Η μαύρη παρακαταθήκη του εφιαλτικού Ελευθερίου Βενιζέλου

1766

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε ένας μαύρος αστέρας της ελληνικής πολιτικής, που με τις φανερές και κρυφές του πράξεις κατέστρεψε τον Ελληνισμό, διέλυσε την Ελλάδα και δηλητηρίασε τους Έλληνες για χρόνους εκατό. Επιβλήθηκε από τους ξένους, τους Βρετανούς και τους Γάλλους. Για να εξυπηρετήσει την εξουσιομανία και τις οδηγίες των πανίσχυρων «φίλων» του, καθώς και την δυσώδη δίψα για χρήμα του Βρετανού Πρωθυπουργού Λόυντ Τζώρτζ και του δολοφόνου δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, εμπόρου όπλων Μπάζιλ Ζαχάρωφ, έβαλε φωτιά στην Ελλάδα: προσκάλεσε τους Άγγλους και τους Γάλλους να την καταλάβουν, να την σύρουν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, να της επιβάλουν λιμό, χούντα, δολοφονίες, διώξεις, απολύσεις, εκτελέσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και εν τέλει να την βάλουν να εισβάλει και να αυτοκτονήσει στην Μικρά Ασία, αντίθετα από κάθε φωνή λογικής. Για να μπορεί να κυβερνήσει επ ωφελεία των ξένων, έδιωξε τον μεγάλο πατριώτη Βασιλέα Κωνσταντίνο τον Ά με την βία των ξένων όπλων.

Cover MIKRASIATIKI KATASTROFI DIKI TON EXI AREIOS PAGOS

Οι ξένοι επέβαλαν την συστηματική ωραιοποίηση της μνήμης του στην Ελλάδα και την σιδηρά αποσιώπηση του κακού που προκάλεσε εν πλήρει συνειδήσει. Με τον Ελευθέριο Βενιζέλο διαμορφώνεται ένα υπόδειγμα κυβερνητικότητας της Ελλάδος που διατρέχει όλον τον εικοστό αιώνα: η Ελλάδα σύρεται σε υπερδανεισμό, πόλεμο, καταστροφή και ομηρία από βαλτούς πολιτικούς, που επιβάλλονται από τον ιδιοκτήτη του οικοπέδου μας: τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς – και σήμερα επίσης τους Γερμανούς. Αυτή υπήρξε η μαύρη παρακαταθήκη του ταλαντούχου Ελευθερίου Βενιζέλου.

Cover_DORYLAION-SAGGARIOS_1921__75019.1528052940

Οι μεγαλειώδης εξαίρεση του Βασιλέως Γεωργίου του Β’ και του Ιωάννη Μεταξά, που στάθηκαν Έλληνες ως το τέλος, χαλάει την αφήγηση που μας επιβάλλουν. Και άλλοι Έλληνες πολιτικοί στάθηκαν με πατριωτική ανυστεροβουλία, αλλά όχι τόσο ψηλά όσο το δίδυμο που ετοίμασε την χώρα για το Έπος του 1940: το σταυρόλεξο που έλυσε ο «Μπαρμπα Γιάννης» από το 1936 ως το 1941 και η ακλόνητη αφοσίωση του Γεωργίου του Β’ στην εθνική ανεξαρτησία έναντι όλων -και πάντων και πασών- δύσκολα θα επαναληφθούν.

Όμως, στην Ελλάδα αποσιωπούνται όλα και διώκονται οι φωνές της επιστημονικής ακεραιότητας και της πατριωτικής ευσυνειδησίας. Πανεπιστήμιο, εκδοτική δραστηριότητα και δημόσιος διάλογος ελέγχονται από τα πάνω. Έτσι, κάνουμε πως πέφτουμε από τα σύννεφα, όταν κάποιος αναγνωρίσιμος μιλάει ευθέως για την αλήθεια που οι περισσότεροι αγνοούν και οι λίγοι αποκρύπτουν. Για παράδειγμα, μεγάλος θόρυβος προκλήθηκε από το άρθρο του κυρίου Χρήστου Γιανναρά στην «Καθημερινή» με τίτλο «Το σήμερα έρχεται από το χθες«, επ αφορμή της έκδοσης του βιβλίου της κυρίας Αθηνάς Κακούρη «Τα δύο Βήτα». Έγραψε ο κύριος Γιανναράς:

