Το Διάγγελμα του Πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη

116

Ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Ἐλληνικὸν Λαὸν τὴν ὥραν αὐτὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνατέλλει ἐν μέσῳ τῆς Κοινῆς δυστυχίας μας τὸ Νέον Ἔτος, ἐπιθυμῶ νὰ μὲ ἀκούσῃ οὔτος μετὰ προσοχῆς.

Ἡ ἀγάπη μου πρὸς τὴν πατρίδα καὶ ἡ πίστις μου πρὸς τὰ μεγάλα πεπρωμένα Αὐτῆς μὲ ὡδήγησαν πρὸ ἐννέα μηνῶν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐπωμισθῶ τὰς βαρυτάτας εὐθύνας τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας μας, ὑπὸ τὰς τραγικὰς συνθήκας, τὰς ὁποίας διερχόμεθα.

Ὅταν ἐπιστῇ ἡ ἡμέρα νὰ λογοδοτήσω πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν, εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅσοι τὴν καλὴν πίστιν ἔχουν ὁδηγὸν τῆς κρίσεως των, καὶ πιστεύω ὅτι ἀποτελοῦν οὐτοι τὴν μεγάλην πλειονότητα τῶν πολιτῶν, θὰ ἀναγνωρίσουν ὅτι ἐγὼ καὶ οἱ συνεργάται μου ἐπράξαμεν ὅ,τι ἀνθρωπίνως ἦτο δυνατὸν, ἵνα ἀμβλύνωμεν τὰ δεινὰ τοῦ Λαοῦ μας, ἀπότοκα τῆς Ἐθνικῆς περιπετείας.

Τὰ εὐεργετικὰ διὰ τὸν Λαὸν ἀποτελέσματα τῶν προσπαθειῶν μας θὰ ἦσαν ἐναργέστερα ἐὰν οἱ ἐκ συστήματος ἐπιβουλευόμενοι τῆς ἐθνικῆς μας ἑνότητος δὲν ἐπεδίωκον νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν περιπέτειαν τῆς Πατρίδος μας ὑπὸ τὸ προσωπεῖον τῶν «ἀπελευθερωτῶν» διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπιβάλλουν, ὅταν ἡ Ἐθνικὴ κυριαρχία μας ἀποκατασταθῆ, τὴν εὶδεχθῆ τυραννίδα των.

Θὰ εἴμεθα ἐγὼ καὶ οἱ συνεργάται μου κατώτεροι ἑαυτῶν, κατώτεροι τοῦ παρελθόντος μας, πλήρους ἐθνικῶν ἀγώνων, ἂν ἐπωμισθέντες τὰς εὐθύνας τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας ἐδεικνύομεν ἀδιαφορίαν ἢ ὀλιγωρίαν ἔναντι τῆς ἐπιβουλῆς τῶν ὑπονομευτῶν τῆς ἐθνικῆς μας συνοχῆς.

Εὶς τὴν πρόκλησίν των ἀπηντήσαμεν ὠς ἐμπρέπει εἰς ἄνδρας, ἔχοντας συνείδησιν τοῦ καθήκοντος των, καὶ εἴμεθα εὶς θέσιν νὰ βεβαιώσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν, ὅτι τὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον ἀνελάβομεν, ἐπιβληθέντα εἰς ἡμᾶς ὑπὸ ἐκείνων οἵτινες ἐπίστευσαν εἰς τὴν ἀνυπαρξίαν τοῦ Κράτους καὶ εἰς τὴν εὐχερῆ ἐπικράτησίν των, θὰ τὸν φέρωμεν εἰς αἴσιον πέρας.

Ἔχομεν ἀσφαλῆ δεδομένα νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἡ μεγάλη πλειονότης τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, διαφωτισθεῖσα καὶ κατανοήσασα τὴν σημασίαν τοῦ ἀγῶνος μας, περιβάλλει αὐτὸν μὲ ἀμέριστον ὑποστήριξιν ἢ μὲ ἐμφανῆ συμπάθειαν ἀναλόγως τῆς ἰδιοσυγκρασίας ἐκαστου.

Ἡ διαπίστωσις αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸν αἰσιοδοξότερον οἰωνὸν διὰ τὸ ἀνατέλλον ἕτος 1944, τὸ ὁποῖον εὔχομαι ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ν’ ἀποτελέσῃ τὸ τέρμα τῶν δεινῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.