Φωτεινή Κατσάλη: Η φωτεινή πλευρά της ζωής

Καλησπέρα σας ! Τη Φωτεινή τη γνώρισα πριν πολλά χρόνια , όταν με την κολλητή μου Σμαρώ αναζητούσα έναν άνθρωπο να μας δώσει συμβουλές για τη συγγραφή ενός σεναρίου που πραγματεύεται τη «Βατραχομυομαχία». Συναντήσαμε ουκ ολίγα όχι, αλλά κι ένα φωτεινό ,ΝΑΙ! Μετά την παράσταση της «Φοίβης» – ενός παιδικού θεατρικού έργου που έλαβε χώρα στο Νόησις- παρόλη την κούραση ,μας υποδέχτηκε  η συγγραφέας – σκηνοθέτιδα με χαμόγελο και μας τόνισε το τι έπρεπε να προσέξουμε. Δεύτερη φορά την είδα χθες, σε μία συνέντευξη- συζήτηση καρδιάς. Θα μπορούσε να είναι η απόλυτη «Diva» , λόγω της αλλαζονικά ιδιαίτερης ομορφιάς της κι όμως επιλέγει να είναι η Φωτεινή. Το κορίτσι που όταν χαμογελάει ανθίζει ο τόπος , επειδή μοσχοβολάει από καρδιάς. Πάμε ; Σήμερα αρχίζουμε ανατρεπτικά. Βουτάμε στις νότες της μουσικής και του Womens Power Instagram Portraits . Παράλληλα ξεδιπλώνουμε πτυχές του ανθρώπου, της γυναίκας, της μητέρας, της κόρης, της συγγραφέα, της σκιτσογράφου,  της υποψήφιας πολιτικού ,αλλά κι αυτού του παιδιού που επιμένει με το δικό του μοναδικό τρόπο, να μας διδάσκει την ελπίδα στον ήχο των ματιών! Όταν γνωρίζεις ανθρώπους σα τη Φωτεινή χαίρεσαι γιατί, σου υπενθυμίζουν πόσο όμορφοι είναι οι άνθρωποι! Τόσο απλά!

Σήμερα , όπως προλόγησα είναι η δεύτερη φορά που τη συναντάω στη ζωή μου για έναν πολύ ιδιαίτερο λόγο.

Το Womens Power Instagram Portraits.

 

Λ.Κ:- Αλήθεια, Φωτεινή …Πώς ξεκίνησε όλο αυτό αρχικώς, ως σύλληψη μέσα στο κεφάλι σου; Είμαι σίγουρη ότι είναι δική σου ιδέα!

Φ.Κ:- Καλησπέρα Λένα! Έχεις δίκιο. Μόνο στο δικό μου κεφάλι συμβαίνουν αυτά, αλλά μας προέκυψε. Καθόμουν και σκεφτόμουν από πόση φιλαρέσκεια διακατεχόμαστε τελευταία οι άνθρωποι και ειδικά εμείς οι γυναίκες, όπως πολύ συχνά μας αποδίδουν τα εύσημα οι άνδρες σε αυτόν τον τομέα και ήθελα να το αλλάξω . Να του βάλουμε ένα θετικό πρόσημο!

Πριν δύο χρόνια λοιπόν, καθώς ήταν ακουμπισμένη στον καναπέ μου η φίλη μου Φωτεινή Ευαγγελοπούλου, το φως του μεσημεριού έπεσε αρμονικά επάνω της και εντελώς ασυναίσθητα πήρα στα χέρια μου τη φωτογραφική μηχανή.

Αυτό ήταν,»ΚΛΙΚ» ! Εκεί γεννήθηκε η ιδέα. Ήθελα όμως δομές γυναικών , συλλογικότητες γυναικών που θα εξυπηρετούσαν έναν καλό σκοπό!

Λ.Κ: Όπως κι έγινε πριν από λίγο καιρό στο Porto Palace . Γυναίκες της Άνω πόλης μέσω της ιδιωτικής πρωτοβουλίας μαγείρεψαν για τους άστεγους της περιοχής! Τώρα είναι για κάτι παρεμφερές ή εσύ και η ομάδα σας έχετε εστιάσει κάπου αλλού;

Φ.Κ:- Αυτή τη στιγμή το project  αναφέρεται στην εξυπηρέτηση του εξοπλισμού του  ΕΕΕΕΚ Σταυρούπολης Παύλου Μελά.

Έχω αναρτήσει μία λίστα στο διαδίκτυο με τις ανάγκες του σχολείου. Η εκδήλωση είναι η καλύτερη αφορμή, ώστε να φτάσουμε το στόχο πέραν των προσδοκιών!

Το Womens Power Instagram Portraits διοργανώνει την αποψινή εκδήλωση για την υποστήριξη του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του ΕΕΕΚ Σταυρούπολης Παύλου Μελά με μαθητές με Αναπηρία . . Όλοι μαζί να συμβάλλουμε, για να καλυφθούν σοβαρές ελλείψεις του σχολείου, ώστε να γίνει άρτια η λειτουργικότητα του και να βοηθηθούν, τα παιδιά, που φιλοξενούνται, οι γονείς που καθημερινά δίνουν αγώνα, αλλά και το εκπαιδευτικό προσωπικό.
Η Εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί Την Τετάρτη στης 22 Μαΐου και ώρα 19.30 μ.μ . στον πολυχώρο Οmbrela  Thessaloniki στην Αγγελάκη 10, στο κέντρο της πόλης.

Λ.Κ:- Αλήθεια, το Womens Power Instagram Portraits 

αναφέρεται μόνο στις επώνυμες γυναίκες ή υπάρχει πρόσβαση και στις υπόλοιπες κοινές θεές -κι όχι θνητές,όπως μου αρέσει να λέω-, γιατί όλοι μας έχουμε κάτι το ένθεο μέσα μας.

Φ.Κ:- Λένα , δε φωτογραφίζουμε μόνο αναγνωρίσιμες γυναίκες. Δεν υπάρχει όριο ηλικίας και δε τίθεται ούτε θέμα εθνικότητας ή άλλων οιοδήποτε φρονημάτων. Μας είναι αδιάφορο το status quo . Εστιάζουμε στον άνθρωπο- γυναίκα. Είναι μία δράση αφύπνισης της συλλογικότητας και της γυναικείας αλληλεγγύης και γίνεται για καλό σκοπό!

Σύνθημα της: Να πιστεύεις ολόψυχα και να μη φοβάσαι!

Λ.Κ: Είσαι «selfakias» μεγάλος, όπως όλοι μας λίγο πολύ. «Selfie» ψυχής υπάρχει; Εκείνη την ώρα που έχεις απέναντι σου το «μοντέλο» και κρατάς τη μηχανή στα χέρια σου, λίγο πριν φυλακίσεις τη στιγμή στο χρόνο…Βγάζεις τη μάσκα του; Μπορείς να δεις πίσω από αυτήν; Αντιφεγγίζει η αντανάκλαση του ψυχισμού του;

Φ.Κ:- Ναι, μπορώ! Έχω δει σε γυναικείο βλέμμα το πλήγωμα. Και ότι χαμογελούσε αυτή η γυναίκα των 50 ετών , ήταν πραγματικά πάρα πολύ. Ήθελε τεράστια δύναμη! Φυσικά έχω δει και το αντίθετο να συμβαίνει. Γυναίκες τρομερά φιλάρεσκες…Που αν τις δεις σε μία δεύτερη ανάγνωση, θα εισπράξεις εις διπλούν τον εύθραυστο κόσμο τους. Την καλά καμουφλαρισμένη ανασφάλειά τους.

