήσουν με πολλά επιχειρήματα την ταυτότητα του.

Εδώ και χρόνια στα μεγάλα κανάλια έχει στηθεί μια παράλληλη μπίζνα επανασύνδεσης των υιοθετημένων με τις βιολογικές τους οικογένειες. Σε αρκετές περιπτώσεις καταπατείται κάθε είδους ιδιωτικότητας και ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Πέραν των συγκινητικών στιγμών της επανασύνδεσης που πουλάνε χορηγίες και βαρβάτα διαφημιστικά πακέτα, κανείς δεν ενημερώνει για την μακροπρόθεσμη εξέλιξη.

Παράλληλα ο όρος υιοθεσία συχνά χρησιμοποιείται καταχρηστικά από τα ίδια ΜΜΕ εξομοιώνοντας την παιδοθεσία με την απόκτηση ενός σκύλου ή μιας γάτας. «Υιοθέτησε κι εσύ ένα κουτάβι» αναφέρεται σε πολλά μηνύματα λες και είναι το ίδιο. Από την άλλη πολύ συχνά ένα υιοθετημένο παιδί και ένα ομοφυλόφιλο, ή ένα παιδί ομοφυλόφιλων, θα συναντηθούν στις σκοτεινές διαδρομές μιας σκληρής πραγματικότητας όπως η ελληνική. Και τα δύο θα γίνουν αντικείμενα χλευασμού και απόρριψης ως αποδιοπομπαίοι τράγοι, στη σκληρή παιδική κοινωνία του σχολείου που αντιγράφει σε υπερβολή την κοινωνία των γονέων, ενώ η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών αδιαφορεί ή αισθάνεται ανήμπορη να βοηθήσει.

Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται μια σχετική βελτίωση που προφανώς σχετίζεται με την ανάπτυξη του μορφωτικού επίπεδου, ωστόσο αν πραγματικά θέλουμε μια καλύτερη κοινωνία πρέπει πρώτα να ασχοληθούμε με τις ρίζες του προβλήματος και όχι με την επιφάνεια, στοχεύοντας στην άγρα ψήφων. Δυστυχώς όμως χωρίς καμία προετοιμασία και χωρίς χρόνο και σχέδιο η κυβέρνηση βιάζεται να λύσει γρήγορα ένα θέμα που πρέπει να πιαστεί από τη βάση και δεν μπορεί να αποτελεί μέτρο και πιστοποιητικό προοδευτισμού.

Προηγούμενο άρθροΗ «Κόκκινη Γραμμή» στην Θεσσαλονίκη
Επόμενο άρθροΤί ωραίες που είναι οι θερμοβαρικές βόμβες των Βρετανών
Ο Ιωάννης ΝΕΒΕΣΚΙΩΤΗΣ είναι συντάκτης της Εφημερίδας ΑΡΙΣΤΕΙΑ και επιμελείται την Στήλη "Κοινός Τόπος". Τα πρώτα του άρθρα δημοσιεύθηκαν σε σχολική εφημερίδα Δημοτικού, στις αρχές της δεκαετίας του '90, ενώ τα πιο πρόσφατα στο CNN Greece. Στο μεσοδιάστημα σπούδασε Συμβουλευτική Ψυχολογία στο North College, συνεχίζοντας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Εργάστηκε στον Flash και αργότερα στο West Channel Δυτικής Μακεδονίας, ως ρεπόρτερ, αρχισυντάκτης και παρουσιαστής ειδήσεων, με παράλληλο αντικείμενο την παραγωγή προωθητικών και αφιερωματικών βίντεο για την τηλεόραση και το διαδίκτυο.

Το σχόλιό σας