Πώς η Ελλάς βοηθεί την Τουρκίαν να ντυθή;

Τω 1878 ενθυμούναι πολύ καλά μικρός καθώς ήμουν, την μεγάλην ταραχήν εκ του Ρωσσοτουρκικού πολέμου. Ο Αυτοκράτων Αλέξανδρος ο 2ος προσεκάλεσε την Ελλάδα να ενωθή μετά της Ρωσσίας, και του πατρός μου δε επιθυμία ήτο να πράξη τούτο. Απαράσκευος όπως ήτο ο ελληνικός στρατός, το εθεώρησεν ευκαιρίαν, η οποία δεν έπρεπε να χαθή. Αι τουρκικαί δυνάμεις ήσαν απησχολημέναι εν Βουλγαρία, αντιμετωπίζουσαι τον ρωσσικόν και τον ρουμανικόν στρατόν και η ευκαιρία ήτο μοναδική δια την Ελλάδα όπως διεκδικήση τα δίκαιά της επί της Ηπείρου, της Θεσσαλίας, ίσως δε και της Μακεδονίας. Αλλά η Γαλλία και η Αγγλία δεν ήθελαν να ακούσουν τέτοιο πράγμα.

Δια να γαληνεύση την απογοήτευσίν της, οπωσδήποτε, το Συνέδριον του Βερολίνου έδωκεν εις αυτήν διά συνθήκης της Θεσσαλίαν και μικρότατον τμήμα της Νοτίου Ηπείρου.

Cover TA PENINTA XRONIA TIS ZOIS MOY

Ενθυμούμαι πολύ καλά τον αντιπρόσωπόν μας εις το Συνέδριον του Βερολίνου, του οποίου εδέσποζον αι πανίσχυροι προσωπικότητες του Βισμάρκ και του Ντισραέλι. Ήτο ο κ. Ραγκαβής, Πρεσβευτής τότε της Ελλάδος εις το Βερολίνον, και ευνοούμενος του Αυτοκράτορος Γουλιέλμου, ο οποίος εθαύμαζε την ευφυίαν και το πνεύμα του. Ήτο ανήρ μεγάλης μορφώσεως, δόκιμος συγγραφέας και ικανός διπλωμάτης. Αι σπινθηροβόλοι ανταπαντήσεις του αναφέρονται ακόμη και σήμερον. Η εξυπνάδα του ηδύνατο να αποτρέψη οιονδήποτε διπλωματικόν θυμόν, αι δε φράσεις του θα επλήρουν τόμον εάν ημπορούσε κανείς να τας συλλέξη. Ήτο κύριος της παλαιάς σχολής κοντός, φρεσκοξυρισμένος, με πολύ οξέα χαρακτηριστικά και είχε τα άσπρα αραιά μαλλιά του επιμελώς κτενισμένα επί της φαλακράς του κεφαλής. Εις ημάς τα παιδιά, η εμφάνισίς του ήτο ακριβώς όπως του Mr. Runch, όταν δέ ωμίλει προς τους γονείς μας συνήθιζε να τρίβη τα χέρια του, είτε από συστολήν, είτε από ευχαρίστησιν.

Εις την Συνδιάσκεψιν του Βερολίνου ευρίσκετο εις αρίστας σχέσεις με όλους τους αντιπροσώπους, περισσότερον δε από όλους με τον Τούρκον αντιπρόσωπον. Έφευγον εκ της αιθούσης χεροπιασμένοι, κάποτε δε τον είδαν να βοηθή τον Τούρκον δια να φορέση το επανωφόρι του.

«Comment, la Grece qui aide la Turquie a s’ habiller?» (Πώς, η Ελλάς βοηθεί την Τουρκίαν να ντυθή;) ανεφώνησε κάποιος εκ των αντιπροσώπων.

«Pour pu’ elle s’ en aille plus vite» (Για να φύγη γρηγορότερα) ήτο η άμεσος απάντησις του Ραγκαβή.

Όταν ηρωτήθη αν ήτο ικανοποιημένος εκ του δώρου της Θεσσαλίας, «La meilleyre des provinces Turques» (την καλυτέραν τουρκικήν επαρχίαν), απήντησε: Nous aurions prefere l’ Epire» (Θα επροτιμούσαμεν την Ήπειρον – ή les pires, τα χειροτέρας) και ούτω καθεξής. Τι θαυμαστόν, θείον δώρον είναι, η χιουμοριστική διάθεσις!


Απόσπασμα από το έργο του Πρίγκηπος Νικολάου «Τα πενήντα χρόνια της ζωής μου». Πρώτη Έκδοση 1926. Εκδόσεις Ελληνική Πρωτοπορία, 2018, αποκλειστικά διαθέσιμο από το www.grecobooks.com

Cover TA PENINTA XRONIA TIS ZOIS MOY.png

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.