Ανάλυση: Στήνουν παγίδα στον Ερντογάν

71

Οι μεγάλοι διεθνείς εταίροι της Τουρκίας πιέζουν αφόρητα τον Πρόεδρό της κύριο Ρεντζεπ Ταγιπ Ερντογάν σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Έχοντας επιζήσει ενός καλά σχεδιασμένου και εξαιρετικά αιματηρού πραξικοπήματος, βλέπει τις διαθέσεις των μεγάλων δυνάμεων που έχουν ζωτικά συμφέροντα στην περιοχή να γίνονται όλο και πιο εχθρικές. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών προοιωνίζονται άσχημες εξελίξεις για τους Τούρκους και την ευρύτερη περιοχή.

Κατηγορούμενοι για συμμετοχή στην απόπειρα πραξικοπήματος -και μάλιστα κατηγορούμενοι ότι τράβηξαν σκανδάλη στον νόμιμα εκλεγμένο Πρόεδρο της χώρας τους- βρίσκονται ασφαλείς στα χέρια της Ελλάδος και της Γερμανίας. Σε αμφότερες τις δύο χώρες υπάρχει έντονη ευαισθησία των πολιτικών και των ελίτ απέναντι στο απολυταρχικό τους παρελθόν. Ευαισθησία που δεν εκτείνεται στην δίκαιη κατανόηση του ενδιαφέροντος που έχει η Τουρκική Δημοκρατία να φέρει στο εδώλιο και να δικάσει άμεσα τους κατηγορούμενους ως επίδοξους δολοφόνους και στασιαστές. Η εμπλοκή της Ελλάδος σ’ αυτό το παιχνίδι θανάτου, θυμίζει τις χειρότερες ημέρες της ελληνικής εξωτερικής και στρατιωτικής πολιτικής επί Ελευθερίου Βενιζέλου, που έφεραν την απόλυτη εθνική καταστροφή.

Μόλις λίγες ημέρες πριν, οι στρατιωτικοί του ΝΑΤΟ είχαν την φαεινή ιδέα να προκαλέσουν χυδαία τον τουρκικό λαό, τους Τούρκους ομολόγους τους και να φέρουν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τον Τούρκο Πρόεδρο κύριο Ερντογάν. Σε μείζονος σημασίας άσκηση, έβαλαν στόχους με την φωτογραφία του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας Κεμάλ Ατατούρκ, καθώς και του ίδιου του εν ενεργεία Προέδρου. Όσες συγγνώμες και να ζήτησαν οι υπεύθυνοι, η πρόκληση έρχεται να επιβεβαιώσει πως μια παγίδα ξεκίνησε να στήνεται γύρω από τον λαοφιλή Τούρκο πολιτικό.

Λίγο καιρό πριν τη απόπειρα να επιβληθεί χούντα στην Τουρκία, «πληρωμένα πιστόλια» κατέριψαν ένα συμμαχικό, ρωσσικό πολεμικό αεροσκάφος, προδίδοντας την συμφωνία μεταξύ Ρωσσίας και Τουρκίας. Οι ίδιοι επίορκοι Τούρκοι στρατιωτικοί συμμετείχαν λίγο αργότερα στην απόπειρα πραξικοπήματος το καλοκαίρι του 2016. Και τότε, όπως και σήμερα, ο στόχος ήταν ο ίδιος: να δημιουργηθεί χάσμα στην συνεργασία της Τουρκίας με τους συμμάχους της και να εμφανιστεί ο Τούρκος Πρόεδρος ως αδύναμος στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Παράλληλος στόχος ήταν να δημιουργηθεί έντονο πρόβλημα στη αυλή του Ρώσσου Προέδρου, με αφόρητες πιέσεις να απαντήσει στην Τουρκία όπως σε χώρα εχθρική, δημιουργώντας δηλητηριώδεις αντιδράσεις στον χώρο των σωμάτων ασφαλείας.

Το τωρινό περιστατικό με την προβοκάτσια στην άσκηση του ΝΑΤΟ αποδεικνύει πως στόχος των εμπνευστών του είναι να δημιουργηθεί έντονη αμφισβήτηση στο πρόσωπο του Προέδρου κυρίου Ερντογάν από μέρους των στρατιωτικών και άλλων ελίτ, που έχουν σε μεγάλη υπόληψη το πρόσωπο και τους συμβολισμούς του Μουσταφά Κεμάλ. Μάλιστα αυτό αποτελεί κάτι ιδιαίτερα πρόσφορο, λαμβάνοντας υπόψιν πως η δημόσια εκπεφρασμένη άποψη του κυρίου Ερντογάν για την πολιτική και ιστορική παρακαταθήκη του Ατατούρκ δεν υπήρξε ανέκαθεν θετική.

Οι απειλές Τούρκων πως η χώρα τους θα απενταχθεί από το ΝΑΤΟ δεν είναι αξιόπιστες. Ούτε και πιστεύει κανείς πως το ΝΑΤΟ, η Γερμανία ή οι ΗΠΑ επιθυμούν να αποχωρήσει η στρατηγικά τοποθετημένη Τουρκία από τους κόλπους της συμμαχίας. Αυτό που φοβίζει τον περισσότερο κόσμο στην Τουρκία, την Ελλάδα και την περιοχή είναι πως αν έχει τεθεί σε κίνηση σχέδιο πολιτικής εξόντωσης ή υποταγής του Τούρκου Προέδρου, αυτό ίσως φτάσει να εμπλέξει ολόκληρες χώρες σε θανατηφόρους ακροβατισμούς και άσχημες στροφές.

Η Ελλάδα έχει κάνει ό,τι χειρότερο μπορούσε στην περίπτωση της δημοσιογραφικής κάλυψης του πραξικοπήματος και της πολιτικής διαχείρισης του ζητήματος των Τούρκων κατηγορουμένων, που το κατέστησε κομβικό διμερές ζήτημα. Έχασε την εμπιστοσύνη της Τουρκίας και του τουρκικού λαού που σε μεγάλα ποσοστά αγαπά τον Πρόεδρό του και νιώθει πως βάλλεται από το εξωτερικό. Η επίκληση πως λαμβάνει και άλλες ευγενικές παροτρύνσεις υπόψιν δεν είναι δικαιολογία. Αντίθετα επιβεβαιώνει την εξαιρετικά περιορισμένη πολιτική της υπόσταση στο διεθνές στερέωμα.

Οι Έλληνες πολιτικοί έχουν ελάχιστη ιστορική παιδεία και στρατιωτική συγκρότηση. Δεν γνωρίζουν τί σημαίνουν αυτά τα συναισθήματα του αμυνόμενου και αδίκως βαλλόμενου για τους σύγχρονους Τούρκους, που μεγαλώσαν με την εικόνα του Κεμάλ σε κάθε γωνιά του δημόσιου και ιδιωτικού χώρου. Και που έμαθαν πως όταν οι ξένοι εισέβαλαν στην χώρα τους, τους πέταξαν στην θάλασσα, με πράξεις ακραίου ηρωισμού και πολύ, πολύ αίμα…