Η κρυφή περιουσία του κ. Παπανδρέου

493

«Οι καταθέσεις στην HSBC της Γενεύης μπορεί να είναι χιλιάδες, ωστόσο η τράπεζα στήριζε τα πραγματικά κέρδη της σε περίπου 60 πελάτες της. (…) Η μητέρα του Ελληνα πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου επίσης διατηρούσε έναν λογαριασμό 500.000.000 ευρώ».

«Το 2011 επικεφαλής των διαπραγματεύσεων με την τρόικα για τη σωτηρία της Ελλάδας τέθηκε ο Σαρκοζί, ο οποίος είχε τη λίστα εκείνη και, γνωρίζοντας τα ονόματα, μπορούσε να ασκήσει πιέσεις στον Παπανδρέου. Ακόμη και η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ είχε συναινέσει στην ανάληψη των διαπραγματεύσεων από το Γάλλο Πρόεδρο. Και οι δύο χώρες επιθυμούσαν να διατηρήσουν τη δυνατότητα χρηματοδότησης από τις αγορές και να αποτρέψουν τον κίνδυνο αποσταθεροποίησής τους εξαιτίας του χρέους της Ελλάδας. Οπως είχε συμβεί και στις ΗΠΑ, η λίστα της HSBC χρησιμοποιήθηκε ως μέσο εκβιασμού και ως διαπραγματευτικό χαρτί».

Αυτά αναφέρουν οι Ερβέ Φαλτσιανί και Αντζελο Μινκούτσι στο πολύκροτο βιβλίο τους με τίτλο «Το χρηματοκιβώτιο των φοροφυγάδων», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη. Ο κύριος Ερβέ Φαλτσιανί δεν είναι ένας τυχαίος άνθρωπος. Πρόκειται για τον ηλεκτρονικό υπολογιστών που δούλευε επί εξαετία για την μεγάλη τράπεζα HSBC, στην Γενεύη και έκανε την διαρροή της λίστας με τα ονόματα καταθετών της, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται πολιτικοί και επιχειρηματίες. Αυτή η λίστα έπεσε στα χέρια των Γάλλων και του τότε Προέδρου τους κυρίου Νικολά Σαρκοζί και μέρος της βαφτίστηκε «Λίστα Λαγκάρντ», από το όνομα της τότε Υπουργού Οικονομικών της Γαλλίας.

Συνελήφθη στην Βαρκελώνη το 2012, με επαπειλούμενη την έκδοσή του στην Ελβετία, όπου και αντιμετώπιζε κατηγορίες για κλοπή προσωπικών δεδομένων, παραβίαση εμπορικών μυστικών και των κανόνων εχεμύθειας των τραπεζών: τους πυλώνες επί των οποίων βασίζεται το διεθνώς θεσμοθετημένο, αδιαφανές καθεστώς λειτουργίας των ελβετικών τραπεζών. Την έκδοσή του αρνήθηκε τελικώς η ισπανική Δικαιοσύνη.

Ο κύριος Γιώργος Παπανδρέου κινήθηκε δικαστικά εναντίον του κυρίου Ερβέ Φαλτσιανί, καταθέτοντας αγωγή στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών το 2015, κατηγορώντας τον ότι έγραψε όσα έγραψε με σκοπό τον «τυχοδιωτικό πλουτισμό και την προβολή για την εξυπηρέτηση πάσης φύσεως σκοπιμοτήτων». Το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή του πρώην πρωθυπουργού με την υπ’ αριθμόν 2588/2017 απόφασή του, επαναφέροντας στον δημόσιο διάλογο εύλογα ερωτηματικά για το εάν ευσταθούν όσα αναφέρονται στο βιβλίο του Φαλτσιανί, με τον δυσαρεστημένο κύριο Παπανδρέου να δηλώνει πως «η μάχη θα συνεχιστεί στον επόμενο βαθμό».

Οι δηλητηριώδεις συζητήσεις για τον χειρισμό της λίστας Λαγκάρντ δίνουν και παίρνουν, λαμβάνοντας υπόψιν την πρόσφατη δήλωση του Φαλτσιανί: «Η λίστα που έφτασε στη χώρα σας είχε ελάχιστα στοιχεία από αυτά που πραγματικά υπάρχουν». Αν αληθεύει πως ο πρώην υπάλληλος της τράπεζας HSBC υπέκλεψε τα στοιχεία δεκάδων χιλιάδων καταθετών, καταλαβαίνει κανείς το ενδιαφέρον που έδειξαν για την προστασία του μεγάλες χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η Γαλλία: δεν είναι μόνον η πάταξη της φοροδιαφυγής – η κρισιμότερη αξία αυτών των στοιχείων είναι πως μπορούν να αξιοποιηθούν ως μέσο πολιτικής.

Αν ευσταθούν οι πληροφορίες πως ξένες χώρες έχουν διαφορετικά τμήματα ή και ολόκληρη την λίστα με τα στοιχεία αυτά, η κρυφή περιουσία όσων καταθετών περιλαμβάνονται είναι η εχεμύθεια των ξένων. Αλλά με ποιό αντάλλαγμα;