Γεωργία Πολιά η lady του VR PLANET ή Ελληνιστί σαλόνι Εικονικής Πραγματικότητας

 

Καλή χρονιά! 2 0 1 9 επίσημα πλέον εδώ και όλα φαντάζουν τόσο αλλιώς, ακόμη κι εμείς οι ίδιοι μη σου πω! Νέα χρονιά, νέοι στόχοι, νέοι εαυτοί, νέα όλα! Μηδενίσαμε κοντέρ και φτου ξανά μανά από την αρχή! Μη φοβηθείς! Παιχνίδι είναι απέναντι στον εαυτό σου και απέναντι στους άλλους. Μπήκες, σε τοποθέτησαν στο δωμάτιο με τις αντανακλάσεις. Άνευ σημασίας,πρέπει να βγεις! Εσύ,οι φόβοι και όλοι οι άλλοι. Κάθιδρος τρέχεις να σπάσεις τα είδωλα και να μείνει μόνο ένας καθρέπτης στο δωμάτιο,αυτός της ψυχής σου..αυτός της δυναμής σου! Κάπως έτσι θα μπορούσα να παρομοιάσω την πρώτη καλεσμένη του 2019 ,εδώ στο «P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S» . Γεωργία Πολιά το όνομα αυτής της αγαπημένης και ευγενικής ψυχής που έκανε το επάγγελμά της έναν προθάλαμο χαράς για να ξεκλειδώσει φως κι ανθρώπους-όπως λέει και ο Καζαντζάκης-!Αυτός ήταν και η αιτία της γνωριμίας μας. Μία ανάρτησή μου με το σήμα κατατεθέν του ύψιστου Καζαντζάκη «Μια αστραπή η ζωή μας,αλλά προλαβαίνουμε», έγινε η αφορμή για μία όμορφη συνύχηση ψυχών σε κραδασμικές συχνότητες φωτός! Η ατμόσφαιρα επιβάλει ταξίδεμα και πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει χωρίς το ξελόγιασμα των αισθήσεων…Μαέστρο ,μουσική παρακαλώ!

 

 

Σίγουρα δε τη γνώρισα τυχαία. Από την πρώτη στιγμή αντιλήφθηκα το ατόφιο του κράματός της. Μάτια ζεστά που αγκαλιάζουν πριν το ζητήσεις ,γιατί το έχεις ανάγκη.Το εκπέμπεις. Χέρια ανοικτά για να μπαινοβγαίνεις ελεύθερος στην αγκαλιά της ψυχής της.Πώς λοιπόν να μην είναι αξιολάτρευτη; Με υποδέχτηκε στον δικό της πλανήτη- ο οποιος είναι όλοκληρωτικά μωβ- στα μέσα του 2018 και τον Ιούλιο του 2018 ήταν η καλεσμένη μας στο P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S του www.bcimedia.net του ράδιο μελωδια Καναδά.Τρυφερή, ευγενική, ξεχείλιζε αγάπη,χαμόγελο και κάλλος ευσπλαχνίας. Πόσο ωραία λέξη και την έχουμε βάλει στο χρονοντούλαπο- Ευσπλαχνία λοιπόν για το συνάνθρωπο,απλώς να του μείνει αξέχαστο το βίωμα της αγάπης στην εικονική πραγματικότητα…Θαυμάστρια του Σουρεαλλισμού και φανατική λάτρης του Salvador Dali χάριν της εικονικής πραγματικότητας μπήκα στον πίνακα του ζωγράφου που λατρεύω παιδιόθεν.Πάμε να σας τη συστήσω λοιπόν και είμαι σίγουρη…δε θα ξεκολλάτε!

 

 

Λ.Κ. Γεωργία καλησπέρα! Σε ρωτάει κάποιος πούθε κρατάει η σκούφια σου;Τι του λες; Ως πνεύμα είσαι του ανέμου παιδί ,ελεύθερο,χαρούμενο,ερωτεύσιμο με μία πηγαία χαρά η οποια αναβλύζει από πού;Πού κρύβεις τους ήλιους σου;Αυτά για αρχή ,γιατί μετά έχω σκοπό να ξετινάξω τη λεκτική μπάνγκα στον αέρα!

