Πάρις Κατσίβελλος : Ένας άγγελος φωτός με πυξίδα το φως

Τον Πάρι τον γνώρισα ,- όπως σχεδόν όλες και όλους τους καλεσμένους μας-εντελώς συγκυριακά. Ο Ζεν λέει , ότι ο δάσκαλος εμφανίζεται , όταν είναι έτοιμος ο μαθητής. Χμμ, η αλήθεια είναι ότι μαθαίνω τόσα πολλά και λειτουργώ σαν μαθήτρια- σύμφωνα με τις αξίες του μανθάνειν-. Apropo, από αυτό το ρήμα προέρχονται και τα μαθηματικά . Μοιάζει σαν ένα ταξίδι  στον πλανήτη της αλήθειας του καθενός με μία διτόττητα παράξενη,σαν να σε χαιδεύει μία απαλή δροσούλα . Σύμμαχός μου στο δρόμο προς το φως οι φωνές εκείνες που δε μιλάνε με λέξεις. Δε τις χρειάζονται. Μέσα από ένα βλέμμα μεταφέρουν τα συναισθήματα στο φως. Κι αυτό αντανακλά στα μάτια. Είμαι σίγουρη πως κάπως έτσι θα νιώθατε κι εσείς εάν συναντούσατε τον ηθοποιό, συγγραφέα, Καθηγητή Πανεπιστημίου, φιλόσοφο, δραματουργό, ραδιοφωνικό παραγωγό , μελωδό, σκηνοθέτη, δημιουργό, Πάρι Κατσίβελο!

Σήμερα θέλω να ξεκινήσω με ένα τραγούδι . Είναι ωραίο να διαβάζεις ένα άρθρο και να σε ταξιδεύει η μουσική παράλληλα. Πάρι μου αφιερωμένο!

 

Όσες φορές συναντηθήκαμε, η ψυχή μου γέμιζε καλοκαίρι, έρωτα και Ελλάδα. Έρωτα για το νέκταρ της ζωής, καλοκαίρι για την ανάσα κι Ελλάδα για όλο το μπλε που κουβαλάει στην ψυχή του ο Πάρις, με πυξίδα το φως!

Η συνέντευξη μαζί του έλαβε χώρα σε 3 διαφορετικές περιόδους κι αυτό μέστωσε μέσα μου ακόμη περισσότερο την απορία…Πόσες καταιγίδες έχει περάσει η ψυχή σου Πάρι μου ,για να κρατάς αγέρωχος τις ασπίδες του φωτός;

12 Ερωτήσεις που οι απαντήσεις τους με’ καναν να χαμογελάσω από καρδιάς, αλλά και να προβληματιστώ για το τι κάνω εδώ στη Γαία. Μήπως κι εσύ το ίδιο; Για πάμε! P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S. σημερινός μας καλεσμένος ο αλαζονικά πανέκφραστος Πάρις Κατσίβελος!

Στην υπέροχη νιότη, δίπλα στη μοναδικά γοητευτική μας σταρ Έλενα Ναθαναήλ! Με φινέτσα και άψογο στυλ αισθητικής έκφρασης τους πέτυχε ο φωτογραφικός φακός στην έκπληξη της στιγμής!

Vamos! 

 

Λ.Κ:- Αγαπημένε κ. Κατσίβελε, γυρίζουμε πίσω τη μηχανή του χρόνου και σας συναντάμε σε ηλικία 10 ετών. Σε ποιά γωνιά του πλανήτη θα σας βρούμε και τι σκέφτεται ότι θα γίνει ο μικρός Πάρις , όταν μεγαλώσει;

Π.Κ:-  Καλημέρα σας κα Κυρόπουλος / Kyropoulos  και είμαι γοητευμένος από την οπτική των ερωτημάτων σας. Με συναντάτε στο χωριό μου λοιπόν. Στην πανέμορφη Θάσο, στη Ραχώνη. Ένα χωριό ορεινό, δίχως ηλεκτρικό, χωρίς καμία επικοινωνία. Είμαι ένα παιδί φιλήσυχο, ιδιαίτερα μοναχικό- ίσως φοβικό- που μεγάλωσε με την πεποίθηση, ότι δε ζούμε σ’ ένα είδος μάτριξ , αλλά σε πολλά! Εργάστηκα σε άσχετα επαγγέλματα ,μέχρι που συνειδητοποίησα ότι δεν ξέρω την έννοια και τον ήχο καθώς και το φως που κρύβει το ήθος της ευρύτερης σημασίας της λέξης : ηθοποιός!

