Ο Άη-Γιώργης των Ελλήνων και ο σιωνιστικός όφις

Εορτή του Αγίου Γεωργίου σήμερα, του Στρατηλάτη, του Τροπαιοφόρου και Μεγαλομάρτυρα της Χριστιανοσύνης και γιορτάζει η μισή σχεδόν Ελλάδα. Ένα όνομα ευρύτερα γνωστό στον ελλαδικό χώρο καθότι κάθε οικογένεια έχει έναν Γεώργιο ως συγγενή, κάθε Έλληνας έχει έναν Γιώργη για φίλο και κάθε Ελληνίδα έχει αγαπήσει στη ζωή της έναν Γιώργο. Ο καβαλάρης Άγιος θεωρείται αγαπημένο και τιμώμενο πρόσωπο από πολλά χριστιανικά έθνη και του έχουν αποδώσει μεγάλα αξιώματα. Στην πατρίδα μας είναι ο Προστάτης των Ενόπλων Δυνάμεων, στη Ρωσία είναι ο Προστάτης της Μόσχας, ο Προστάτης της Αγγλίας και των Σταυροφοριών, της Σερβίας, της Γεωργίας και άλλων ορθόδοξων λαών.

Εξέχουσα προσωπικότητα αριστοκρατικής καταγωγής με πατέρα Έλληνα από την Καππαδοκία και μητέρα Παλαιστίνια, ως Ρωμαίος στρατιωτικός ξεχώρισε για τις στρατιωτικές δεξιότητες, την ανδρεία του, το ήθος του και την ομολογία της χριστιανικής του πίστης επί Διοκλητιανού πληρώνοντας το τίμημα με αποκεφαλισμό.

Ο Άη-Γιώργης όπως και όλοι οι Άγιοι και οι Μάρτυρες της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας δεν αποτελούν κτήμα ενός και μόνου λαού αλλά αποτελούν τα σύμβολα πίστεως ολόκληρου του χριστιανικού »έθνους» του Θεού. Οι Έλληνες μπορούν να αντιληφθούν την ομοιότητα του βίου του Αγίου Γεωργίου με τα αρχαία τους πρότυπα και τους μύθους του Περσέα και του Βελλερεφόντη και να δουν την συνέχεια της παραδόσεως της φυλής μας και την διαχρονική της αξία μέσα από την εξιστόρηση τους και τον άθλο που διέπραξε ο καθένας απ’ αυτούς εξοντώνοντας τον δράκο που κακοποιούσε τις κοινότητες και σώζοντας την όμορφη αρχοντοπούλα. Από τον μυθικό ήρωα Περσέα και τον μυθικό καβαλάρη Βελλερεφόντη της Αρχαίας Ελλάδος στον έφιππο μεγαλομάρτυρα της Χριστιανοσύνης, Άγιο Γεώργιο. Στο πρόσωπο του οποίου αντικατοπτρίζεται η ανδρεία, το καθήκον, η υψηλή αποστολή, το ήθος και η πίστη. Ο Περσέας, ο Βελλερεφόντης και ο Άη-Γιώργης είναι ο Στρατιώτης μιας Ιδέας, ο Ήρωας μιας πόλης ή χώρας και ο Λυτρωτής μιας γυναίκας.

Ετυμολογικά το όνομα Γεώργιος προέρχεται από την λέξη γεωργία, την καλλιέργεια της γης και κατά επέκταση την κτηνοτροφία. Ομιλούμε δηλαδή για τον Άνθρωπο της γης, αυτόν που κατοικεί, καλλιεργεί και παράγει σε ένα κομμάτι γης στέλνοντας μας κωδικοποιημένο μήνυμα πως οφείλουμε σαν λαός να στραφούμε και πάλι στον πρωτογενή τομέα, στην φύση και στη γη μας αν θέλουμε να επιβιώσουμε όσο γίνεται πιο εφικτό ως αυτάρκης κοινωνία και να αναπτυχθούμε όσο γίνεται περισσότερο ως εθνική κρατική οντότητα.

