Γεώργιος Θεοτόκης: Έτσι έφτιαξε τον νικηφόρο στρατό των Βαλκανικών Πολέμων

«Ο Θεοτόκης, ο νοημονέστερος όλων, έχει ομολογουμένως πολλά εις το ενεργητικόν του: λεπτός και ευγενής τους τρόπους εισήγαγεν εις την κοινοβουλευτικήν ζωήν της Ελλάδος ασυνήθιστον ημερότητα. Σπανίας ευθυκρισίας, έβλεπε τα ζητήματα, εσωτερικά και εξωτερικά κατά κανόνα ορθώς. Η φυσική του όμως νωχέλεια και τάσις προς αποφυγίν αγώνων τον έκαμαν να μη ορμά μετά φανατισμού και αυτοπεποιθήσεως εις την εκτέλεσιν των σκέψεών του, εις αποφάσεις.

Του οφείλεται η αναμφισβήτητος τιμή, ότι, επί της κυβερνήσεώς του, έγινεν η συστηματικωτέρα φροντίς δια την δημιουργίαν στρατού, η οποία, αντιθέτως προς την προσπάθειαν του Τρικούπη, είχε την τύχην, να συνεχισθή με περισσοτέραν έντασιν υπό της επαναστάσεως του Γουδί και να καταλήξη εις την δια πρώτην φοράν εμφάνισιν στρατού αξίου του ονόματος που έδωκε το μέτρον του αμέσως εις τους Βαλκανικούς πολέμους.

Cover ALEXANDROS MAZARAKIS AINIAN MEMOIRS

Δια πρώτην φοράν κατηρτίσθη σχέδιον επιστρατεύσεως: επρομηθεύθημεν νέα πεδινά πυροβόλα, ταχυβόλα των 75 Schneider και ορειβατικά λυόμενα, εφευρέσεως Δαγκλή. Τυφέκια Μάνλιχερ των 6,5 και ποικίλον υλικόν επιστρατεύσεως. Ελήφθη συστηματική

μέριμαν δια την ανέγερσιν στρατώνων και αποθηκών επιστρατεύσεως.
Κατηγορήθη, εν μέρει δικαίως, η κυβέρνησις και η γενική διοίκησις με το επιτελείον της, ότι όλαι αυταί αι προσπάθεια απέβλεπον εις την δημιουργίαν στρατού εξ 60.000 ανδρών και ότι δια να δυνάμεθα να υποστηρίξωμεν, αν ανάγκη δια των όπλων, τας Εθνικάς μας αξιώσεις μεταξύ των πολυπληθεστέρων και προ πολλού ωργανωμένων Βαλκανικών στρατών, έπρεπεν ο στρατός μας να υπερέβαινε τας 100.00. πράγμα που δεν ήτο ανώτερον ούτε του έμψυχου υλικού που διεθέτομεν, ούτε των υλικών πόρων του Κράτους, αρκεί να διετίθεντο ούτοι επί τινά έτη με περισσοτέραν γενναιότητα δια τον στρατόν. Τούτο άλλως και εκ των πραγμάτων απεδείχθη όταν εις τας συνθήκας συμμαχίας ηναγκάσθημεν να αναλάβωμεν υποχρέωσιν δια στρατόν 100.000 και 120.000. εάν είχωμεν μόνον 60.000 βεβαίως και η απόδοσιν τοιούτου στρατού θα ήτο μικροτέρα και εις τον πρώτον, ιδίως δε εις τον δεύτερον πόλεμον, και αι αξιώσεις μας πολύ πλέον περιορισμέναι.

Πάντως όμως, εάνν θέλη κανείς να είναι αμερόληπτος και να μη κατακρίνη τα πάντα, οφείλει να ομολογήση ότι, ό,τι έγινεν επί Θεοτόκη, στρατιωτικώς ήτο μέγάλο και ότι επί των τεθεισών τότε βάσων εστηρίχθη όλη η περαιτέρω ανάπτυξις του ελληνικού στρατού και τα επακολουθήσαντα πολεμικά έτη.


Απόσπασμα από το έργο: Αλέξανδρος Μαζαράκης Αινιάν | Απομνημονεύματα. Πρώτη Έκδοση: 1948. Εκδόσεις Ελληνική Πρωτοπορία, 2018. Σελ. 685. Αποκλειστικά διαθέσιμο στο: www.grecobooks.com

20190728_170453_0000.png

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.