Λ.Κ:- Πότε είδατε την πρώτη σας παράσταση και ποια ήταν τα πρωταρχικά σας συναισθήματα; Νιώσατε εκείνο το πρωτόλειο ρίγος που κόβει την ανάσα μας , όταν η ψυχή δονείται απόλυτα στις συντεταγμένες της αλήθειας της;

Π.Κ:- Όλα ξεκίνησαν από μία φάρσα λοιπόν. θα τολμούσα να πω από ένα ερωτικό θρίλερ , όπου ο Θάνος Κωστόπουλος στο πανέμορφο αρχαίο θεάτρο της Θάσου απογείωσε τον Οιδίποδα Τύραννο.  Εκεί ένιωσα την απολυτη σύνδεση με την πηγή. Αυτό είμαι. Αυτό θέλω να κάνω και θα το κάνω! Γεννήθηκα αποφασισμένος να ερωτεύομαι τόσο με πάθος , όσο και με ήθος!

Δεν υπήρχε κινηματογράφος στο χωριό μου. Σε μία γεννήτρια που ήταν συνδεδεμένη στο τρακτέρ με ανέβαζαν από το παράθυρο στα κλεφτά για να δω το έργο με τίμημα το βραβείο ανιδεότητας την επόμενη ημέρα από τους δασκάλους μου και τη μητέρα μου που με διαπόμπευαν και λάμβανα μετά τιμής και δόξης τις 30 ξυλιές μου από  την τάχα νομότυπη δικαιοσύνη της βέργας .

Λ.Κ:- Ανιδεότητας; όχι άγνοιας;

Π.Κ: – Η ανιδεότητα είναι ο εκχυδαισμός της άγνοιας , λόγω έλλειψης στοιχειώδους εσωτερικού πολιτισμού και παιδείας με την άνωθεν επικοινωνία της ψυχής και του πνεύματος του ανώτερου εαυτού μας. Ένα παιδί ήμουν , που λαχταρούσα να ξεζουμίσω τα ερεθίσματα, τα δευτερόλεπτα. Οι τιμωρίες των μεγάλων για να με συνετίσουν ,απλώς μου προκαλούσαν γέλωτα. Ήταν ανίδεοι έλεγα στον εαυτό μου και συνέχιζα με το μειδίαμα από μέσα μου να έλκει κάθε τι που με φώναζε κοντά του σα μαγνήτη!

 

 

Όταν έχεις παίξει με τον Δημήτριο Χορν, τον Δάσκαλο των Δασκάλων της υποκριτικής , έχεις άλλου είδους γεύση στους συναισθηματικούς κάλυκες!

 

Λ.Κ:- Ζήσατε σε μία αμφιλεγόμενα δύσκολη εποχή. Κοσμογονικές αλλαγές. Νέα κύματα πολιτικών δομών, οικονομικές δυσκολίες, κοινωνικές ανισότητες, αλλά και ευτυχία. Οι άνθρωποι είχαν λιγότερα στην τσέπη τους,αλλά σαφώς πολύ περισσότερα στην καρδιά τους. Τι μπορείτε να μας πείτε για εκείνη την εποχή και πώς αντιλαμβάνεστε τη σημερινή;

Π.Κ:- Όλες οι εποχές είναι δύσκολες. Τις συνθήκες τις συνοικοδομούμε εμείς, γιατί έχουν χρηματοκεντρικά και εγωκεντρικά χαρακτηριστικά. Θυμάμαι , ότι μολονότι τις δυσκολίες στον οικονομικό τομέα , εμείς είμασταν παιδιά που δουλεύαμε με κέφι για να εξοικονομήσουμε τα προς το ζειν. Από τις πιο τρυφερές μου στιγμές στο άλμπουμ της μνήμης, είναι η εποχή που εργαζόμουν ως γκαρσονάκι για να κερδίσω το ταληράκι που είχε τη δική του ανθρώπινη αξιοπρέπεια!

Στο σήμερα , έχω να πω πως ζούμε σ’ εναν πλανήτη ο οποιος μέρα τη μέρα κοχλάζει ολοένα και περισσότερο. Ζούμε σε εποχές δυσκολιών , έκπτωσης ανθρώπινων αξιών, αλλά οφείλουμε μία βαθύτερη και ουσιαστικότερη γνώση της βίωσης χωρίς δογματικές κρυσταλλώσεις οιαδήποτε είδους και ήθους.

Από την βράβευση του κ. Κατσίβελου για τις Προσωπικότητες του 2013- 2014 από την Ευρωπαική Ένωση Δημοσιογράφων.

Λ.Κ:- Η Τέχνη ,γιατί είναι τόσο σημαντική για τον άνθρωπο; Ο άνθρωπος ,γιατί είναι τόσο σημαντικός για την Τέχνη; Ας υποθέσουμε ότι είστε το «θέμα» ενός πίνακα. Μέσα στις εγχάρακτες επιγραφές της «Μνημοσύνης» ποιο κίνημα από την Ιστορία της Τέχνης θα επιλέγατε και γιατί; Ποιος από τους δημιουργούς στην κυριολεξία σας έχει πάρει τα μυαλά;

Κατά την παρουσίαση της εκδήλωσης για τον Κωνσταντίνο Καβάφη.

Π.Κ:-  Η τέχνη είναι ο απόλυτος βαθμός αναγκαιότητας έκφρασης του ανθρώπου και όχι πολυτέλεια! Ο ή η εκάστοτε δημιουργός γίνεται συνδημιουργός του Υψίστου. Είναι ένας βαθμός μύησης για τη συνειδησιακή διεύρυνση. Μέσω της Τέχνης εξελισόμαστε σε ένα ανώτερο ον.

Σίγουρα θα επέλεγα τον Κλωντ  Όσκαρ Μονέ. Κύριο εκπρόσωπο του Ιμπρεσιονισμού. ( Ο Κλωντ Μονέ -Claude Oscar Monet , 14 Νοεμβρίου 1840 – 5 Δεκεμβρίου 1926 ήταν Γάλλος ζωγράφος κι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Ιμπρεσιονισμού, σύμφωνα με την βιβλιογραφία που βρήκαμε στο Wikipedia).

Εκεί που τα στέρεα αντικείμενα της φυσικής πραγματικότητας διαλύονται ,για να εμβαθύνουν στο μυστηριακόν στοιχείο που οι ζωγράφοι είχαν τιμήσει από την εποχή της Βενετσιάνικης Αναγέννησης. Ήταν Φωτοδότης μίας χωροχρονικής συνθήκης. Ενώ οι φυσικοί ανακάλυπταν ότι η ύλη μπορεί να διαιρεθεί σε κατηγορίες , η τέχνη διέλυσε μαγικά  τον κόσμο των σωματιδίων και των quark σε νανοσωματίδια χρώματος και αυτόβολου φωτός . Αν ήμουν λοιπόν το θέμα ενός πίνακα, θα επέλεγα την ύπαιθρο του Ρενουάρ. Η διάχυτη διάθεση ξεγνοιασιάς και φλερτ  από τον άνθρωπο προς την ίδια τη ζωή έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με την ένδοια της ανθρώπινης συνθήκης της στέρησης που βιώνουμε σήμερα. θέλω την ανατροπή. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανατροπή από την αγάπη.

 

 

Σε εύθυμη διάθεση μαζί με τον αγαπημένο μας Χρόνη, κατά τη διάκεια των γυρισμάτων της Ελληνικής ταινίας : Γκαρσονιέρα για 10!

Λ.Κ: Η Eλληνική γλώσσα, ο Ελληνικός πολιτισμός θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως όχημα, για την πρόσβαση και αλληλεπίδραση άλλων πολιτισμών σε επίπεδο ακόμα και εξωτερικής πολιτικής; Γιατί καμία Ελληνική κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε ενδελεχώς για τον εξωστρεφή χαρακτήρα και την προβολή του πιο ελκτικού σημείου αναφοράς της χώρας μας που είναι ο πολιτισμός και η ένδοξη Αρχαία Ελλάδα; 

Π.Κ:- Η Ελληνική γλώσσα, η γλώσσα των γλωσσών, των Θεών, των αγγέλων, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Ομήρου, των επιστημών, των μαθηματικών, της ποίησης, των ευαγγελίων. Η γλώσσα , όπου τα σημαινόμενα φέρουν τις ουσίες και τη σημασία που έχει το σημαίνον.

Σε αυτό το σημείο να εξηγήσουμε για τους φίλους και τις φίλες που δεν γνωρίζουν ότι κατά την ευρύτερη έννοια της σημειωτικής επιστήμης  από τον Ελβετό Γλωσσολόγο : Φερντινάντ ντε Σωσσύρ : ένα σημείο δεν είναι μόνο ήχος- εικόνα, αλλά και μία έννοια/ιδέα/αντίληψη. Έτσι τα σημεία χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Το σημαίνον = ήχος-εικόνα και το σημαινόμενον= ιδεά/αντίληψη/ έννοια. Στην εποχή μας το πρώτο αναφέρεται στην ύλη και το δεύτερο στο πνεύμα!

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις , όχι μόνο δεν ασχολήθηκαν ειλικρινά με την προβολή και εξωστρέφεια του Ελληνικού πολιτισμού,αλλά υπέκυψαν στις πιέσεις και πρακτικές αποδόμησης εξωτερικών πολιτικών καπρίτσιων εξουσιολάγνων, ενώ έπρεπε ν’ αντισταθούν με θέληση, με πειθαρχία και με αγάπη. Έπρεπε να νοιαστούν . Αυτό είναι η αγάπη …να νοιάζεσαι. Δε χρειαζόμαστε όπλα. Η ζωή δεν είναι πόλεμος, αλλά ειρήνη. μόνο μέσα στην ηρεμία μπορούν η αγάπη και το φως ν’ ανθίσουν την Άνοιξη των ματιών στο χαμόγελό μας!

 

 

 Ο Άδωνης Πάρις ως αξιωματικός του στρατού κατά τη διάρκεια θεατρικής παράστασης με την γοητευτική κυρία των τιμών Μαίρη Βιδάλη.

Λ.Κ: Τι χρειάζεται κανείς για να πραγματώσει τ’ ονειρό του; Θέληση, πειθαρχία,αγάπη;

Υπέροχος οικοδεσπότης κατά την απονομή βραβείων για τους μεγάλους δημιουργούς του πνεύματος , όπως ο Μίμης Πλέσσας!

Π.Κ: Αγαπημένη μου Λένα . Εργασία με στοχοπροσήλωση για τη δική μας προσωπική δικαίωση. Ας θυμηθούμε ότι είμαστε κύτταρα του ίδιου συμπαντικού οργανισμού. Αν ένα κύτταρο νοσεί, τότε ολοκληρος ο οργανισμός θα υποφέρει. Αν σκεφτόμαστε ενωτικά με στόχο και σκοπό και είμαστε αταλάντευτοι στον προσανατολισμό μας με πίστη ότι κάνουμε το καλύτερο για το συνάθρωπό μας και τη μάνα γη που μας φιλοξενεί στην αγκαλιά της, τότε θα φτάσουμε στη θέωση πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι υποθέτουμε. Οφείλουμε να γίνουμε συγκεκριμένοι και ξεκάθαροι. Η ευτυχία είναι απόφαση! Χρειάζεται και θέληση και πειθαρχία και αγάπη,αλλά και επιμονή, ηρεμία, συγκέντρωση για να μην παρεκλίνουμε.

