Εδώ Σφυρί, καλώ Δρεπάνι!

Σε μια ωραία ελληνική ταινία του 80, ο Κομμουνιστής πράκτορας εντός του στρατεύματος συνομωτεί κάνοντας χρήση του ασυρμάτου: «Εδώ Σφυρί, καλώ Δρεπάνι! Δρεπάνι μ ακούς»;

Θέλω να πω στους Κομμουνιστές και στους Νατοικούς, αμερικανόδουλους αριστερούς: το Σφυρί και το Δρεπάνι είναι ασυμβίβαστα, χωρίς πατρίδα, χωρίς έθνος. «Ουκ επ άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος».

Τους έκαψαν τα μυαλά με τον οικονομισμό και την συμφεροντολογία. Αλλά, έτσι δεν φτιάχνονται τα κοινά. Έτσι χαλάνε.

Το Σφυρί γρονθοκοπείται με το Δρεπάνι.

Οι εργάτες θέλουν φτηνό ψωμί, φτηνό λάδι, φτηνό κρέας, φτηνό κρασί. Θέλουν φτωχούς αγρότες.

Οι αγρότες θέλουν φτηνά ρούχα, φτηνά παπούτσια και φτηνά έπιπλα. Θέλουν φτωχούς εργάτες.

Αν πάρουμε τοις μετρητοίς την μηχανιστική σκέψη του ΚΚΕ ή τον αμερικάνικων φωτοτυπιών τύπου ΣΥΡΙΖΑ, θα καταλήξουμε να χορτάσουμε μία και μόνη φορά τρώγοντας τα μάτια μας.

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.