Μαύρη φτώχεια για το 21% των Ελλήνων

428

Σοκάρει το εύρημα πως το 21,1% των Ελλήνων ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Η έκθεση της EUROSTAT είναι αφοπλιστική για τις άμεσες συνέπειες που έχει τόσο η σημερινή κυβερνητική πολιτική, όσο και το μεσοπρόθεσμο οικονομικό Άουσβιτς που έχει επιβληθεί στην χώρα με το Μνημόνιο του 2010. Το ποσοστό της ακραίας φτώχειας επισκιάζει τα υπόλοιπα αρνητικά ευρήματα μιας κοινωνίας όπου το 70% των πολιτών αντιμετωπίζουν οικονομική δυσπραγία και έλλειψη προοπτικής. Συνδέοντας το ποσοστό της ακραίας φτώχειας με την πηγή των εισοδημάτων, που για 2 στους 3 Έλληνες είναι οι συντάξεις και οι μισθοί του δημοσίου, κατανοεί κανείς τον καταστροφικό κοινωνικό αλγόριθμο που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα.

Η αδυναμία εξυπηρέτησης βασικών οικονομικών υποχρεώσεων, όπως του ενοικίου, των εξόδων διατροφής και διαβίωσης, καθώς και των δαπανών για ρεύμα, νερό και τηλέφωνο διαχέεται ραγδαία σε κοινωνικά στρώματα που χάνουν την δυνατότητα αυτοσυντήρησης, πλήττοντας ιδιαίτερα τους ανθρώπους στις πόλεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Βρεθήκαμε δεύτεροι πίσω από την Βουλγαρία, αλλά λίγα χρόνια πριν, όταν κοινωνικοί επιστήμονες και σκεπτόμενοι πολίτες προειδοποιούσαμε για την ανεπίστρεπτη αυτή βεβαιότητα, οι άνθρωποι των ξένων που επέβαλαν και υλοποιούν το Μνημόνιο έκαναν πως δεν καταλαβαίνουν, ενοχοποιώντας και λοιδορώντας κάθε εθνική φωνή.

Σε συνθήκες λαϊκής κυριαρχίας του κράτους, εθνικής αξιοπρέπειας και κοινωνικής δικαιοσύνης, η δημοσιονομική προσαρμογή οφείλει να είναι ήπια και να μην αφήνει συντρίμμια την κοινωνία. Χωρίς κοινωνική συνοχή δεν υπάρχει εθνική ακεραιότητα. 610.000 χιλιάδες ταλαντούχοι νέοι άνθρωποι εγκατέλειψαν όπως-όπως την Ελλάδα. Η σχέση όσων δουλεύουν για να συντηρήσουν τους δημοσίους υπαλλήλους, τους ανέργους, τους ηλικιωμένους και τα παιδιά είναι πέρα από κάθε οικονομική λογική. Η απασχόληση έχει μηδενίσει και η σχετική μείωση της θεόρατης ανεργίας είναι προϊόν της μετανάστευσης στο εξωτερικό καθώς και της μερικής απασχόλησης που μετράει ως εργασία.

Μια νέα γενιά εργαζομένων-φτωχών δημιουργείται στις πόλεις. Η εξισορρόπηση του μέσου όρου εισοδημάτων στα 300 ευρώ είναι μια βεβαιότητα για τους συνταξιούχους και αυτούς τους ζόμπι-εργαζομένους.

Το Μνημόνιο με την συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και την εκποίηση της εθνικής κρατικής περιουσίας είναι αντισυνταγματικό και δεν έπρεπε ποτέ να γίνει δεκτό από τους Έλληνες. Το ότι πολιτικά κόμματα και λαός επέτρεψαν στον κύριο Γιώργο Παπανδρέου να φέρει το ΔΝΤ στην Ελλάδα είναι το βάρος που θα πρέπει να κουβαλούν για τις επόμενες δεκαετίες. Οι πολιτικές φωνές που υπερασπίζονται το πλαίσιο του Μνημονίου είναι ένοχες και παράλογες. Επιβλήθηκαν στον δημόσιο διάλογο με τη σιδηρά πειθαρχία των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Οι φωνές που συνεχίζουν να υπερασπίζονται την κοινωνική συνοχή, την εθνική βιωσιμότητα και την λαϊκή κυριαρχία στο κράτος, την οικονομία και την πολιτική δέχονται επίθεση. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως έχουν λείψει.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.