Όλα αποτελούν τα εφόδιά μας για το παρακάτω και είναι τα καύσιμα της εμπειρίας και των βιωμάτων μας στην τρίτη διάσταση. Ας πούμε ότι εδώ είναι το νηπιαγωγείο. Είμαστε πρωτάκια στις τάξεις της ζωής και ήρθαμε να μάθουμε την Άλφα- Βήτα!

Λ.Κ:- Η τρυφερότητα είναι δύναμη ή αδυναμία; Μπορείτε να μας χαρίσετε 5 συνώνυμά της;

Ακόμη μία βράβευση για την προσφορά του στον πολιτισμό και στον άνθρωπο. Εδώ βραβεύεται ως προσωπικότητα της χρονιάς από την Ανώτατη Λογοτεχνική Αρχή.

Π.Κ:- Η τρυφερότητα είναι έκφανση της αγάπης. Θεμελιώδης λίθος της ύπαρξης. Ναι είναι δύναμη! Εμπεριέχει στοργή, ζεστασιά, φροντίδα. Ξέρει ν’ αγκαλιάζει να συγχωρεί και να προχωράει παρακάτω με συμπάθεια και κατανόηση. Έχει μέσα της τους σπόρους της ευσπλαχνίας. Πρέπει να σκάψεις βαθειά και να της φερθείς με ευγένεια και καλλιέπεια. Όπως είχε πει και ο αείμνιστος Μάνος Χατζηδάκις : «Η τρυφερότητα είναι η πιο σκληρή δύναμη στον κόσμο,γιατί διαπερνάει ακόμη και το ατσάλι».

Λ.Κ:- Μας χαρίσατε 10 τελικά! Κ. Κατσίβελε, 30 και χρόνια πίσω από το μικρόφωνο με άπειρες μουσικές διαδρομές, μεταγλωτίσεις, τηλεόραση, θέατρο, κινηματογράφο, ημερίδες, διαλέξεις 500 και βραβεύσεις στην ελλάδα και στο Εξωτερικό. Αν μη τι άλλο, είστε ιδιαίτερα πολυμορφικός , πολυσχιδής και δημιουργικά ανήσυχος. Βάλτε μας λίγο on air  . Τι γίνεται στο μαγικό κόσμο του ραδιοφώνου;

Στιγμές από το θέατρο με αγαπημένους φίλους !

Π.Κ:-  Όταν μπήκε το ραδιόφωνο στη ζωή μου, ο πατέρας μου είχε φύγει για τη Γερμανία και , όταν επέστρεψε …χμμ, το θυμάμαι σαν τώρα , έφερε μαζί του ένα ραδιόφωνο! Συγκεκριμένα ήταν το πρώτο ραδιόφωνο στο χωριό! Με ταξίδευε. Ήταν το καταφύγιό μου. Ο κόσμος όπου κλείδωνα ελεύθερα την ψυχή μου . Εκεί σημειώθηκαν τα πρώτα σκασιαρχεία. Θυμάμαι τις γειτόνισσες να καίνε τα φαγητά τους και ήταν το σημείο αναφοράς για όλη τη μικρή μας κοινωνία. Εκεί είπα και ένιωσα την αδήριτη επιθυμία του φευγιού μέσα μου. ήξερα ότι κάποια θα έφευγα από το χωριό για να ζήσω τ’ όνειρά μου. Το β’ χρόνο της Δραματικής Σχολής μπήκε στη ζωή μου το ραδιόφωνο επαγγελματικά με τις αυτοτελείς ιστορίες αισθηματικής απόχρωσης , όπου και με καθιέρωσε στα ραδιοφωνικά δρώμενα και μου προσέφερε άκρως γαλαντόμα και τον βιοπορισμό μου. Μέσα από τις εκπομπές του Υπουργείου Γεωργίας στις κρατικές συχνότητες της Ε.Ρ.Τ. άρχισα να γίνομαι ευρέως γνωστός και η φωνή μου είχε ιδιαίτερο χρώμα.  Έτσι ήρθαν οι πρώτες μου μεταγλωτίσεις. Η αγάπη μου για την ποίηση, καθώς και η λατρεία που τρέφω για το θέατρο και την υψηλή τέχνη της δραματουργίας. Από το ραδιόφωνο μεταπήδησα στην τηλεόραση και έπειτα στον κινηματογράφο. Άγουρος νέος με όρεξη και όνειρα. Βρέθηκα με ιερά τέρατα του Ελληνικού θεάτρου και του Ελληνικού Κινηματογράφου, που τότε δεν καταλάβαινα τη σημαντικότητα των στιγμών- ευκαιριών.

