Δέησις

157

Η θάλασσα στα βάθη της πήρ’ ένα ναύτη.—
Η μάνα του, ανήξερη, πιαίνει κι ανάφτει

στην Παναγία μπροστὰ ένα υψηλὸ κερὶ
για να επιστρέψει γρήγορα και νάν’ καλοὶ καιροὶ —

και όλο προς τον άνεμο στήνει τ’ αυτί.
Αλλὰ ενώ προσεύχεται και δέεται αυτή,

η εικὼν ακούει, σοβαρὴ και λυπημένη,
ξεύροντας πως δὲν θάλθει πιά ο υιὸς που περιμένει

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.