Λ.Κ: Ζούμε σε μία εποχή που όλα τρέχουν. Έχουμε γεμίσει φίλτρα στις σκέψεις μας, στα συναισθήματά μας. Δεν προλαβαίνουμε να αποκωδικοποιήσουμε τις στιγμές. Έχεις νιώσει να θέλεις να δραπετεύσεις από τα nano-pixel ;

Φ.Κ:- Με την τρέλα των social media  άντρες και γυναίκες είμαστε πιο μόνοι από ποτέ. Γεμίζουμε κουτιά τη ζωή μας για να μην παραδεχτούμε πόσα άδεια είναι. Όπως έχουν πει σπουδαίοι φιλόσοφοι…όσο βαθαίνει η γνώση, τόσο μεγαλώνει η θλίψη. Φαντάσου σε έναν κόσμο άγνοιας πόσο πιο βαθιά είναι η αυστηρή μοναξιά του ΕΓΩ μας. Πέσαμε όλοι στην παγίδα και σίγουρα χρειαζόμαστε άλλου τύπου διαχείρηση.

Δραπετεύω στο κρυσφύγετό μου. Στους κόσμους που φτιάχνω μέσα στη φαντασία μου. Είναι σα πλαστελίνη το μυαλό . Θέλει χρώματα, σχήματα και λέξεις ,για να να έχει παρέα. Ας πούμε ξετρελαίνομαι με μία ηλεκτρική σκούπα που θα σε πάει στη χώρα των θέλω. Έτσι απλά σβούμ κι έφτασες .με μία γκαζιά. Ή σκέψου πόσο ώραίο είναι να είσαι αόρατος και να παρατηρείς τους άλλους…χμμ ίσως και να βγάλεις βόλτα τον σκανδαλιάρη εαυτό σου!

Λ.Κ:- Πότε πιστεύεις ότι χάσαμε το μέτρο; Με την εμφάνιση της περιβόητης κρίσης το 2009; Η οποια κατά συνέπεια επέφερε κι όλα τα παρελκώμενα, κρίση αξιών , εγκλωβισμένα χαμόγελα, offshore συνειδήσεις;

Φ.Κ: Το θέμα ξεκίνησε πριν το άλλοθι της οικονομικής κρίσης…δεκαετίες πριν. Η παιδεία και η επικοινωνία ήταν τα πρώτα που σαρώθηκαν. Έχουμε χάσει την ανθρώπινη πυξίδα. θα την ξαναβρούμε όμως. Το είδα τώρα στο project του Womens Power Instagram Portraits. 

Το εισέπραξα στις γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας. Έρχεται ο άλλος και σου διαθέτει τον εαυτό του για ένα καλό σκοπό. Ντροπές, αναστολές, ανασφάλειες μένουν πίσω. Δεν είναι απλώς η διαδικασία της φωτογράφησης. Είναι η στιγμή του ανθρώπου που συνδέεται με την τέχνη. Εσύ είσαι η πρωταγωνίστριά μου, είσαι η μούσα μου του λες και σου εμπιστεύεται με όχημα την ψυχή του το ταξίδι στη μαγεία.

Από το project Womens Power Instagram Portrait’s

 

Η συνέντευξη γράφτηκε σε τρία μέρη. Αρχικώς σε λευκή Α4 , όπως κάνω πάντα, έπειτα σε word πριν πάρει την τελική της μορφή στο word-press. Επομένως σήμερα το πρωί ρώτησα τη Φωτεινή: Πολύ θα ήθελα να είμαι στο μυαλό σου κοιτάζοντας τη συγκεκριμένη φωτογραφία. Τι να σκέφτεσαι άραγε; Σήμερα λοιπόν μου αποκάλυψε γύρω στις 07:30 το πρωί, ότι η σιωπή είναι χρυσός. Χμμ, σκέφτομαι πως οι λαικές ρύσεις έχουν αρκετή σοφία μέσα τους.