Σε πολιτικοκοινωνικό επίπεδο ο βίος του Άη-Γιώργη μπορεί να μας διδάξει την ακλόνητη πίστη στον Τριαδικό Θεό μας, την αγωνιστική διάθεση στην ζωή μας και την αποστολή που φέρουμε ως έθνος μέσα στην ανθρωπότητα. Εκπροσωπεί τις Ελληνικές και Χριστιανικές Αξίες και Αρετές ανά τους αιώνες παλεύοντας κάθε χιλιετία και με έναν δράκο. Ο δράκος ο οποίος θα μπορούσε να παρομοιαστεί και ως όφις, δεν είναι παρά το υλιστικό πνεύμα της εποχής που τρώει τις σάρκες των ανθρώπων και καταβροχθίζει τις ψυχές των λαών σε μια γεωγραφική περιοχή τιμωρώντας τους πάντα για μια λανθασμένη στάση ζωής που είχαν πριν την εμφάνιση του ή για κάποιο μεγάλο αμάρτημα τους. Ο όφις είναι ο άνθρωπος ο χαμερπής, ο ανήθικος, ο άπληστος, ο λαίμαργος, ο κακόβουλος, είναι ο άνθρωπος της πτώσης.

Είναι υλιστής και συμφεροντολόγος. Ενώ οι μυθικοί ήρωες και ο Άγιος είναι πνευματικά πλάσματα και ιδεαλιστές. Ο πρώτος αντιπροσωπεύει τον γήινο κόσμο και τα συμφέροντα του, τις υλικές του ανάγκες και το εγώ του. Ο δεύτερος είναι σταλμένος από τον Θεό και είναι αντιπρόσωπος ανώτερων Ιδεών και ενός άλλου βασιλείου, αυτό του Ουρανού, θυσιάζει τον εαυτό του για την σωτηρία της κοινότητας, την απελευθέρωση της αρχοντοπούλας και την ομολογία της Αλήθειας.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Έλληνας πολίτης που αγωνίζεται, υπομένει και πιστεύει σε μια Ιδέα, σε έναν Θεό και μια Πατρίδα ταυτίζεται με το πρόσωπο του έφιππου Αγίου, ο σιωνιστικός όφις είναι σύσσωμο το κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα στην φιλελεύθερη και διεθνιστική του εκδοχή που λυμαίνεται τον τόπο σπαταλώντας τους πόρους του, τρώγοντας τα παιδιά αυτού του λαού, διώκοντας τα πέρα των συνόρων και ρουφώντας τις ψυχές των κατοίκων αργά και σταθερά τα τελευταία 40 χρόνια.
Η όμορφη αρχοντοπούλα δεν είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο όπως θα ήθελε κάθε νέος έφιππος μαχητής ώστε να την απελευθερώσει και να την κάνει γυναίκα του αλλά αποτελεί αλληγορική μορφή της πολυπόθητης ελευθερίας. Είναι όμορφη, αρχοντική, σεμνή και αναμένει τον ήρωα που θα την λυτρώσει και θα κερδίσει την ζεστή καρδιά της. Όπως ακριβώς και η ελευθερία…

Το ελληνικό έθνος θα πρέπει να αναζητήσει τον μυθικό ήρωα μέσα του και να βαδίσει στα χνάρια του Αγίου Στρατηλάτη. Σαν νέος έφιππος μαχητής που πατάει γερά με το άλογο του στο υλικό πεδίο, με επίγνωση της θείας αποστολής του και κοιτώντας ψηλά στο πνευματικό πεδίο, έχοντας μαζί του τις αρετές της υπομονής και της επιμονής, την ανδρεία και την πίστη, να εξοντώσει τον »ιστορικό» δράκο της εποχής του ως άλλος Δρακοκτόνος και να απελευθερώσει την αρχοντοπούλα ως άλλος Λυτρωτής ώστε να κατακτήσει πάλι το τρόπαιο, την Λευτεριά, ως άλλος Τροπαιοφόρος.


*Το άρθρο αφιερώνεται στον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο και Προστάτη των Ελληνικών Ένοπλων Δυνάμεων μας καθότι όλοι εμείς που φέρουμε το ευλογημένο του όνομα, είμαστε απλώς ακόλουθοι του.


Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.