Καμία αισιοδοξία για συνεννόηση με την ΠΓΔΜ

37

Καθημερινά γινόμαστε δέκτες πληροφοριών που έρχονται μεταξύ τους σε μεγάλη αντίθεση,  τόσο όσον αφορά στις θέσεις των κυβερνήσεων Ελλάδας και Φυρομ, όσο και της πρότασης για γρήγορη επίλυση σε σχέση με την αλήθεια και την πραγματικότητα.

Ο υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας αρνείται να ανοίξει τα χαρτιά του για λόγους στρατηγικής της διαπραγματευσης,  όμως από πουθενά δεν προκύπτει ότι η ελληνική πρόταση θα συναδει με το ζητούμενο της μη χρήσης του όρου από τη γειτονική χώρα. Ακόμα και οι πιο μετριοπαθεις φωνές στα Σκόπια, δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους για αμφιβολίες περί ύπαρξης «Μακεδονικού έθνους» και γλώσσας. Την ίδια ώρα διαρρεουν εντεχνως στην ελληνική κοινή γνώμη, από «καλά πληροφορημένες πηγές» πως ο κύριος Κοτζιας είναι ισχυρός στη διαπραγμάτευση  και πως η αλβανική πλευρά εντός ΠΓΔΜ αδιαφορεί για τη χρήση του όρου. Όλα, με σκοπό τον εφησυχασμο που τόσο έχει ανάγκη η ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να εκτελεστεί ένα ακόμη συμβόλαιο με τους ξένους.

Κατά την χθεσινή πρώτη συνάντηση των δύο πλευρών υπό τον κύριο Νιμιτς, προέκυψε ξεκάθαρα πως μια ονομασία προς την πλευρά της εθνικής θέσης και της ιστορικής αλήθειας δεν πρόκειται να γίνει αποδέκτη. Πολύ περισσότερο όταν ως εκπρόσωπος της άλλης πλευράς, είναι ένα μέλος της κυβέρνησης Γκρουεφσκι που επιδεινωσε τις σχέσεις με την Ελλάδα, τηρώντας τις πλέον σκληροπυρηνικές θέσεις, μετατρεποντας τη χώρα σε τσίρκο «μακεδονισμού».

Η επίσκεψη του εκπροσώπου του ΝΑΤΟ στη ΠΓΔΜ την ώρα της συνάντησης των δύο εκπροσώπων των χωρών δεν ήταν τυχαία και δείχνει πως η ελληνική θέση δεν θα εισακουστεί. Μόνο η μαζική λαϊκή αντίδραση μπορεί να αλλάξει τη ροή της υπόθεσης.  Εξάλλου όσο δυνατοί και αν είναι οι εμπλεκομενοι ξέρουν πως η Μακεδονία είναι ελληνική και αυτό θα αλλάξει μόνο αν το επιτρέψουμε με την υπογραφή μας, όπως συμβαίνει με κάθε «ιδιοκτησία».

Θα το επιτρέψουμε;