Μετά το πέρας της εκδήλωσης , είδα και τις λεπτομέρειες που κάνουν τελικά την ουσία να ξεχωρίζεις από το σύνολο. Μέτρησα πολλά χαμόγελα και το τελευταίο που συνάντησα ήταν αυτό της Διευθύντριας , όταν η Φωτεινή της παρέδιδε το ποσό που συλλέκτηκε κατά τη διάρκεια της βραδυάς για τα παιδιά, για το σχολείο. Ήταν το χαμόγελο της ευγνωμοσύνης απέναντι σε ειλικρινείς προσπάθειες και συνέργειες ανθρώπων που το λέει η καρδιά τους. Η ευχάριστη έκπληξη της βραδυάς ήταν τα 2 μικρά κορίτσια της Φωτεινής , η Ιωάννα και η Μαρία. Τις ρώτησα το εξής απλό και έκλεισα αμέσως μετά το κινητό μου. Πώς είναι να έχει κανείς μαμά τη Φωτεινή; Και μου απάντησαν με χαμόγελο και οι δύο , ότι είναι πολύ όμορφο, γιατί συνεχώς διδάσκεσαι και κάνεις πράγματα. κάτι που τελικά , όπως μας είπε η Ιωάννα θα είναι πολύ καλό και για τη δική τους διαδρομή αργότερα!

Λ.Κ:- Πάμε λίγο και στα πολιτικά; Επειδή και μένα μου προτάθηκε να κατεβώ στην πολιτική της τοπικής αυτοδιοίκησης με τον πολιτικό συνδυασμό του Ιωάννη Νασιούλα : «Νέα Αρχή» για τη Θεσσαλονίκη.

Αρχικώς θυμάμαι ένιωσα παράξενα και ανάμικτα συναισθήματα μέσα μου. Από τη μία η μεγάλη τιμή και από την άλλη η τεράστια ευθύνη! Εσύ πώς ένιωσες , όταν σου προτάθηκε να συμμετέχεις στον πολιτικό συνδυασμό:  «Θεσσαλονίκη μαζί » της κυρίας Κατερίνας Νοτοπούλου;

Φωτεινή και Κατερίνα στο Δημαρχιακό Μέγαρο

Φ.Κ:- Κοίτα Λένα. Πολιτικό ον είμαι και θα είμαι πάντα. Πολιτικοποιημένη ναι, κομματικοποιημένη όχι! Με ρωτάς πως ένιωσα. Το ίδιο όπως κι εσύ φαντάζομαι. Αρχικώς αιφνιδιάστηκα!

Η Κατερίνα με γνώρισε μέσα από τις δράσεις μας. Από την πλευρά μου είχα κι εγώ την εικόνα της Κατερίνας μέσα από τα social media! Έβλεπα ένα νέο κορίτσι να ενδιαφέρεται για τα κοινά, να τρέχει, να ερευνά και να συμμετέχει. Από την άλλη πλευρά εισέπραττα έναν αδικαιολόγητο εμμονικό σεξισμό απέναντί της από τον Mr. Hanibal του επιτηδευμένου μάρκετινγκ  των media . Kαθήσαμε τα συζητήσαμε κι είδα ειλικρίνεια στο βλέμμα. Όχι «θεαθήναι» και βόλεμα για την καρέκλα,αλλά  ένα νοιάζομαι και πάμε να κάνουμε πράγματα μαζί!

Λ.Κ:- Εκεί σε κέρδισε;

Φ.Κ:- Ναι, εκεί! Ήμουν απόλυτα ευθύς και ειλικρινής μαζί της. Της είπα αυτολεξί. Θα το κάνω , θα το τολμήσω. Με την προυπόθεση όμως , ότι εγώ δε θα πάψω να είμαι η Φωτεινή που θέλει να ασχοληθεί με πράγματα που κατέχει καλά! Γι’ αυτό ακριβώς σε θέλω μου απάντησε!

Λ.Κ:- Πώς αντέδρασε ο περίγυρός σου; Τι είπε η οικογένεια και οι φίλοι σου;

Φ.Κ:- Κατά καιρούς μου έλεγαν να κατέβω στην τοπική αυτοδιοίκηση, αφού έτσι κι αλλιώς οι δράσεις μας έχουν να κάνουν με τα κοινά. Με γνώμονα την ανθρωποκεντρική προσέγγιση. Να μάθουμε όλοι, να εξελιγχθούμε όλοι. Τους απαντούσα ότι το θέλω ,αλλά δεν είχα μέχρι σήμερα μία συγκεκριμένη πρόταση!

