Η ντροπή του πατριωτισμού

199

Ο πατριωτικός λόγος του Μίκη Θεοδωράκη έφερε στην επιφάνεια την παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας ως προς την αντίληψη του πατριωτισμού. Εδώ και δεκαετίες συστηματικά, αργά και σταθερά, απαξιώνεται η αγάπη για την πατρίδα.

Η απαξίωση αυτή που προωθείται από όλους εκείνους που αντιμετωπίζουν τους λαούς ως καταναλωτές και βρίσκουν εμπόδια από τον πατριωτισμό, βρήκε εύφορο έδαφος ευρύτατα στο πολιτικό σύστημα. Από τη μία ο υπερβάλλοντας ζήλος της Δεξιάς, από την άλλη η αδιαφορία της Αριστεράς και παράλληλα τα μηνύματα της παγκοσμιοποίησης, δημιούργησαν μία πραγματικότητα στρεβλή. Η έννοια του γραφικού έγινε ταυτόσημη της έννοιας του πατριώτη.

Καλά πληρωμένοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί φροντίζουν με κάθε ευκαιρία να συντηρούν και να ενισχύουν αυτή την αντίληψη. Ατυχέστατα το ευρωπαϊκό όραμα έγινε αντιληπτό ως κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το φρόνημα του πατριωτισμού. Παρακολουθώντας τους διαλόγους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και δικτύωσης μπορεί κανείς να διακρίνει εύκολα πως ο κόσμος είναι χωρισμένος σε δύο στρατόπεδα. Όμως αυτός ο διαχωρισμός είναι μία στρέβλωση που καλλιεργήθηκε με σκοπό κι ως παρενέργειες έφερε από τη μία την καπήλευση του πατριωτισμού από τους Ακροδεξιούς κι από την άλλη την μετατροπή σημαντικών διανοούμενων κι Αριστερών σε χρήσιμα πιόνια των παγκοσμιοποιητών.  Ευτυχώς όμως υπάρχουν ακόμη αντιστάσεις που δείχνουν πως τίποτε δεν έχει τελειώσει.

Η συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων στα συλλαλητήρια ήταν άνθρωποι που προέταξαν την αγάπη τους για την πατρίδα έναντι της ιδεολογίας τους. Γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Μίκης Θεοδωράκης εξήγησε τα αυτονόητα, αναφέροντας πως ως διεθνιστής αγαπάει τις πατρίδες όλου του κόσμου αλλά περισσότερο τη δική του, διαχωρίζοντας τον εαυτό του από εκείνους που θεωρούν την πατρίδα τους ανώτερη, μισώντας τις πατρίδες των άλλων. Αυτή είναι η διαφορά που – αν κι αυτονόητη – πρέπει να την ξαναθυμηθούμε για να διασφαλίσουμε την ελευθερία και τις αξίες μας.

Γι’ αυτό δεν πρέπει να ντρεπόμαστε για την αγάπη μας για την πατρίδα αλλά για το πόσο εύκολα διχαζόμαστε και υπακούμε σε ανοίκεια πρότυπα.

Προηγούμενο άρθροΣουλτς: Περισσότερες επενδύσεις και τέλος στην επιβολή λιτότητας στην ΕΕ
Επόμενο άρθροΤο Μνημόνιο μας έφερε έναν καλό πατερούλη
Ο Ιωάννης ΝΕΒΕΣΚΙΩΤΗΣ είναι συντάκτης της Εφημερίδας ΑΡΙΣΤΕΙΑ και επιμελείται την Στήλη "Κοινός Τόπος". Τα πρώτα του άρθρα δημοσιεύθηκαν σε σχολική εφημερίδα Δημοτικού, στις αρχές της δεκαετίας του '90, ενώ τα πιο πρόσφατα στο CNN Greece. Στο μεσοδιάστημα σπούδασε Συμβουλευτική Ψυχολογία στο North College, συνεχίζοντας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Εργάστηκε στον Flash και αργότερα στο West Channel Δυτικής Μακεδονίας, ως ρεπόρτερ, αρχισυντάκτης και παρουσιαστής ειδήσεων, με παράλληλο αντικείμενο την παραγωγή προωθητικών και αφιερωματικών βίντεο για την τηλεόραση και το διαδίκτυο.