Η Παραίτηση του Αμερικής Δημητρίου – το χρονικό ενός προαναγγελθέντος τέλους

Ο επίλογος ενός προαναγγελθέντος τέλους ανακοινώθηκε το Σάββατο της Διακαινησίμου στην Κωνσταντινούπολη, όταν ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Γέρων Αμερικής κ. Δημήτριος παρέδωσε την παραίτηση του από την επαρχία που διαποιμαίνει επί 20ετίας στον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο.

Το επίσημο ανακοινωθέν του Πατριαρχείου έχει ως εξής:«Διά του παρόντος ανακοινούται ότι σήμερον, Σάββατον, 4ην Μαίου 2019, η Α.Θ.Παναγιότης ο Πατριάρχης εδέχθη εις ακρόασιν τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπον Γέροντα Αμερικής κ. Δημήτριον, ο οποίος ενημέρωσεν Αυτόν επί διαφόρων θεμάτων της κατ΄αυτόν θεοσώστου Επαρχίας.

Εν συνεχεία η Α. Σεβασμιότης ο Αρχιεπίσκοπος υπέβαλε γραπτώς την παραίτησίν του εκ του θρόνου της ην επί εικοσαετίαν θεοφιλώς εποίμανεν Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, την οποίαν ο Πατριάρχης θα φέρη ενώπιον της Αγίας και Ιεράς Συνόδου κατά την συνεδρίαν αυτής της προσεχούς Πέμπτης, 9ης Μαΐου.

Εκ της Αρχιγραμματείας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου»

grecobooks-6

Η οικονομική κρίση στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής

Η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η οποία θεωρείτο η πλέον επιφανής επαρχία του Οικουμενικού Θρόνου, λόγω του μεγέθους της έκτασης και του πληθυσμού, αλλά και της αφθονίας πόρων που διέθετε, βρίσκεται σε παρατεταμένη οικονομική κρίση και περίοδο έντονης εσωστρέφειας εδώ και λίγα χρόνια.

Ανάμεσα στα πλέον αποκαρδιωτικά αποτελέσματα της κρίσης αυτής, η οποία δεν οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες, αλλά κυρίως σε διοικητική ανεπάρκεια, υπήρξε η μέχρι σήμερα αδυναμία ολοκλήρωσης της ανοικοδόμησης του εμβληματικού ναού του Αγ. Νικολάου στο Παγκόσμιο Εμπορικό Κέντρο, ο οποίος καταστράφηκε σχεδόν προ 18ετίας στις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και η περυσινή υποθήκευση των κτιριακών εγκαταστάσεων της έδρας της Ι. Αρχιεπισκοπής στο Μανχάταν, για να αναχρηματοδοτηθεί το χρέος της.

Μέσα στην εβδομάδα της Λαμπρής, η «Πόστ» της Νέας Υόρκης, εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, δημοσίευσε άρθρο όπου έγραφε για πληροφορίες  σχετικά με την ανάμειξη του κυβερνήτη της Ν. Υόρκης στην όλη υπόθεση ανοικοδόμησης του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου και την πρόθεσή του να άρει το έργο επίβλεψης της ανοικοδόμησης από την Αρχιεπισκοπή, παροτρύνοντας μερικούς κροίσους της ομογένειας να αναλάβουν την ευθύνη της αποπεράτωσης του έργου. Ένας εξ αυτών, ο κ. Γιάννης Κατσιματίδης, δήλωσε δημοσίως ότι αποδέχεται την ευθύνη υπό την προϋπόθεση ότι το έργο θα επιβλέπει επιτροπή με άτομα που διαθέτουν τις κατάλληλες γνώσεις γύρω στον τομέα των κατασκευών και μίλησε για την ανάγκη «να αποκτήσει η Αρχιεπισκοπή την εμπιστοσύνη των πιστών».

Η πνευματική κρίση στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής

Μαζί με τα εμφανή σημάδια της οικονομικής κατάρρευσης, αισθητή υπήρξε και η «πνευματική» κρίση που προηγήθηκε, όπως άλλωστε συνέβη και στην Ελλάδα. Στην Αμερική εκδηλώθηκε ποικιλοτρόπως, με κύρια όμως γνωρίσματα την διαρκώς αυξανόμενη δίνη στην οποία βρίσκεται η ελληνική παιδεία στην Αμερική και η απραξία για την θωράκισή της, αλλά και η εκκοσμίκευση των ενοριακών κοινοτήτων και πολλών μελών του κλήρου, οι οποίοι συμπεριφέρονται περισσότερο ως διοικητικοί σύμβουλοι κάποιας εταιρείας (και μάλιστα χωρίς τις απαραίτητες γνώσεις και την παιδεία), παρά ως παραδοσιακοί παπάδες.