Πολύ αργότερα κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας συνειδητοποίησα την αίγλη της ευτυχίας και κατόπιν επιτυχίας. Τους αντιμετώπιζα όλους στο ανθρώπινο ισοδύναμο και νομίζω ότι κέρδισα την ουσία. Την αξία του συνεργείν από τον άνθρωπο προς τον άνθρωπο!

Λ.Κ: Πάμε λίγο στην πυξίδα σου! Με πυξίδα το φως. Όταν το διάβαζα …αισθανόμουν τους κραδασμούς και τη δύναμη των λέξεων στη συνύχηση. Ειδικά στο σημείο με τη διακοπή της Δ.Ε.Η. και τη δέσμη φωτός που δέχτηκες στο σπίτι και την ψυχή σου. Μίλα μου λίγο γι’αυτό . Δεν είναι ένα απλό βιβλίο. Τι είναι Πάρι μου; Ας μου επιτραπεί ο Ενικός ευγενείας !

 

Π.Κ:- Είναι ένα βιβλίο 486 σελίδων, όπου μέσα στα 35 κεφάλαια αναλύω ντοκουμέντα, αλήθειες και αποδείξεις απ’ όλες τις συναρπαστικές μάχες μεταξύ σκότους και φωτός , που κόβουν την ανάσα ,αλλά δίνουν λύσεις στα προβλήματα και στις περιδυνήσεις της ανθρώπινης ψυχής που συγκλονίζουν! Είναι ένα ταξίδι ζωής, συνειδητής εκπαίδευσης , μαθητείας και επίγνωσης στα δύσβατα μονοπάτια προαποφασιμένων δοκιμασιών και καρμικής απόσβεσης στις χώρες του φωτός για να θυμηθεί η ψυχή την αρχέγονη προέλευσή της .

Λ.Κ: – Για το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ θ΄αφήσω τους αναγνώστες μας να σε ανακαλύψουν μέσω του ηλεκτρονικού ιστότοπου ,για να δουν με ησυχία τις δραστηριότητες, το πρόγραμμα και όλη την εργασία της συνέργειας τόσων χωρών απέναντι στον πολιτισμό και τον άνθρωπο! Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε όλο το φάσμα δραστηριοτήτων και το ρόλο του κου Κατσίβελου σε διεθνές επίπεδο. Το Παγκόσμιο Φιλοσοφικό Φόρουμ λαμβάνει χώρα σε 54 ήδη χώρες με τεράστιο βαθμό επιτυχίας. Ξεκίνησε το 2010 από την ιδιωτική πρωτοβουλία ανθρώπων σαν τον Πάρι Κατσίβελο. Το πολιτιστικό αντιδάνειο των λαών σε όλο του το μεγαλείο.

 :  http//:wpf-unesco.org 

 

Στην έγχρωμη της εκδοχή η φωτογραφία της εποχής με απαράμιλλη φινέτσα και στυλ!

Είχα την ευτυχία να τον απολάυσω σε μία τρίωρη κατάθεση ψυχής κατά τη διάρκεια της μουσικοθεατρικής παράστασης κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης» Αχ έρωτα»!  Ήταν ένα μαγικό ταξίδι θεατροποιημένου λόγου με τα φτερά του έρωτα μέσα από τους εραστές του χρόνου. Παλαμάς, Κορνάρος, Ελύτης, Καβάφης , Λόρκα, Σαίξπυρ, ο Πατέρας Παίσιος , ο Ναζίμ Χικμέτ μέχρι την άγνωστη Νικαραγουανή μαχήτρια- ποιήτρια.