«Eίναι διεθνικό το δόγμα ότι την Iστορία τη γράφουν οι νικητές. Σωστό ή λάθος, πάντως στην Eλλάδα δεν ισχύει. Eδώ γράφει την Iστορία η ατσιδοσύνη των ηττημένων. Tόσο στην περίπτωση του Mεγάλου Διχασμού (Bενιζελικών – Kωνσταντινικών) όσο και στην παρανοϊκή ένοπλη ανταρσία του KKE, οι αρνητικοί καταλογισμοί αποδόθηκαν όλοι αποκλειστικά στους αναίτιους, και οι τιμές, οι έπαινοι, ο θαυμασμός στους κακοπραγήσαντες.

004.jpg

 

Σίγουρα, δεν υπάρχει διχοστασία, έριδα, αντιπαλότητα όπου να συγκρούεται το άψογο «καλό» με το απόλυτο «κακό» – το άσπρο με το μαύρο. Γι’ αυτό και είναι κοινωνικό λειτούργημα μεγάλης ευθύνης η ιστοριογραφία – όταν την ασκούν εξαγορασμένοι ή ψυχολογικά προκατειλημμένοι ή στρατευμένοι εμπαθείς, μπορεί μια κοινωνία να βασανίζεται ατέλειωτα και αδιέξοδα.

Kυκλοφόρησε στις αρχές του χειμώνα το βιβλίο της Aθηνάς Kακούρη «Tα δύο Bήτα» (Bασιλιάς – Bενιζέλος), από τις Eκδόσεις Kαπόν. H συγγραφέας είναι καταξιωμένη στον χώρο της λογοτεχνίας – μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, μεταφράστρια. Tόλμησε να παρέμβει στην ιστοριογραφία, μόνο για να καταθέσει την «προσπάθεια ενός σκεπτόμενου Eλληνα να καταλάβει τι μας συνέβη το 1915, και γιατί αυτό εξελίχθηκε σε δηλητηριώδες χάσμα, του οποίου οι αναθυμιάσεις μας πνίγουν ακόμα σήμερα».

 

20180225_195518.jpg

 

Aφήνει ένα αίσθημα ιλίγγου στον αναγνώστη το βιβλίο της Aθηνάς Kακούρη. Iλίγγου από το μέγεθος του κακού που μπορεί να προκαλέσει ο ναρκισσισμός ενός ταλαντούχου ανθρώπου. Aλλάζει την πορεία της Iστορίας ο αρρωστημένος εγωισμός – άρκεσε ένας αδίστακτος δοξομανής για να χάσει τελεσίδικα τα προϋποθετικά ερείσματα της ιστορικής του ύπαρξης ο Eλληνισμός: Mικρασία, Πόντο, Aνατολική Θράκη. Eνα πολιτισμικό «παράδειγμα» με ιστορική σάρκα τριών χιλιάδων χρόνων συρρικνώθηκε σε μόνιμα υπανάπτυκτο μεταπράτη της βαρβαρικής χρησιμοθηρίας, πνίγηκε στη βαλκανική επαρχιωτίλα. Eξαργυρώνουμε με καταναλωτική ξιπασιά το εξαθλιωτικό μας «ανήκομεν».

98d973e2-13e8-4f6f-ba01-f69362aa0b69_2__44532.1497626916.jpg

Tο βιβλίο της Aθηνάς Kακούρη αρνείται την καθήλωσή μας στο στάδιο της μυθοπλαστικής ειδωλοποιίας».

oulanoi sti larisa

Το βιβλίο «Ουλάνοι στην Λάρισα» είναι μια αφήγηση των γεγονότων που έζησε η Ελλάδα από τον Σεπτέμβριο του 1915 έως τον Ιούλιο του 1917 και μια εξέταση των προβληματισμών που δημιουργεί η προσεκτική ανάλυσή τους. Στην πραγματικότητα, ποτέ κανένας ουλάνος, δηλαδή Γερμανός λογχοφόρος ιππέας, δεν εμφανίστηκε, ούτε καν στον μακρινό ορίζοντα της Λάρισας! Η «είδηση» πλάστηκε και, μαζί με άλλες, χρησιμοποιήθηκε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως πρόφαση για να αφαιρεθεί από την Ελλάδα η ανεξαρτησία της και να ανατραπεί το νόμιμο πολίτευμά της με μια μπλόφα το 1917.