Γ.Π:- Καλησπέρα Λένα μου!Την πρώτη μου ανάσα την πήρα στην Κάλυμνο. Από χέρι μαμμής…βγήκα στη ζωή.Σ’ ενα ακριτικό μικρό νησάκι της Δωδεκανήσου.Αρχές της δεκαετίας του 70 και ήμουν το μικρότερο από τα 5 παιδιά.Ο πατέρας μου ήταν« ο Κουρέας της Σεβίλλης» στο λιμάνι.Η μητέρα είχε αναλάβει την ανατροφή μας.Το μεγάλο μυστικό της οικογένειας που το ήξεραν όλοι,αλλά έκαναν ότι δεν γνωρίζουν ήταν το «άρρωστό» μας , η Άννα.Στην πορεία ανακαλύψαμε ότι η εκ γενετής επιληπτική με νοητική υστέρηση μεγαλύτερη αδερφή μου πάσχει , όπως μας το είπαν στην Αθήνα από Αυτισμό!

Λ.Κ.: Καλυμνιώτισσα λοιπόν.Εκεί δε βγαίνουν και τα ξακουστά σφουγγάρια;Τι θυμάσαι έντονα από το νησί;Τα καλοκαίρια να φανταστώ!Πότε έρχεσαι στην Αθήνα και τι σηματοδοτεί αυτό για το παρακάτω της ζωής σου σενάριο;

Γ.Π:-Δύο χρονών με έφεραν στην Αθήνα. Εσωτερικοί μετανάστες οι δικοί μου, άνθρωποι της βιοπάλης. Τα οικονομικά της οικογένειας δεν μπορούσαν να στηρίξουν τις συχνές επισκέψεις της Άννας στους γιατρούς. Μεγάλωσα στις γειτονιές της Νέας Σμύρνης, αλλά τα καλοκαίρια υπήρχε πάντα η Κάλυμνος και οι παππούδες. Πιστεύω πως αυτό το νησί σε σημαδεύει…Ξερός, άγριος τόπος η μικρή πατρίδα μου, μα οι άνθρωποί της έχουν ανάσα καθάρια και μια μόνιμη λαχτάρα και  μια σπίθα Ζωής στα μάτια τους αλλιώτικη. Μιαν Αλήθεια, μια πρόκληση. Σφουγγαράδες, βλέπεις… Ο παππούς μου ο Μιχάλης, σφουγγαράς από την Σύμη, μου εξιστορούσε  συχνά την Μαγεία που αντίκριζε στους γύρους του στον κόσμο, αλλά και την αγωνία του να φεύγεις χωρίς πραγματικά να γνωρίζεις αν θα επιστρέψεις ποτέ. Οπότε το γλέντι ήταν σχεδόν στην ημερήσια διάταξη, γυρνώντας στο νησί. Γλέντι με λόγο ή χωρίς. Με χρήματα ή χωρίς. Με καλεσμένους ή χωρίς. Περνάει στο αίμα σου αυτή η λαχτάρα, αυτή η αναμέτρηση με τον χαμό. Σε κάνει να εκτιμάς τα Δώρα της Ζωής, τους Ανθρώπους, τις στιγμές.

Σε αυτό το σημείο οφείλω να πω ,ότι η Άννα στάθηκε σημείο αναφοράς για τη Γεωργία και έτσι δημιουργήθηκε και ένα ειδικό πρόγραμα στο σαλόνι εικονικής πραγματικότητας και για τους φίλους και φίλες με αυτισμό!Συγχαρητήρια σε όλες τις συλλογικές προσπάθειες που έχουν προσωποκενρικό χαρακτήρα.Η Γεωργία πηγαίνει και σε πάρα πολλά σχολεία, ώστε να κάνει με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο μικρούς και μεγάλους να αγαπήσουν,αφού εκπαιδευτούν για τη σωστή χρήση της νέας τεχνολογίας που μπήκε λίαν προσφάτως στη ζωή μας!