Αυτό που με συγκλόνισε είναι το πόσο στρατιώτης είναι ο Πάρις Κατσίβελος σε κάθε τι που κάνει. Το εκλαμβάνει ως αποστολή και το φτάνει μέχρι το κόκαλο.

Είναι αυτό που έλεγαν οι παλιότεροι. Οι άνθρωποι είναι σαν τις ελιές, για να καταλάβεις τι γεύση έχουν , πρέπει να φτάσεις να δαγκώσεις το κουκούτσι. Εκείνη τη νύχτα είχα τη χαρά να με συνοδεύει η πολύ καλή μου φίλη εξ Αθηνών Γκίζελα. Συνειδητοποίησα ότι δεν μπορείς να κάνεις πασαλέιμματα όταν καλείσαι να παρουσιάσεις Ερωτόκριτο και Σαίξπυρ στα πιο δυνατά σημεία της ψυχής σου. Ένα κατάλευκο κοστούμι. Πάντα ντυμένος με τη μεγαλοπρέπεια της απλότητας, αλλά φροντισμένος, να μοσχοβολάει η νύχτα εκείνη χαμόγελο και φως και ο ουρανός κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης να έχει το ηλιοβασίλεμα της νύχτας μέσα στο ξέφωτο του μπλε των ματιών του Πάρι.

Μπήκε τόσο βαθειά στην ψυχή μου, που ξέσπασα σε λυγμούς, για ένα αντίο που σαν κούτσουρο έπλεε μέσα μου. Εκέινο το βράδυ πήρα την ξύλινη απευθυνσή μου και δε συνθηκολόγησα με τις συναισθηματικές παρατάσεις. Πήρα την ευθύνη και απομάκρυνα με τα χέρια της ψυχής μου κάτι το οποιο δεν ήταν πια δικό μου. Το P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S  αγγίζει την ερευνητική δημοσιογραφία,αλλά και το ημερολόγιο. Όταν ξεκίνησε η ιδέα πριν 1 χρόνο να το κάνουμε εκπομπή και τώρα έντυπη εκδοχή , δεν είχα ιδέα πόσο θα με επηρέαζαν οι καλεσμένοι μου .Πόσο θα λείαιναν τις προεξοχές μου. Με ξεκούνησαν πολλές φορές και χαίρομαι ,γιατί όλοι οφείλουμε αυτού του είδους την παρακίνηση στον εαυτό μας. Αυτός είναι και ο στόχος της ομάδας μας. να γίνουμε μία θετική αλυσίδα αλληλεπίδρασης. Να εμπνεύσουμε ο ένας τον άλλον. Πάρι μου σ’ ευχαριστώ δημόσια για εκείνο το κλάμα. Βούτηξες βαθειά στα σπλάχνα μου εκείνο το βράδυ και μη χάσετε την ευκαιρία ψυχής- ευκαιρία ζωής να παρευρεθείτε σε κάποια παράσταση του κυρίου Κατσίβελου! Εξομολόγηση τέλος, και πάμε στην τελευταία ερώτηση της συνέντευξης . Ας αποφορτιστούμε λίγο… Γιώργος Βολίκας…Από τον δίσκο Γένεσις!

Αγαπημένο και αφιερωμένο στο δικό μου ηλιοβασίλεμα,στον Βασιλικό της ζωής μου με την ευχή να μοσχοβολάμε αγάπη …ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ! 

Λ.Κ: Ποιός έιναι ο «αστρολάβος» της καρδιάς; Ποιος είναι ο «εξάντας» του μυαλού; Αν ήταν ένας μηχανισμός, θα μπορούσαμ ενα τον παραλληλίσουμε με τον «Πίνακα»; Τον πρώτο αναλογικό υπολογιστή της Ελληνιστικής περιόδου;

Π.Κ: – Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο Μηχανισμός των Αντικυθύρων που ο κύριος Ξενοφών Μουσάς -και η όλοι όσοι συμμετέχουν στη διεπιστημονική ομάδα- κάνουν τεράστιο και ιερό αγώνα να τον προβάλουν στα πέρατα του κόσμου. Η εντροπεία του συνόλου σε κάθε της ιδιαίτερο γοητευτικό σημείο. Χμμ, σαν τη σπείρα. Η επανάληψη του ίδιου σημείου σε διαφορετικό πάντα επίπεδο.