Λ.Κ: Τώρα που είπες πρόταση…Ποιές είναι οι προτάσεις σου,οι σκέψεις σου για την πόλη μας;

Αγκαλιά με τις καρδιές της καρδιάς  της…Τις πανέμορφες κόρες της.Η ίδια δηλώνει χαρακτηριστικά. Μία φορά μαμά…Πάντα μαμά!

 

Φ.Κ:- Θέλω μία πράσινη Θεσσαλονίκη με πιο φιλική οπτική απέναντι στις οικογένειες. Οι πνεύμονες της πόλης είναι ζωτικής σημασίας. Δεκαετίες τώρα βιώνουμε μία παρατημένη Θεσσαλονίκη. Κακά τα ψέματα ,όλες οι εξουσίες- υπηρεσίες βρίσκονται στην πρωτεύουσα.  Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Άνω Πόλη. Σε άλλες χώρες που έχω ταξιδέψει το υψηλότερο όριο της πόλης είναι το στέμμα της. Το κόσμημά της. Σε μας έχει απαξιωθεί η δυναμική της. Σκέψου , κάθε μαγαζί που κλείνει – αν δεν παρθεί σ’ ενα εύλογο χρονικό πλαίσιο η άδειά του’ τη χάνει! Δεν υπάρχει αξιοποίηση. όχι μόνο της Άνω Πόλης, αλλά και της Τούμπας, της Τριανδρίας, των Δυτικών συνοικιών. Πρέπει να γίνουν πολλά. Πέρα από τα καγκελάκια, τις επιδιορθώσεις των πεζοδρομίων και την ανάπλαση της παραλίας που όλο τελειώνει, αλλά δεν τελειώνει!

Ας σκεφτούμε έξυπνα και ας εκπονήσουμε μελέτες για να εξυπηρετούνται πρακτικά οι πολίτες της πόλης και έπειτα οι τουρίστες. Προτεραιότητά μας ο πολίτης! Θέλω να κατεβαίνω στο κέντρο με τα κορίτσια μου και να περνάω αληθινά ποιοτικό χρόνο μαζί τους. Δε θέλουμε κατά τη διαδρομή να  βλέπουμε μόνο τσιμέντο και γκρι άσχημα κτήρια. Υπάρχει και η αισθητική μόλυνση, πέραν της ηχορρύπανσης και της προβληματικής κατάστασης με τα σκουπίδια. Ας γίνουν επιτέλους εκείνοι οι υπόγειοι συλλέκτες που θα δώσουν άλλη ανατομία  και αισθητική  τόσο στο γεωγραφικό ανάγλυφο ΄, όσο και στο αρχιτεκτονικό τοπίο της πόλης!

Σκέφτομαι φωναχτά. Ας ξαναφέρουμε τη φύση στην πόλη!

Χμμ, άλλη πρόταση είναι : Το σπίτι της γυναίκας. Υπάρχουν τόσα άδεια κτήρια στη Θεσσαλονίκη, Ας αξιοποιήσουμε ένα απ΄αυτά , ωστε να γίνει ο νέος πολυχώρος συναντήσεων, ανταλλαγής γνώσεων, σεμιναρίων. Β2Β στο γυναικείο επιχειρείν , καθώς και να δημιουργηθεί ο νεός θεσμός, το Φεστιβάλ της γυναίκας και να έρθουν από παντού γυναίκες να ανταλλάξουμε τις εμπειρίες μας και να πάμε μπροστά μαζί! Ίσως να το οριοθετούσαμε χρονικά με μία άκρως συμβολική τοποθέτηση, λίγο πριν τη γιορτή της γυναίκας!

Λ.Κ: Πολύ ωραία ιδέα και σου το εύχομαι ολόψυχα να την κατακτήσετε ! Ας μάθουμε επιτέλους να συνεργαζόμαστε ανεξάρτητα από κόμματα και πολιτικές συνιστώσες. Ωραία! Γυρνάμε σελίδα. Πάρε την ηλεκτρική σου σκούπα και πάμε βουτιά στη θάλασσα του μυαλού . Στους πλανήτες με τα τρισσεκατομμύρια συναισθήματα και λογισμούς. Πες μου απλά και ξάστερα, γιατί το χω’ απορία από παιδί. Τελικά συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

 

Τελικά μετά το ένα παιδί μετράει τ’ αστρα του Λουντέμη….συνειδητοποίησα ότι εμείς είμαστε τ’ αστέρι!

