Το Υπουργείο Υγείας στη χώρα των θαυμάτων

197

Ο πρόσφατος νόμος Ν4498/2017 που φέρει την σφραγίδα του Υπουργείου Υγείας θεωρείται πρότυπο θράσους και ουτοπισμού. Η αναγκαία τροποποίηση του εργασιακού ωραρίου των ιατρών απαιτούσε ενδελεχή μελέτη και όχι ένα μεταφρασμένο, αυτοαναιρούμενο νομοσχέδιο. Οι κύριοι Πολάκης και Ξανθός συμπρωταγονιστούν στον ρόλο της «Αλίκης» και πράττουν άλογα.

Ολόκληρος ο ελληνικός ιατρικός κλάδος βρίσκεται σε εργασιακή εξουθένωση. Η προσπάθεια που συντελείται καθημερινά είναι απερίγραπτη και αποτελεί το τελευταίο στήριγμα της δημόσιας υγείας. Όσοι έχουν μείνει στη χώρα «φτύνουν αίμα», περνώντας της ζωή τους στο νοσοκείο, συχνά εργαζόμενοι 250 ώρες το μήνα. Στην αντίπερα όχθη, και αντικρύζοντας τα παραπάνω, οι νέοι πτυχιούχοι τρέχουν σαν κυνηγημένοι στην πολλά υποσχόμενη κεντρική Ευρώπη.

Υποτιμώντας την επίδραση της κούρασης στις επιδόσεις και αδιαφορώντας για την χαμένη ποιότητα ζωής, οι ιατροί είναι οι τελευταίοι εναπομείναντες επαγγελματίες που καλούνται να εργάζονται 24 ώρες αδιάκοπα. Αλίμονο στον τελευταίο ασθενή! Αρχόμενο από αυτήν την προβληματική, το νομοσχέδιο επανακαθορίζει ριζικά το ωράριο. Ορίζονται οι 12 ώρες ως ελάχιστη ημερήσια ανάπαυση και μέγιστο 48-60 ωρών εβδομαδιαίας απασχόλησης. Παρ’ όλα αυτά, «επιτρέπεται παρέκκλιση από τις διατάξεις… για λόγους λειτουργίας της υπηρεσίας και συνέχειας της φροντίδας υγείας».

Οι ιατροί ανέκαθεν εργάζονταν σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και μάλιστα με ιδιαίτερο ζήλο. Οι παραπάνω διατάξεις απαιτούν προσωπικό περί των 20 ιατρών στις κλινικές για να κρίνονται εφαρμόσιμες. Η ελληνική περιφέρεια πάσχει και είναι ελάχιστα νοσοκομεία που πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις. Συνεπώς, η αλλαγή έγκειται πρακτικώς στην καθιέρωση 12ώρου τακτικού ωραρίου και έμμεση μείωση του μισθού. Γιατί δεν πανηγυρίζουν, άραγε, οι ενδιαφερόμενοι γι αυτόν τον «εκσυγχρονισμό και την εναρμόνιση με τις ευρωπαϊκές οδηγίες»;

Το «μαγαζί» δεν μπορεί να κατεβάσει ρολά. Βασιζόμενοι σε αυτό και αδιαφορώντας πλήρως για τις τρομακτικές ανάγκες για προσλήψεις, το υπουργείο Υγείας πρωτοπορεί. Νομοθετεί για μια τρίτη χώρα, άγνωστη σε εμάς, τη στιγμή που το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Ελλάδος ομοιάζει όλο και περισσότερο με αυτά των αναπτυσσόμενων χωρών. Οι επηραζόμενοι ιατροί έχουν ήδη κινητοποιηθεί και η αφύπνιση των ιθυνόντων θα είναι βάρβαρη.