160 δισ από την ΕΕ για δουλειές, επενδύσεις, μετανάστευση και ασφάλεια το 2018

Εκατόν εξήντα δισεκατομμύρια ευρώ, ο προϋπολογισμός της ΕΕ για το 2018: φέρει την σφραγίδα του Προέδρου Γιούνκερ, δίδοντας έμφαση στην δημιουργία θέσεων εργασίας, ιδίως για τους νέους, στις επενδύσεις με κοινωνική και περιβαλλοντική υπεραξία, στην σωστή διαχείριση της μετανάστευσης και στην ενδυνάμωση της ασφάλειας για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες και τα κράτη μέλη.

Κοντά ογδόντα δισεκατομμύρια ευρώ θα διοχετευθούν στην ενδυνάμωση της οικονομίας, σε περισσότερο ανταγωνιστικά πανεπιστήμια, σε ενίσχυση των δυνατοτήτων των επιχειρήσεων να παραβγούν με τις ασιατικές και αμερικανικές διεθνώς. Δύο δισεκατομμύρια θα δοθούν στο Ταμείο Γιούνκερ, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων και τριακόσια πενήντα τέσσερα εκατομμύρια στο πρόγραμμα COSME, που υποστηρίζει μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Αιχμή του δόρατος, το πρόγραμμα ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ 2020 (HORIZON 2020), με παραπάνω από έντεκα δισεκατομμύρια ευρώ για δράσεις έρευνας και ανάπτυξης, προς όφελος φοιτητών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών, πανεπιστημιακών, φορέων της κοινωνικής οικονομίας, δήμων και επιχειρήσεων που καινοτομούν.  

Έρχεται το Youth Employment Initiative, η Πρωτοβουλία για την Απασχόληση των Νέων με τριακόσια πενήντα εκατομμύρια ευρώ – ένα ισχυρό εργαλείο ενδυνάμωσης των νέων επιστημόνων και τεχνικών που αποτελούσε πιεστικό ζητούμενο, κυρίως από τα κράτη-μέλη που αντιμετωπίζουν την διαλυτική κρίση για χρόνια.

Δημιουργείται το Ευρωπαϊκό Αμυντικό Ταμείο, με σαράντα εκατομμύρια ευρώ να διακρατούνται για συνεργατική έρευνα σε καινοτόμες αμυντικές τεχνολογίες και προϊόντα.

Περισσότερα από τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ θα διατεθούν για την οργανωμένη και πολύπλευρη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών και την ενδυνάμωση της ασφάλειας, τόσο των ευρωπαϊκών συνόρων όσο και της κάθε γειτονιάς, στα κράτη-μέλη.

Απαιτείται άμεση δράση από την Ελλάδα

Η πτώση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είναι ραγδαία: η κοντόφθαλμη φορολογική και διωκτική πολιτική της κυβέρνησης του κυρίου Τσίπρα έθεσε ως στρατηγικό στόχο την ρευστοποίηση της ιδιωτικής οικονομίας για να εξυπηρετούνται χωρίς γκρίνιες οι πληρωμές προς τους ξένους πιστωτές και να εξασφαλίζονται εντυπωσιακά ποσά για διανομή με εκλογικούς και πελατειακούς όρους στους πάμφτωχους πολίτες. Η έννοια της επένδυσης για το μέλλον και δή των κοινωνικών επενδύσεων είναι απούσα από κάθε πολιτικό ή στρατηγικό σχεδιασμό.

Οι νέοι, οι φοιτητές, τα πανεπιστήμια, οι καινοτόμες και εξαγωγικές επιχειρήσεις, η αυτοματοποίηση της γεωργικής παραγωγής και η οργανωμένη τυποποίηση της πρωτογενούς παραγωγής, μαζί με την έρευνα και την ανάπτυξη στα οπλικά συστήματα και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα έπρεπε να βρίσκονται στο επίκεντρο του δικού μας αναπτυξιακού σχεδίου. Έχουμε να μάθουμε πολλά από τον τρόπο που δουλεύει η γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν συντάσσει και όταν υλοποιεί προϋπολογισμό.

Με την άνοδο του κυρίου Τσίπρα στην εξουσία, κάποιοι ήλπιζαν πως η διαχείριση της κράτους και η αντιμετώπιση της  κρίσης που σίγουρα θα μας διαλύσει θα γινόντουσαν με πολεμικούς ρυθμούς και γενικό, εθνικό συναγερμό. Ο κόσμος περίμενε πως άνθρωποι της Αριστεράς θα κάναν ό,τι είναι δυνατόν για να ανοικοδομοηθεί ένας μηχανισμός ενδυνάμωσης της νεανικής, της υγιούς και της κοινωνικής οικονομίας, στα πανεπιστήμια, στους συνεταιρισμούς στις κοινωνικές επιχειρήσεις και στους δήμους που έχουν μεγάλη αλλά αναξιοποίητη περιουσία και απαξιώνεται μέρα με την ημέρα. Η απειρία στην εξουσία δεν είναι πια δικαιολογία, τρία χρόνια με ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Ο κύριος Τσίπρας προλαβαίνει ακόμα να σαλπίσει γενικό συναγερμό, να φέρει γύρω του τα καλύτερα μυαλά έξω από το μικρό κομματικό κοπάδι που τον περιτριγυρίζει και να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί.

Αν ακόμα δεν ξέρει πώς, ας ρωτήσει τον Πρόεδρο Γιούνκερ.