Οικονομική επανάσταση με υποκατάσταση εισαγωγών στις ΗΠΑ

83

Η γερμανική Ευρώπη είναι απροετοίμαστη για το σοκ που έρχεται από τις ΗΠΑ υπό τον Πρόεδρο κύριο Ντόναλντ Τραμπ. Η αμερικανική οικονομία έχει απογειωθεί με την ανάληψη των καθηκόντων του, καθόσον όλες οι προεκλογικές εξαγγελίες του αυτόνομου Αμερικανού πολιτικού γίνονται μία προς μία πράξη, προς αδικαιολόγητη έκπληξιν των αντιπάλων του.

Βασικός πυρήνας του δόγματος «Πρώτα η Αμερική» είναι η υποκατάσταση εισαγωγών: φτάνει πια με την Αμερική-εισαγωγέα υλικών και προϊόντων από τον Καναδά, την Κίνα, την Νότιο Κορέα και την Γερμανία. Στρατηγικός στόχος του κυρίου Ντόναλντ Τραμπ είναι να πειθαναγκάσει τους μεγάλους κατασκευαστές να επιστρέψουν στις ΗΠΑ, να ξαναφέρουν τα λεφτά τους στις ημεδαπές τράπεζες ή να φτιάξουν επιπλέον εργαστάσιά τους εκεί. Όσοι δεν δεχθούν να επιστρέψουν μεσοπρόθεσμα στην πατρίδα, θα δουν μια ομοβροντία δασμών να διαλύει την πολιτική τιμών τους και το διεθνές ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που έκτισαν επί της εντελώς νερόβραστης περιόδου Ομπάμα: οι Αμερικάνοι ανέμεναν στην τελευταία του θητεία να βάλει μπρος στην στάσιμη οικονομία τους που θύμιζε ασθενή σε μετεχγειρητικό στάδιο. Αντ’ αυτού, ο κύριος Ομπάμα έκανε τρεις τρύπες στο νερό. Ήταν απασχολημένος με το να σπείρει μια ντουζίνα πολέμους στην Μεσόγειο και την Αραβία. Άφησε μια οικονομία να σέρνεται, θέσεις εργασίας κακής ποιότητας και κακώς πληρωμένες, στρατιές «εργαζομένων-φτωχών» (working poverty).

Ο κύριος Τραμπ δεν αστειεύεται. Οι χώρες της Ευρώπης, ελεγχόμενες από την προπαγάνδα των Δημοκρατικών αντιπάλων του, άργησαν να κατανοήσουν ότι σοβαρολογούσε και οτι σοβαρολογεί. Ξέμειναν να αναμασούν και να πιπιλίζουν τις μπούρδες για κάθε τι που σχετίζεται με την κρεβατοκάμαρά του, καθώς και την στημένη συζήτηση περί εσχάτης προδοσίας του Τραμπ σε συμπαιγνία με τους Ρώσσους. Όση ώρα οι κοινωνίες της Δύσης ταΐζονται με την εντελώς κακοφορμισμένη προπαγάνδα του Χόλυγουντ και των ΜΜΕ, που είναι παντρεμένα με την σπείρα των Δημοκρατικών και το σόι Ομπάμα-Κλίντον, ο κόσμος αλλάζει συθέμελα.

Ξυλεία από τον Καναδά, ηλεκτρικές συσκευές και ηλιακοί συσσωρευτές από Νότιο Κορέα και Κίνα – όλα δασμολογήθηκαν βαρέως και τώρα οι μεγάλοι διεθνείς εμπορικοί παίκτες καταλαβαίνουν πως ο καιρός που αφέθηκαν να συσσωρεύουν εμπορικά πλεονάσματα μέσω γιγάντιων εξαγωγών τους στις ΗΠΑ έλαβε τέλος. Ήδη η Apple και όλη η παλιοπαρέα της Σίλικον Βάλεϋ ένιωσε στο σβέρκο της την άγρια ανάσα του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου, που κυβερνάει τις ΗΠΑ όπως ακριβώς κάνει μπίζνες: με τσαμπουκά και γνήσια άποψη για το πώς παίζεται το οικονομικό παιχνίδι με τον αμερικάνικο τρόπο.

Σειρά έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση των πτωχευμένων νοτίων χωρών και της Γερμανίας που επί μακρόν έχτισε μια οικονομία εξαρτημένη από τις εξαγωγές κουζινικών, βιοτεχνικών ειδών, εξοπλισμού, αμαξιών και προϊόντων κατανάλωσης. Με την ιδιωτική και δημόσια κατανάλωση στις ανατιναγμένες χώρες της περιφέρειας να έχει σβήσει, οι Γερμανοί θα ψάχνουν να βρουν χώρες στον πλανήτη Άρη για να εξαγάγουν την πραμάτεια τους και να εξασφαλίζουν δημόσιες συμβάσεις, σταθερά μετερχόμενοι την ακρότατη μορφή εκμαυλισμού και διαφθοράς των εθνικών κυβερνήσεων και των μεγάλων επιχειρηματικών οργανισμών, για την οποία είναι διεθνώς διαβόητοι.

Η Ελλάδα, αν μπορούσε να απευλευθερωθεί από την διοίκηση του Γερμανού Υφυπουργού και του υψηλόβαθμου υπαλλήλου της Task Force, στους οποίους έχει εκχωρηθεί, θα μπορούσε να αναδείξει έναν νέο ηγέτη που να μην είναι τόσο ψεύτης και σκοτεινός ώστε να την καταστρέψει για τρίτη φορά. Θα μπορούσε να κάνει θαύματα στο αναδυόμενο αυτό περιβάλλον, όπου ο εμπορικός πόλεμος των μεγάλων ευνοεί τους μικρούς. Η πολιτική μισθών στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υπό τον Πρόεδρο Τραμπ, θα ξαναστήσει στα πόδια τους τούς υπερήφανους και δουλευταράδες Αμερικανούς νοικοκυραίους: έχουμε πολλά ωραία πράγματα προς εξαγωγίν, σε μια μεγάλη αμερικανική πατρίδα που θα ξαναμάθει τον ωραίο τρόπο ζωής με διακοπές στην ηλιόλουστη ιστορική Ελλάδα και την κατανάλωση ποιοτικότερων προϊόντων διατροφής από αυτά που αναγκάστηκαν να φάνε όσο καιρό απορροφούσαν το σοκ της πτώχευσης του κράτους και των τραπεζών τους.

Όταν οι Αμερικάνοι νοικοκυραίοι επιστρέψουν εύρωστοι και ανοιχτοχέρηδες, οι Έλληνες θα ψάχνουν ακόμα να βρουν γιατί ψηφίσαν ανθρώπους που τους πούλησαν για σκλάβους. Η ηθική μας διαφορά με τους Αμερικανούς είναι ότι εμείς ψηφίσαμε και ξαναψηφίσαμε ωραιοπαθείς τύπους και μηδαμινά υποκείμενα που είχαν ένα κοινό: μας έταζαν πως θα μας διανείμουν τον εθνικό πλούτο ως λάφυρο. Εν τέλει, καταλήξαμε να βγάζουμε τα μάτια μας για να τα τηγανίσουμε, μπας και χορτάσουμε την μακρόσυρτη ξεφτίλα μας, που μας έχει βάψει και δεν βγαίνει με τίποτα.

Οι Αμερικάνοι έμαθαν να εργάζονται, να είναι τίμιοι και να σέβονται την πατρίδα και την σημαία τους. Γι αυτό κι έχουν το μεγάλο πιστόλι.