Μόνο στην Νέα Υόρκη, ο αριθμός των ελληνοαμερικανικών ημερησίων σχολείων μειώθηκε κατά το ήμισυ μέσα στην τελευταία 20ετία, χωρίς καν να συσταθεί μία επιτροπή για την μελέτη του φαινομένου αυτού και την εκπόνηση διορθωτικών πολιτικών και ουσιαστικών λύσεων! Μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα, ανακοινώθηκε ότι η πρωτοσυγκελλία της Αρχιεπισκοπής Αμερικής απέτρεψε ελαφρά τη καρδία και ατεκμηρίωτα την συνένωση δύο σχολείων στην περιοχή Κουήνς της Ν. Υόρκης, με εμφανή κίνδυνο την αναστολή της λειτουργίας ενός εξ αυτών, το οποίο ήδη υπολειτουργεί επικίνδυνα. Επίσης, η Θεολογική Σχολή της Αρχιεπισκοπής, η οποία συστάθηκε από τον τότε αρχιεπίσκοπο Αμερικής (και μετέπειτα οικουμενικό πατριάρχη) Αθηναγόρα στα τέλη της δεκαετίας του 1930, είναι καταχρεωμένη και κινδυνεύει άμεσα να απωλέσει την ακαδημαϊκή αναγνώρισή της από την πολιτεία της Μασαχουσέτης, όπου εδρεύει. Η κατάσταση στο Ελληνικό Κολλέγιο, με το οποίο μοιράζεται τις εγκαταστάσεις του, είναι εξίσου τραγική.

Η εκλογή του νέου αρχιεπισκόπου Αμερικής

Όποιος εκλεγεί νέος αρχιεπίσκοπος Αμερικής θα βρεθεί προ μιας τεράστιας πρόκλησης να επανορθώσει το χαμένο κύρος της Αμερικής, το οποίο επλήγη από εσφαλμένες κινήσεις της εκκλησιαστικής και λαϊκής ηγεσίας που βρίσκεται σε αμφότερες πλευρές του Ατλαντικού. Φίλος μεν ο τέως Αμερικής κ. Δημήτριος, φιλτέρα δ’αλήθεια… Το Πατριαρχείο έκανε τα στραβά μάτια σε πολλά διοικητικά προβλήματα που δεν προέκυψαν μόνο κατά την περασμένη διετία, ενώ κάποιοι πλούσιοι που πρωτοστάτησαν στην ανατροπή του προκατόχου του κ. Δημητρίου βολεύτηκαν μια χαρά με την υπάρχουσα κατάσταση, διότι ο τελευταίος προφανώς δεν τους ασκούσε κανέναν έλεγχο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος είναι ένας λαμπρός ακαδημαϊκός και ευγενής άνθρωπος, με οξύτατο νου, ο οποίος όμως δεν θα έπρεπε ποτέ να αφεθεί να διαχειρίζεται τις τύχες του Ελληνισμού της Αμερικής για τόσα πολλά χρόνια, χωρίς τουλάχιστον να υπάρχει η βεβαιότητα ότι υπήρξαν τα κατάλληλα πρόσωπα στις νευραλγικές διοικητικές θέσεις της Αρχιεπισκοπής, για να αποτραπούν τα σημερινά φαινόμενα. Η ελληνική διπλωματία πρέπει επίσης να αναλάβει τις ευθύνες της για τα πεπραγμένα της τελευταίας 20ετίας.

Τώρα πλέον η κατάσταση είναι κρισιμότερη από ποτέ. Ας μην εξεταστεί αποκλειστικά από οικονομικής απόψεως. Ο Ελληνισμός, ειδικά, έχει πολλά παραδείγματα – παλαιά και πρόσφατα – όπου φαίνεται εναργώς ότι αν δεν ακολουθήσει την ενδεδειγμένη πνευματική-πολιτιστική διαδρομή που του ταιριάζει, υφίσταται τις συνέπειες και οικονομικά. Επειδή «το έλασσον υπό του κρείττονος ευλογείτε», δεν γίνεται η οικονομική κατάσταση να επηρεάζει την πνευματική, περισσότερο απ’ ό,τι η τελευταία την πρώτη.

 

 

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.