Τα Πάθη του Χριστού και τα πάθη του Λαού

Βρισκόμαστε στο τέλος της Μεγάλης Εβδομάδας και λίγο πριν την Ανάσταση του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, με τον ελληνικό λαό να βρίσκεται σε αναμονή του χαρμόσυνου γεγονότος της χριστιανοσύνης και προσδοκώντας η νέα ανάσταση να σημάνει και την πολυπόθητη ανάσταση του Ελληνισμού.

Το ηθικό δίδαγμα του Ιησού Χριστού μας διδάσκει την αξία της αυτοθυσίας από αγάπη για την ανθρωπότητα και την σωτηρία αυτής μέσω της βάναυσης θανάτωσης Του πάνω στον σταυρό. Ο Ιησούς Χριστός υπήρξε το ζωντανό παράδειγμα προς τους όλους εμάς, με την στάση Του, τον τρόπο ζωής Του και τον Λόγο Του για το πως πρέπει να συμπεριφέρεται ο άνθρωπος αν θέλει να εξασφαλίσει την ειρήνη εντός του και την αρμονία γύρω του. Δίδαξε πως ο κόσμος τούτος δεν είναι ο πραγματικός αλλά ένα πεδίο δοκιμασιών και πειρασμών μέχρι την τελική επικράτηση αυτών και την είσοδο μας προς την Αιώνια Ζωή. Μια ζωή όμως που δεν επιτυγχάνεται νομοτελειακά αλλά με πνευματικό αγώνα, ακλόνητη πίστη και προσηλωμένη σκέψη. Ο Κύριος μας, από την στιγμή που δέχθηκε να »φορέσει» το ανθρώπινο ένδυμα, εξαγνίζοντας κατά αυτόν τον τρόπο το ανθρώπινο σώμα, πέρασε κι Αυτός από τη γη τα δικά Του Πάθη, αντιμετώπισε τους δικούς Του πειρασμούς και ανέβηκε κι Αυτός τον δικό Του Γολγοθά μέχρι να ανέβει στον σταυρό ώστε να αναστηθεί! Νικώντας τον θάνατο, ανακαινίζοντας ολόκληρη την δημιουργία του Θεού και ωθώντας την ανθρώπινη ιστορία σε μία Νέα Αρχή.

Ο βίος του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού είναι το παράδειγμα για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά όπου βιώνει ένα δικό του προσωπικό μαρτύριο σε αυτή την ζωή. Για κάθε έναν από εμάς όπου διανύει την δική του »μεγάλη εβδομάδα» ή τον δικό του »μεγάλο μήνα» ή και τον δικό του »μεγάλο χρόνο», για κάθε έναν από εμάς ο προσωπικός μας Γολγοθάς έχει διαφορετική διάρκεια και ποικίλες δυσκολίες. Ο κάθε άνθρωπος πάνω στη γη καλείται να αντιμετωπίσει διαφορετικούς πειρασμούς, όπου άλλους θα τους προσπεράσει, άλλους θα τους αντικρούσει κι άλλοι θα τον λυγίσουν. Είναι προορισμένος να δοκιμαστεί ψυχικά, πνευματικά και σωματικά μέσω των δικών του παθών, να προδοθεί κι αυτός από κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο ή και από τον ίδιο του τον εαυτό, να ανέβει τον Γολγοθά των εξωτερικών δυσκολιών και εσωτερικών συγκρούσεων και να οδηγηθεί στην ατομική σταύρωση του εγώ του. Μετά όμως, όπως έπραξε και ο Κύριος μας με την στάση Του, έρχεται νομοτελειακά και η ανάσταση του ανθρώπου. Και τότε ο άνθρωπος βγαίνει από τον προσωπικό του θάνατο, πιο ηθικός, πιο δίκαιος, πιο αγαθός. Μετά τον »θάνατο» του, κατεβαίνει ο άνθρωπος από τον δικό του προσωπικό σταυρό, ανακαινισμένος! Γι’ αυτόν τον λόγο δεν πρέπει να χάνουμε την πίστη μας, διότι κανένας Γολγοθάς δεν είναι ατελεύτητος.

Το παράδειγμα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού ισχύει και σε συλλογικό επίπεδο. Κάθε λαός σε κάθε γωνιά της γης διανύει τον δικό του προσωπικό Γολγοθά, δίνει εξετάσεις πάνω στα δικά του παθήματα και δοκιμάζεται ποικίλως από εσωτερικούς διχασμούς και συγκρούσεις και από εξωτερικούς πειρασμούς και κινδύνους. Κάθε έθνος αποτελεί μια πνευματική και πολιτιστική συλλογική οντότητα, η οποία φέρει την δικιά της αποστολή στην Οικουμένη και καλείται να εκπληρώσει το δικό της πεπρωμένο. Το ίδιο ισχύει και για τον λαό μας, ο οποίος από την ημέρα της γέννησης του, όλη του η ιστορία είναι ένας μαραθώνιος δρόμος από νίκες και πίκρες, δόξες και θρήνους, επιτεύγματα και καταστροφές, πάθη και λάθη. Όποιος ανατρέξει στην ελληνική ιστορία και την παρατηρήσει με μια πιο θεολογική ματιά μπορεί να εντοπίσει κατά περιόδους την ανύψωση του πολιτισμού του και την διδασκαλία του στα πέρατα της γης, τα εμφύλια πάθη του και την συλλογική του αμαρτωλότητα, τον μακροχρόνιο Γολγοθά του, την ιστορική σταύρωση του και την πνευματική ανάσταση του.

Όπως τότε, έτσι και τώρα λοιπόν, ο ελληνικός λαός βρίσκεται στην περίοδο των εμφύλιων παθών και διανύει τον δικό του Γολγοθά. Το φιλί του Ιούδα έχει δοθεί από τον τελευταίο άθεο, άεθνο και αήθη πρωθυπουργό της πατρίδος μας. Το σύγχρονο ευρωπαϊκό ιερατείο των ευρωκρατών και των τεχνοκρατών των Βρυξελλών και του Βερολίνου εμπνέεται από το ιερατείο των Φαρισαίων στην Ιερουσαλήμ. Και ο νέος Πόντιος Πιλάτος, διακρίνεται στο πρόσωπο της Γερμανίδας καγκελάριου, η οποία έχει κρίνει τον ελληνικό λαό ως ένοχο μετά απαιτήσεων των τραπεζών και των στοών. Το επόμενο επεισόδιο που ακολουθεί είναι η σταύρωση του ελληνικού λαού, η οποία προετοιμάζεται εντέχνως. Μετά όμως από κάθε σταύρωση, επακολουθεί και η ανάσταση.
Κι αυτό είναι κάτι το οποίο δεν πρέπει να τον ξεχνούν ούτε οι σταυρωτές μας αλλά ούτε και οι σταυρωμένοι.

Ο σταυρικός θάνατος Του Θεανθρώπου και η Θριαμβευτική Του Ανάσταση διδάσκει στον Άνθρωπο πως να υπομένει και στον Συλλογικό Άνθρωπο (εθνικό σύνολο) πως να αγωνίζεται μέχρι την τελική του νίκη επί των παθών και επί των λαθών του.

Καλή Ανάσταση σε όλο τον Ελληνισμό και στους απανταχού δοκιμασμένους ανθρώπους.

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.