Σ’ αγαπάω, άσε με να καπνίσω

Για πόσο καιρό ακόμη ο καπνιστής θα κρύβεται στην άγνοια και στην αλαζονεία του;

«Βλακείες λένε. Το τσιγάρο δεν σκοτώνει. Άσε που όλοι από κάτι θα πάμε».

Μα, είναι δυνατόν να εθελοτυφλούν; Οι επιστήμονες έχουν ήδη μιλήσει. Αλλά και απλούστερα να το εξετάσει κανείς, πώς να μην επηρεάζονται οι πνεύμονες, όταν τους εκθέτουμε σε καπνό κι όταν βλέπουμε ένα σωρό καπνιστές με αναπνευστικά προβλήματα; Ανεβαίνουν δύο σκαλοπάτια και φουσκώνουν. Περιορίζονται στο να κινούνται, διότι η καρδιά κουράζεται γρήγορα. Ο δε αθλητικός τύπος καπνιστή νομίζει ότι γυμνάζεται και καθαρίζει, ενώ ταλαιπωρεί τον οργανισμό του διπλάσια.

Μια βόλτα στις καφετέριες και στα μπαρ και η εικόνα είναι τραγική. Νέοι και ηλικιωμένοι μ’ ένα τσιγάρο στο στόμα.  Σβήνει το ένα, ανάβει το άλλο, ο εθισμός διογκώνεται και οι πνεύμονες μαραίνονται. Μα γίνεται καφές χωρίς τσιγάρο; Αμ την μπυρίτσα μου πώς θα την πιω σκέτη; Η απάντηση βρίσκεται γύρω σας. Όπως τα πίνουν όσοι ΔΕΝ καπνίζουν. Αρκετά με τις φαντασίες.

Υπάρχει κι αυτός ο τύπος καπνιστή που αλαζονικά ανάβει το τσιγάρο σε κλειστούς χώρους, λες και οι υπόλοιποι είναι υποχρεωμένοι να καπνίσουν τον καπνό του. Ή που νομίζει ότι ανοίγοντας ένα παράθυρο λύθηκε το πρόβλημα. Καλά το παιδάκι δίπλα στο καροτσάκι δεν το βλέπει; Αναρωτήθηκε ποτέ αν ενοχλεί ή δεν τον νοιάζει καν; Μάλλον από σεβασμό δεν έμαθε κι ενώ υπάρχει ο αντικαπνιστικός νόμος, δεν τον εφαρμόσαμε ποτέ. Μα θ’ αλλάξει η νοοτροπία της λουμπεναρίας, όταν δεν μπορούμε να επιβάλλουμε ένα νόμο που προστατεύει την υγεία του πολίτη;

Το κάπνισμα στους ιδιωτικούς και στους δημόσιους χώρους πρέπει να περιοριστεί. Αρχικά είναι αδύνατο να το επιτρέπουν (παράνομα πλέον) σ’εργασιακούς χώρους εν έτει 2019. Πώς να είναι αποδοτικός ο εργαζόμενος, όταν έχει να σκεφτεί για την μπόχα που τον περικλείει; Έπειτα είναι αδύνατο σε καφετέριες, εστιατόρια, μπαρ κι άλλους χώρους, να υποχρεώνεται ο μη-καπνιστής ν’ανασάνει τον καρκίνο του φίλου του. Τέλος είναι αδύνατο στα σπίτια μέσα οι γονείς να μην σκέφτονται τα παιδιά τους και να καπνίζουν δίχως έλεος. Τί είναι πρώτο; Το παιδί ή η πάρτη τους;

Αυτά είναι Αγάπη προς τον πλησίον φίλοι καπνιστές;

Το πρόβλημα είναι πρώτα ηθικό. Οι άνθρωποι οφείλουν να σέβονται τον πλησίον τους και να μην καταστρέφουν την υγεία τους. Όμως αυτό δείχνει να’ναι δύσκολο. Έτσι οι παθητικοί καπνιστές οφείλουν να υψώσουν ανάστημα και να σταματήσουν να χαλάνε την υγεία τους, αφού τα χαρακτηριστικά της αλαζονείας και της άγνοιας των τοξικομανών στέκονται εμπόδια. Η εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου είναι υποχρέωσή μας, αν θέλουμε ν’αποκαλούμαστε άνθρωποι και να προστεθεί άλλο ένα τουβλάκι Αγάπης για το συνάνθρωπό μας.

Advertisements

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.