Φ.Κ: Συγγραφέας γεννιέσαι. Δε γίνεσαι. Ναι, υπάρχουν σεμινάρια δημιουργικής γραφής, work- shop , αλλά όλα ξεκινούν από μέσα μας. Η γραφή έχει συγκρούσεις, αντιθέσεις, φώτα και πάνω απ, όλα αγάπη. Άπλετη αγάπη. Αμέτρητη αγάπη και ως γνωστόν …Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. Είναι γεννήτρια . Ανατροφότηση ζωής πολυεπίπεδα. Απλώς συμβαίνει και είναι μαγικό. Υπάρχουν οι άνθρωποι δότες με ομάδα άιματος Ζ. Ζ= Ζωή! Ανήκω σ’ αυτούς. Η διαδικασία της γραφής είναι μία μοναχική διαδρομή με πανέμορφα τοπία. Ξυπνάω και κοιμάμαι με τους ηρωές μου. Μου ψιθυρίζουν στ’ αυτί τα όνειρά τους , τις φοβίες τους. Πιάνω το πενάκι μου και καταγράφω διαθέσεις και στιγμές τους. Μπαίνω στο δικό τους χωροχρόνο. βάζω τα παπούτσια τους και περπατάω βαθιά. Απομονώνομαι για να τους δώσω ζωή. κρυφακούω τον παλμό τους. φωτογραφίζω τα συναισθηματά τους, αλλά όχι σαν Φωτεινή. Μεταφέρομαι στο δικό τους χρόνο. Είμαι η αόρατη Νεράιδα στο δικό τους παραμύθι.

Λ.Κ:- Αν συνεχίσεις λίγο ακόμα με βλέπω υπήκοο της Φωτεινής πλευράς της Ζωής. Δικαίως σου απέδωσα το συγκεκριμένο τίτλο ,γιατί η δική σου χώρα σίγουρα είναι φωτεινή και χαρούμενη. Λοιπόν αναποδογυρίζω την κλεψύδρα, στο δικό μας χρόνο και σε συναντάμε στο δωμάτιό σου γύρω στην Δ΄Δημοτικού. Τι βιβλία διαβάζεις;

Η καλυτερη συμβουλή που της έδωσε μία σοφή ψυχή ακούει στα εξής λόγια: «Κορίτσι μου κτίσε αναμνήσεις όμορφες, και όχι δάκρυα , όταν μεγαλώσεις»!

Φ.Κ: ΌΠως όλοι τον Μικρό Πρίγκηπα. Δε ξετρελάθηκα όμως! Το παραμύθι χωρίς όνομα της Πηνελόπης Δέλτα με μάγεψε. Είναι η εικόνα της χώρας μας 100 χρόνια πριν. Η χώρα των Μοιρολατρών με τον βασιλιά Αστόχαστο και τη βασίλισσα Παλάβω . Ο ξένος Δάκτυλος, ο Θείος βασιλιάς και ο γιος του ο συνετός Βήτα.

 

Λ.Κ: – Όταν ήμουν πιτσιρίκι λάτρεψα την ατάκα του Θάνου από τη Φρουτοποιία: » Βοήθεια με τηγανίζουν» . Έβλεπε τον εφιάλτη ότι τον τηγανίζουν. Πώς προέκυψε η Χωραφοχώρα; Α, μισό βρήκα το url  στο youtube. Θα μας τα πεις από ‘κει! Πάμε να σε απολαύσουμε!

