Χωρίς Φάτνη

103

Η πόλη της Θεσσαλονίκης έχει Δέντρο. Αλλά δεν είναι Χριστουγεννιάτικο. Οι δημοτικοί της άρχοντες εύχονται «καλές γιορτές». Αλλά όχι καλά Χριστούγεννα. Το Δέντρο έχει λαμπάκια. Αλλά όχι Φάτνη. Και φάτνη να έβαζαν, το πιο πιθανό είναι να μην είχε μέσα τον νεογέννητο Χριστό. Όπως ακριβώς δεν έχει πουθενά Χριστό ο υποτυπώδης στολισμός και οι εορτασμοί του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Αν ο Δήμος Θεσσαλονίκης δεν έχει πιστώσεις για να αγοράσει Φάτνη, να κάνουμε έρανο. Να κάνουμε μια «Γιορτή του Κρασιού» και με τα έσοδα να πάρουμε και μερικά χριστουγεννιάτικα στολίδια.

Τα Χριστούγεννα είναι μια εκκλησιαστική εορτή, που οσμώθηκε με τις υπόλοιπες κοινωνικές δραστηριότητες και τον οικογενειακό βίο των ευρωπαικών και κατόπιν των δυτικών κοινωνιών. Παντού, το ιστορικό γεγονός της γεννήσεως του Χριστού, η σημασία του για τον κόσμο, οι ανθρώπινες αρετές της ανυστερόβουλης αγάπης, της διευρυμένης οικογένειας, του δικαιώματος στην γέννηση και την ζωή, την μητρότητα και την πατρότητα, οι αρετές της στοργής, του δώρου και της θυσίας ενσωματώθηκαν από τον κατανυκτικό και μυστικό τόπο της Εκκλησίας στην κουλτούρα και την αισθητική της δημόσιας σφαίρας. Χαρακτηρίζουν τις πιο ευαίσθητες και φωτεινές όψεις του τρόπου ζωής μας και της φυσιογνωμίας των κοινωνιών μας.

Έχει πολύ καιρό που η δημοτική αρχή της Θεσσαλονίκης και ο Δήμαρχός της κύριος Γιάννης Μπουτάρης δρουν με ακατανόητο τρόπο. Οι απαίσιοι ή τρομακτικοί στολισμοί έδωσαν την θέση τους στην άδεια από Χριστό πλατεία. Η κοινωνία δεν θα ανεχθεί το ύποπτο ή περιθωριακό terraforming: την συστηματική απόπειρα αναδιαμόρφωσης του δημόσιου χώρου, της αισθητικής και των αξιών της. Ο κύριος Μπουτάρης είναι αρεστός στους πολύ λίγους που του παρήγγειλαν να κάνει όπως κάνει. Πόσοι απ αυτούς όμως κατοικούν στην Θεσσαλονίκη ή την Ελλάδα;