Ποιός έλεγξε τον κύριο Γιώργο Παπανδρέου;

52

Το χθεσινό απόγευμα, η πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας Τερέζα Μέι ζήτησε και έλαβε την παραίτηση μιας κυβερνητικής αξιωματούχου που συναντήθηκε, χωρίς να την ενημερώσει επισήμως, με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ και άλλους αξιωματούχους. Μάλιστα η αποπεμφθείσα Γραμματέας Διεθνούς Ανάπτυξης επισκέφτηκε και τα υψίπεδα του Γκολάν. Πρόκειται για την Πρίτι Πατέλ που δήλωσε πως οι πράξεις της έγιναν με τις καλύτερες των προθέσεων, αλλά πέρασαν κάτω από τον πήχη της διαφάνειας, για την οποία λέει πως δούλεψε σκληρά.

Με την εκλογή του ως πρωθυπουργού της Ελλάδος, ο κύριος Γιώργος Παπανδρέου έθεσε σε εφαρμογή μια αξιόλογογη σειρά εφαρμογών για την διαφάνεια των πράξεων της διοίκησης και την ανάρτησή τους στο διαδίκτυο. Όμως, πέρασε κάτω από τον πήχη αυτής της ίδιας της διαφάνειας που ευαγγελιζόταν, όταν συζητούσε επί μήνες την υπαγωγή της χώρας στην πτωχευτική διαδικασία του Μνημονίου, χωρίς να ενημερώσει κανέναν θεσμικό του συνομιλητή και δυνητικό του ελεγκτή: τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, το Υπουργικό Συμβούλιο, που «συνήλθε μόλις τον Δεκέμβριο του 2009, με θέμα της ημερήσιας διάταξης την οικονομία», κατά την χαρακτηριστική δήλωση του κυρίου Γιάννη Ραγκούση. Θα τολμούσα να πω: την αξιωματική αντιπολίτευση…

Συναντιόταν στο σαλόνι κεντρικού ξενοδοχείου των Αθηνών με τον Διοικητή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κύριο Ντομινίκ Στρος Καν, λέγοντας πως πρόκειται για προσωπική συνάντηση. Και χαμογελούσε στις κάμερες που είχε καλέσει, για να αποφύγει κάποιο χειρότερο επικοινωνιακό ατύχημα. Ο βασικός πολιτικός του ελεγκτής εντός ΠΑΣΟΚ, ο κύριος Ευάγγελος Βενιζέλος, ανενημέρωτος όπως πρέπει να ήταν, εμφανιζόταν στις αρχές του 2010 στην εφημερίδα το Βήμα με την διορατική παρατήρηση πως δεν πρέπει να το παρακάνουμε με την συζήτηση περί ΔΝΤ, μην φτάσουμε και το πιστέψουμε στο τέλος.

Τελικά το ΔΝΤ ήρθε.

Αλλά δεν βρέθηκε κανείς θεσμικός ελεγκτής του τότε πρωθυπουργού να τον σταματήσει και να ζητήσει το λόγο. Ο κομματικός του προκάτοχος κύριος Κώστας Σημίτης είχε το θάρρος να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τα πολύ περιοριστικά μέτρα που κατά την γνώμη του όφειλαν να ληφθούν νωρίτερα και ενεργότερα απ’ ό,τι δεσμευόταν ο απερχόμενος πρωθυπουργός κύριος Κώστας Καραμανλής. Όλα αυτά, ενώ ένας νεο-εκλεγμένος πρωθυπουργός και το κόμμα του υλοποιούσαν την στρατηγική του «λεφτά υπάρχουν».

Ανεξέλεγκτη κυβέρνηση ίσον καταστροφή. Έχει ξαναγίνει και θα συνεχίσει να ξαναγίνεται. Καιρός να αναλογιστούμε αν το πολίτευμά μας διαθέτει αξιόπιστες δικλείδες ελέγχου και εξισορροπήσεων της εξουσίας.