Μενού Κλείσιμο

Ναϊλοί εμάς, να βάϊ εμάς… – «η Ρωμανία αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο»

Γραφεί η Μαρία Σόνους-Αθανασιάδου

Μονόλογος ομογενή -μετανάστη

Τελευταία έγινε της «μόδας» να μιλάμε για τη μετανάστευση, λαθραία και μη. Κάποτε και οι πρόγονοί μας ζήσανε τον ξεριζωμό από την Πατρίδα: από τον ιστορικό Πόντο, με τα πρώτα θύματα από το 1860  και 1895-1896 μέχρι και το 1914-1923, όπως και την εξορία στα χρόνια των σταλινικών αντιποίνων από τις μικρές μας γενέτειρες καθώς και η γενιά μου – τη ΜΕΤΟΙΚΗΣΗ από την Σοβιετική Ένωση (ΕΣΣΔ) στην εθνική μας πατρίδα, στην Ιθάκη μας, μετά από μακρόχρονη απουσία…

Όταν «δειλά-δειλά» ξεκίνησα να γράφω στα νεοελληνικά, έγραψα «Τα παιδιά της Μαύρης θάλασσας» (για τη δραματική οδύσσεια των Ελλήνων εκ του Πόντου) και μετά «Το ημερολόγιο του μετανάστη» – πεζογραφία και ποιήματα περί της εγκατάστασής μας στη μητέρα-Ελλάδα, το οποίο, βέβαια, βάσει των τελευταίων γεγονότων πρέπει να μετονομαστεί στο «Ημερολόγιο του Έλληνα-μετανάστη» είτε Ομογενή- μετανάστη.

Το πρώτο ποίημα που γεννήθηκε μέσα μου (το 1990) ήταν αφιερωμένο στη γη της Μακεδονίας. Και πόσο περήφανη ήμουν γι’ αυτό, εκτός που μπήκε στο ανθολόγιο του ποιητικού διαγωνισμού του Time channel.

Μακεδονία

Περνάω τους αρχαίους δρόμους,

Ποιος ξέρει μήπως απ’ εδώ

Περνούσε ο Αλέξανδρος ο Μέγας

Και σήκωσε για πόλεμο στρατό.

Φαντάζομαι πως απ’ αυτόν τον τόπο

Σχεδίασε επίθεση αυτός,

Κατάκτησε ολόκληρο τον κόσμο

Να δοξαστεί ο Ελληνικός λαός!

Πιο πάνω απ’ την πόλη φρουροί-κάστρα –

Ανάμνηση από χρόνια αλλοτινά,

Λευκός ο Πύργος, της Μακεδονίας

το σύμβολο – στη θάλασσα κοντά.

Περνάω τους αρχαίους δρόμους…

Υπέροχη ελληνική βράδια,

Αναβοσβήνουνε τα φώτα στις βιτρίνες…

Μοντέρνο σμίγει συμπλεγμένο με παλιά.

Αξέχαστη της χώρας ιστορία,

Η άνθηση πολιτισμού.

Περήφανη δικιά μας η Πατρίδα,

Επίλεκτη με βλέμμα του Θεού!

 

Το δεύτερο ποίημά μου λεγόταν «Στο γκρίζο τοίχο της πρασιάς» (για τα παιδιά μου που έβλεπαν κάθε μέρα μπροστά από την μπαλκονόπορτά μας ένα ταλαιπωρημένο γκρίζο τοίχο και τον ουρανό σαν καρέ πανάκι, ψηλά-ψηλά – ανάμεσα στις πολυκατοικίες που υψώνονταν γύρω από μας πάνω στο βράχο). Το τρίτο ποίημα το ονόμασα «Στην προσφυγιά», γιατί έτσι αντιμετωπιστήκαμε από τα ΜΜΕ και επίσημες υπηρεσίες…

Εμείς, που γίναμε οι Ακρίτες.

Εμείς, που εκπροσωπεύουμε τα χαμένα παράλια ολόκληρου του Πόντου που σήμερα εκτιμούνται σαν χαμένη ελληνική ΑΟΖ.

Εμείς, που αποτελούσαμε  ανέκαθεν ένα γερό κρίκο ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή και, συγκεκριμένα, στη διάσωση και διάδοση του Ελληνικού πολιτισμού στον Εύξεινο Πόντο (Μαύρη θάλασσα)!

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα να αισθανθείς και να θεωρηθείς πρόσφυγας στην ίδια σου τη χώρα! Τότε κατάλαβα τι πάει να πει η λέξη «μετέωρα», όταν αιωρείσαι ανάμεσα στη γη, που την πήραν κάτω από τα πόδια σου, και τον παράδεισο, που ακόμα δεν έφτασες…

Στην προσφυγιά

Σκληρή ζωή στην προσφυγιά,

Ταπείνωση και φτώχια,

Τριγύρω η μιζέρια

Στον κόσμο που κατείχα.

Αγαπημένη χώρα μου,

Περήφανη σαν ύμνος

Που είσαι η Πατρίδα μου,

Ψυχή, Ζωή και Κύρος!

Τα χέρια μου και την καρδιά

Αφιέρωσα σε σένα.

Η γη αυτή που πάτησα

Ατσάλωσε εμένα.

Την αυστηρή κακομοιριά

Θα ξεπεράσω μόνος.

Γονατισμένος έμεινα

Να μη με λένε «ξένος».

Δυστυχισμένοι άνθρωποι,

Απελπισμένες μοίρες,

Εκνευρισμένα πλάσματα,

Αρρωστημένες πείρες…

Αγαπημένη χώρα μου,

Δεν είμαι εγώ ξένος.

Επέστρεψα στον τόπο μου,

Για να μην είμαι μόνος!

Όμως, παρόλο που το παραδοσιακό ποντιακό τραγούδι λέει με καημό και παραπάνω: «Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος», επιβιώσαμε, σηκωθήκαμε στα πόδια μας, δημιουργηθήκαμε και σήμερα μπορούμε να προσφέρουμε το έργο της ζωής μας στην Πατρίδα και στη Μακεδονία μας, στη γη που τόσο αγαπάμε!

_____________________________________________________________________________________________________________

Μαρία Αθανασιάδου – καθηγήτρια ρωσικής γλώσσας και λογοτεχνίας, φιλόλογος, υποψήφια Διδάκτωρ με πολυετή εμπειρία σε ελληνικά πανεπιστήμια, πρώην αρχισυντάκτρια ρωσόγλωσσου περιοδικού «Contact» πανελλαδικής εμβέλειας και ρωσόγλωσσου ιντερνέτ-πορταλ. Μεταφράστρια, αρθρογράφος, δημοσιογράφος και διερμηνέας.

Είναι υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης με την παράταξη του Ιωάννη Νασιούλα «Νέα Αρχή για την Θεσσαλονίκη».

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: