Εμπορικός πόλεμος και κινέζικο petro-yuan

204
Chinese President Xi Jinping attends a welcome ceremony with Serbian President Tomislav Nikolic (not pictured) at the Great Hall of the People in Beijing on March 30, 2017. Nikolic will pay a state visit to China from March 28 to March 31. / AFP PHOTO / FRED DUFOUR (Photo credit should read FRED DUFOUR/AFP/Getty Images)

Ο τζίρος από το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου φτάνει τα 14 τρισεκατομμύρια δολλάρια ετησίως. Όσο περίπου το ΑΕΠ της Κίνας το 2017. Με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κύριο Ντόναλντ Τραμπ να έχει εξαπολύσει έναν κλιμακούμενο δασμολογικό πόλεμο, η Κίνα αντιμετωπίζει τις επιπλέον επιβαρύνσεις για τα εξαγώγιμα προς την Αμερική προϊόντα της με σχεδιασμούς και αντίμετρα συστημικής κλίμακας. Νεότερες πληροφορίες φέρνουν στην επιφάνεια το ενδεχόμενο εισαγωγής του πετρο-γιουάν: πρόκειται για την έκδοση ομολόγων καλυπτόμενων από το yuan, το νόμισμα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, για τις αγοραπωλησίες πετρελαίου.

Σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ελέγχουν τις αγοραπωλησίες πετρελαίου σε μεγάλη έκταση, αφού η πλειονότητά τους διεξάγεται σε δολλάρια. Ενδεχόμενη μετατόπιση προς άλλο συναλλακτικό μέσο, όπως το κινέζικο πετρο-γιουάν, θα μπορούσε να κλονίσει την παγκόσμια οικονομική ηγεμονία των ΗΠΑ και να στρέψει την γιγαντιαία κερδοσκοπία προς όφελος της Κίνας. Ρωσσία, Ιράν, Βενεζουέλα είναι μεγάλοι παραγωγοί πετρελαίου και το πείραμα του πετρο-γιουάν θα χρειαστεί την στήριξή τους για να ξεκινήσει χωρίς μείζονες αναταράξεις.

Ο τελευταίος που αποπειράθηκε να υποκαταστήσει το δολλάριο στις πετρελαϊκές συναλλαγές από άλλο νόμισμα ήταν ο ηγέτης της Λιβύης Μοαμάρ Καντάφι. Έθεσε σε εφαρμογή σχέδιο για την υιοθέτηση του αφρικανικού δηναρίου, που θα καλυπτόταν από τα αποθέματα χρυσού της Λιβύης: όχι και λίγα – περί τους 100 τόνους. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ έσβησαν το καθεστώς του από προσώπου γης. Άλλοι ηγετίσκοι, με μικρότερη ατζέντα, όπως ο κατηγορούμενος προς τούτο κύριος Νικολά Σαρκοζί, φρόντισαν να γδάρουν οικονομικά τον μακαρίτη συνταγματάρχη Καντάφι, εκβιάζοντάς τον με αντάλλαγμα μερικά δισεκατομμύρια ευρώ. Στο τέλος, τον πούλησαν.

Η Κίνα, μια δικτατορία με κομμουνιστική αφήγηση και μεγάλη στρατιωτική ικανότητα, δεν είναι Λιβύη. Αν ο εμπορικός πόλεμος των ΗΠΑ είναι να κρατήσει καιρό, το προσφορότερο μέσο για να πάψει η Κίνα να απειλεί με οικονομική πρωτοκαθεδρία στον 21ο αιώνα είναι η διάλυσή της σε μικρότερα κρατικά κομμάτια. Αυτό μπορεί να γίνει μόνον με δουλειά από μέσα.

Το σχόλιό σας