Στο πρώτο μέρος του βιβλίου αναφέρονται τα συμβάντα με την σειρά τους, ενώ το καθένα από αυτά συνοδεύεται από την σχετική παραπομπή, ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να διασταυρώσει τις πηγές της συγγραφέως και να διευκολυνθεί να σχηματίσει ο ίδιος γνώμη. Στο δεύτερο μέρος εξετάζονται σε ξεχωριστά κεφάλαια μια σειρά από επί μέρους θέματα — η γερμανοφιλία του βασιλιά Κωνσταντίνου, η αντισυνταγματική συμπεριφορά του, τί συνέβη στο Ρούπελ, τί συνέβη στην Καβάλλα.

Οι αποδείξεις ότι κάτι ανομολόγητο επεδίωκε πράγματι η Αντάντ —ή μήπως μόνον οι Γάλλοι;— στην χώρα μας, περιέχονται στα επόμενα κεφάλαια, αρχίζοντας από εκείνα που περιγράφουν την αλλόκοτη τριανδρία των Γάλλων, Γκιγμέν, Σαράιγ, ντε Ροκφέϊ, και τον ρόλο του συνταγματάρχη Μπρακέ. Ακολουθεί άλλο για τα κυριότερα από τα κατασκευασμένα γεγονότα —όπως οι «Ουλάνοι στην Λάρισα», η «Επίθεση κατά της Γαλλικής πρεσβείας»— και τον ρόλο των εφημερίδων. Στα «Νοεμβριανά» αφιερώνονται τρία κεφάλαια, ενώ σε δυο χωριστά κεφάλαια εξετάζεται ποια ήταν η λαϊκή βούληση εκείνα τα χρόνια.

Τα βασικότερα ερωτήματα που θέτει το βιβλίο —«γιατί έπρεπε ο Βασιλιάς να εκθρονιστεί» και «τι επεδίωκε τελικά η Αντάντ στη χώρα μας»— μένουν αναπάντητα, καθώς η συγγραφέας θεωρεί ότι εκκρεμούν ακόμη οι έρευνες εκείνες που θα μας επιτρέψουν να γνωρίσουμε την αλήθεια.

Ουλάνοι στη Λάρισα. Της Αθηνάς ΚΑΚΟΥΡΗ. Εκδόσεις ΚΑΠΟΝ, 2018. Σελ. 408.

Η Αθηνά Κακούρη γεννήθηκε το 1928 στην Πάτρα και έχει ζήσει στην Αθήνα, την Βιέννη και την Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Έχει εργαστεί σε ναυτικό πρακτορείο, σε εταιρεία πετρελαιοειδών και στον τουρισμό, ενώ συγχρόνως δημοσίευε χρονογραφήματα, διηγήματα και μεταφράσεις σε διάφορα έντυπα. Υπήρξε επί χρόνια συντάκτρια του περιοδικού Ταχυδρόμος, όπου δημοσιεύθηκαν αρχικά στην δεκαετία του 1950 τα αστυνομικά της διηγήματα. Το 1970 εξέδωσε το πρώτο της ιστορικό μυθιστόρημα κάνοντας στροφή προς αυτό το είδος. Έκτοτε γράφει μυθιστορήματα και Ιστορία με κύριο θέμα τις απαρχές του ελληνικού κράτους και την διαδρομή του. Οι μεταφράσεις της έχουν βραβευθεί επανειλημμένως, τα Πριμαρόλια πήραν το βραβείο Νικηφόρου Βρεττάκου, ενώ η Θέκλη κέρδισε τόσο το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος όσο και το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών.

Έργα: (αστυνομικά) Αλάτι στα φυστίκια, Έγκλημα της μόδας, Η κομμένη κεφαλή, Ο βλογιοκομμένος λαθρέμπορος, Κυνηγός φαντασμάτων· συμμετοχή σε συλλογικούς τόμους αστυνομικών διηγημάτων· (ιστορικά) Ο δραπέτης της Αυλώνας, Της τύχης το μαχαίρι, Με τα φτερά του Μαρίκα, Η σπορά του ανέμου, Αύριο, Πριμαρόλια, Ο χαρταετός, Θέκλη, Ξιφίρ Φαλέρ, Με τα χέρια σταυρωμένα…, 1821. Η αρχή που δεν ολοκληρώθηκε, Μυκήνες 1954. Το καταμεσήμερο (φωτογραφίες Robert McCabe), Τα δύο Βήτα.

grecobooks-1