Φιλελεύθερες και αριστερές φούσκες

125

Οι φιλελεύθεροι δεξιοί μας λένε πως τα άτομα ως μονάδες μπορούν να φέρουν την βιώσιμη προκοπή, αρκεί να τους αφήσουμε ελεύθερους να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, χωρίς την ασφικτική παρέμβαση της αντιπαραγωγικής κυβέρνησης. Αλλά, στην Ελλάδα του αιώνιου μνημονίου αυτό δεν είναι λογικά εφικτό: επιβλήθηκε ένας αιώνιος μηχανισμός εξαγωγής όποιου οικονομικού πλεονάσματος καταφέρνουν να παραγάγουν οι ταλαιπωρημένοι Έλληνες για να πληρώνονται τα εξωτερικά χρέη σε παράλογα μεγάλες δόσεις. Το Μνημόνιο των φόρων και των μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων που πηγαίνουν στους ξένους αποτρέπει την ιδιωτική πρωτοβουλία. Φιλελευθερισμός και Μνημόνιο δεν πάνε χέρι-χέρι.  Επιπλέον, η Νέα Δημοκρατία δεν έχει μέχρι σήμερα πείσει πως επιθυμεί να μετριάσει την ισχύ και την παρεμβατικότητα της κυβέρνησης και των κομματικών ανθρώπων στην οικονομία και την κοινωνία.

Οι εξουσιομανείς αριστεροί μας λένε πως αρκεί να κατέχουν την κυβέρνηση για να μπορούν να εφαρμόσουν μέτρα αναδιανομής του παραγόμενου από τις επιχειρήσεις πλούτου. Χρειάζονται την κυβέρνηση και τα άλλα ας τα αφήσουμε πάνω τους. Όμως Μνημόνιο και Αριστερά δεν γίνεται: η κεντρική κυβέρνηση διαθέτει μηδενική αυτονομία και οι νόμοι -όλοι ανεξαιρέτως- υποβάλλονται, ελέγχονται και εγκρίνονται από τους ξένους. Η ελληνική κυβέρνηση μετά το 2010 είναι απλώς διοίκηση (administration) και μάλιστα ασθμαίνουσα, αφού το ελληνικό κεντρικό κράτος είναι κακοφτιαγμένο. Η πολιτική εξουσία (government) ασκείται από τους θεσμούς του Μνημονίου και τις ξένες μεγάλες δυνάμεις. Επιπλέον, ο ΣΥΡΙΖΑ συμμάχησε με τους ξένους και διακρίθηκε για την προσήλωσή του στον ρόλο του τελώνη, μαζεύοντας το υστέρημα των Ελλήνων πολιτών για να το στείλει στους ξένους πάτρωνές του.

Οι φιλελεύθερες και οι αριστερές φούσκες δεν είναι λύση. Οι πολιτικοί που εξαρτώνται από τους ξένους δεν είναι αξιόπιστοι. Και γι αυτό οι Έλληνες ποτέ δεν πείσθηκαν για την ηθική και λογική ισχύ των προγραμμάτων και των πράξεών τους. Η Ελλάδα έχει ντόπια υλικά και δικούς της ανθρώπους –  έτσι μπορούμε να την ξαναχτίσουμε…