Στην ουσία της η ψυχή είναι η αρμονία. Η Γέφυρα των νευρώνων με τις ψυχικές ώσεις βρίσκονται στην ευταξία, στον αλληλοσεβασμό, στο καλό και στο φως. Στην εσωτερική πειθαρχία που γίνεται εκκούσια. Ας μην εστιάσουμε στην αλήθεια κατά το δοκούν. Ας το δούμε πιο συμπαντικά. Παιδεία, Παιδεία, Παιδεία ψυχής, μυαλού και σωμάτων. Η αρχαία σοφία, οι αξίες , οι θέσπιση των νόμων είναι η κληρονομία μας και το ακριβό δώρο προς όλους τους λαούς που το δώσαμε δωρεάν,γιατί αυτή είναι η ιερή σκυτάλη της γνώσης και η δυναμή της. Ελευθερώνει το πνεύμα όταν τη μοιράζεις χωρίς φόβο, τότε είσαι αληθινά ελεύθερος, όταν δεν υπάρχεις και έχεις ενωθεί με το παν υπάρχεις μέχρι και το τελευταίο κύτταρο της ανάσας σου. ΜΠΟΡΟΥΜΕ…Αυτό είναι το κλειδί. Ας το δοκιμάσουμε να ξεκλειδώσουμε τους έγκλειστους εαυτούς μας στην τάχα προοδευτική φυλακή μας. Γυάλινα δεσμά μιας αόρατης εθελοντικής φυλακής. Γίναμε αιχμάλωτοι από χόμπυ. Βαρεθήκαμε την ανούσια καταναλωτική μας μανία. ξεπληρώσαμε πολλάκις την αθώα πλευρά μίας παιδικής ευχής για αγάπη με νομισματικές μονάδες. Δεν αγοράζεται η αλήθεια με χρήματα. Είναι σα το χαμόγελο. Αξίζει μόνο αν σου τη χαρίσουν!

Λ.Κ:- Πάρι μου…, Ό,τι και να πω για τη σημερινή συνέντευξή είναι άπειρα λίγο. Θα κρατήσω τη γεύση από το δείπνο των ψυχών μας εκείνο το μεσημέρι με θέα την Ακρόπολη και θα σε παρακαλέσω να μας χαρίσεις πέντε σημεία του δικού σου χάρτη αξιών , ως παρακαταθήκη κινήτρων . Φυσικά είσαι καλεσμένος μας και στην τηλεοπτική – ραδιοφωνική εκδοχή του P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S στο BCI MEDIA και στο καλλιτεχνικό μου έτερο ήμισυ Αναστάσιο Χατζηθεοφάνους.

Π.Κ: Λένα μου η χαρά και η τιμή δική μου!

–  Αυταγάπη

– Αλληλοσεβασμός

– Δικαιοσύνη

– Αλήθεια

– Ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη

Λ.Κ:- Μέντοράς σου;

Π.Κ:- Η ψυχή . Ψύχω- αναπνέω

 

Κάπως έτσι τελειώνει το αποψινό P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S  και πάω επιτέλους μετά από τα απείρου κάλλους ξενύχτια του προεκλογικού αγώνα για ύπνο. Με τη σειρά μου θα ήθελα να σας αποχαιρετήσω με την τελευταία φράση του αγαπημένου πλάσματος φωτός που ακούει στ’ όνομα Πάρις Κατσίβελος

Τα χείλη μας να γίνουν ανίκανα να πληγώνουν !

Τάδε έφη ο μοναδικός, ο ασύλληπτα ανθρώπινος Πάρις Κατσίβελος… Καλό ξημέρωμα αγαπημένοι και αγαπημένες μου!

 

Με αυταγάπη λοιπόν,

 

Λένα.

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.