Το P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S. είναι εσείς, όπως λέει ο Αντώνης Τουμανίδης για τα δικά του δημιουργήματα. Ενίοτε το δανείζομαι από τον πολυτάλαντο συγγραφέα και σεναριογράφο που μας κάνει υπερήφανους ανά τον κόσμο, γιατί μ’ εκφράζει απόλυτα!. Η Φωτεινή Κατσάλη είναι ένας ακριβοδίκαιος άνθρωπος του συνεργείν και της ομάδας. Δίνει τα πάντα για τους άλλους. Θέλησα να σκιαγραφήσω στο ελάχιστο το πάθος και το ήθος της για τον άνθρωπο με εκφραστικό εργαλείο την τέχνη. Όσο την ξέρω ενώνει, μοιράζει απλόχερα γνώσεις και βιώματα,γιατί τελικά πρέπει να το ‘χεις στο πετσί σου να θέλεις να κάνεις αυτήν την κοινωνία αρκετά πιο ανθρώπινη. Φάνηκα λίγο πιο εγωίστρια με τη συνέντευξή της, γιατί της ανήκει δικαιωματικά να είναι μπροστά από τα φλας της κάμερας. Είναι ένας πανέμορφος άνθρωπος και ανήκει στους αθόρυβους. Μέσα στο δίωρο που μοιραστήκαμε σκέψεις και αντανακλάσεις ψυχής , μου εκμυστηρεύτηκε ότι οι μεγαλύτερες μούσες της είναι οι κόρες της. Θεωρεί ότι το Θέατρο πρέπει να διδάσκεται στο σχολείο, γιατί αμβλύνει και ομαλοποιεί τις γωνίες μας και δίνει ανάταση στο πνεύμα μας.

Τη ρωτάω ποιές είναι οι 5 σημαντικότερες αξίες ως προτεραιότητα στη ζωή της και κάπως έτσι θα σας αποχαιρετίσουμε στο σημερινό P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S. , με μία χαρμολύπη, όπως η ίδια αισθάνεται κάθε φορά που «αναγκάζεται» να αποχαιρετήσει τα πνευματικά της παιδιά. Έχει μεγάλη αδυναμία στον Ντίνο Καρύδη ή αλλιώς Mr. Ntin.

Φωτεινή Κατσάλη πλάι στη μεγάλη της αδυναμία . Τον Κωνσταντίνο Καρύδη ή αλλιώς τον λατρεμένο Mr. Ntin

Αυτήν την χαρμολύπη αισθάνομαι κι εγώ αυτή τη στιγμή,γιατί η συνέντευξη τελειώνει και με διακατέχει στους συναισθηματικούς κάλυκες η πικρόγλυκη γεύση του αποχωρισμού. Οι λέξεις που μας χάρισε στην παρακαταθήκη κινήτρων είναι οι εξής:

  • ΑΓΑΠΗ
  • ΠΙΣΤΗ
  • ΕΥΘΥΤΗΤΑ
  • ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
  • ΧΑΡΑ

Κάπως έτσι κλείνουμε απόψε, με τον ίδιο τρόπο που ξεκινήσαμε στην Φωτεινή πλευρά της ζωής. Θα σας αφήσω με μουσική.

Θα πω μόνο αυτό . Εδώ και 5 χρόνια γράφει το μεγάλο μυθιστόρημα της ΜΙΚΡΗΣ ΠΕΤΡΑΣ 🙂 . Ο κόσμος του φανταστικού συναντάει τον κόσμο του πραγματικού με θέα τον Όλυμπο. Όταν πρωτοβρέθηκε εκεί και στους δύο κόσμους αγκάλιαζε και φιλούσε τα δέντρα.Η ίδια υποστηρίζει ότι βρίσκουμε τον εαυτό μας τη στιγμή που θ΄ αποφασίσουμε να μεγαλώσουμε. Το υπόλοιπο το αφήνουμε στην ελεύθερη βούληση και στο αυτεξούσιό μας για τον κόσμο της αυτογνωστικής δύναμης.

Πάμε λοιπόν στην Φωτεινή πλευρά της ζωής , όπως μας διδάσκει χρόνια τώρα η μοναδική Φωτεινή Κατσάλη με σημαία το χαμόγελο στον ήχο των ματιών! Να της ευχηθούμε καλή επιτυχία και…συνεχίΖΟΥΜΕ!

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.