25. September 2018 

»Σκέψου…, ίσως & ο Αυτισμός (όπως & πολλά πολλά άλλα…) να μην είναι αυτό που όλοι νομίζουμε… Πίσω από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα ανεξήγητα ταλέντα (στο Φάσμα του Αυτισμού, υπάρχουν εξαιρετικοί Ζωγράφοι, Μουσικοί, Σκηνοθέτες, Χορευτές, Μαθηματικοί, Φυσικοί, κλπ), τις ευαισθησίες & τις δεξιότητές τους, ίσως να κρύβεται κάτι που εμείς απλά δεν έχουμε ακόμα συλλάβει & αδυνατούμε να συνειδητοποιήσουμε… Ένας ΝΟΥΣ που επεξεργάζεται την πληροφορία ΑΛΛΙΩΣ από εμάς, οπότε εύκολα τον κατηγοροποιούμε ως »προβληματικό» …& αν πρόκειται για μια ακόμα Εξέλιξη του Ανθρώπινου Είδους? …ένα Νέο Είδος Ανθρώπινου Μοντέλου, Ικανότερο ίσως, να χειριστεί τις Αλλαγές που χρειάζεται ο Πλανήτης μας?»…μπήκα σε σκέψεις… ΕΣΥ? …πόσο σίγουρος είσαι πως πρόκειται για …ασθένεια? 
Μήπως να αναθεωρήσουμε λίγο ακόμα τις αντιλήψεις που κουβαλάμε, ώστε να μην φυλακίσουμε ακόμα έναν Γαλιλαίο, επειδή σκέφτεται & δρα διαφορετικά & να τον εκτιμήσουμε ΑΛΛΙΩΣ? 🤨🤔

Λ.Κ: Έρχεσαι λοιπόν στην Αθήνα και ως έφηβη με τι ασχολείσαι;Τι είναι αυτό πού σου παίρνει τα μυαλά;Τι είναι αυτό που κάνει τα μάτια σου να κοιτάζουν έκπληκτα και με θαυμασμό τον κόσμο του επιχειρείν;

Γ.Π:-Αγάπησα κομμάτια από ό,τι και αν ασχολήθηκα. Πέρασα από πολλές και πολύ διαφορετικές μεταξύ τους φάσεις. Επαγγελματικά, πάντα είχα έφεση , λατρεία  θα μπορούσα να πω για την τεχνολογία. Ασχολήθηκα με τους υπολογιστές όταν ήταν ακόμα σχεδόν άγνωστοι και δυσεύρετοι στην Ελληνική Αγορά. Η πρώιμη αυτή εμπειρία με βοήθησε να τους αξιοποιήσω στην επαγγελματική μου πορεία σε θέματα εμπορικά, οικονομικά, οργανωτικά, ακόμα και σε επίπεδο τεχνικής υποστήριξης. Πάντα έψαχνα να βρω νέους τρόπους χρήσης τους, ώστε να έχω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για την εκάστοτε  επιχείρηση,ώστε να παράγω έργο που θα με ικανοποιούσε,αλλά υπήρχε από παλιά και μία άλλη μεγάλη Αγάπη στην ζωή μου…η Ψυχολογία. Βιβλιοφάγος, εμμονική με τον Άνθρωπο, τις ανάγκες και τις μεταφράσεις της συμπεριφοράς του, παρακολουθώ από την εφηβεία μου διαλέξεις, σεμινάρια, ώστε στον δρόμο της κατανόησης του Εαυτού μου και της δικής μου αυτοβελτίωσης, να συναντήσω και τους Άλλους. Να μπορώ να δω πίσω από τις πληγές και τα «κοστούμια» που φορούν, την αληθινή τους Φύση.

Λ.Κ: Χμμ. κοστούμια θα εννοείς αρκετά εύστοχα τους ρόλους που καλούμαστε να υποδυθούμε καθημερινά! Πότε όμως συνειδητοποιείς ότι το φόρεμα είναι στενό και δεν παίρνεις ανάσα; Πότε λες με πάσα γενναιότητα στον εαυτό σου…θέλω ν’ αληθεύσω;

Γ.Π:-Είμαι σίγουρη πως όλοι μας λίγο έως πολύ, έχουμε περάσει εκείνο το σημείο όπου η Ψυχή μας δεν αντέχει άλλο την εικόνα της στον καθρέπτη. Που νοιώθουμε πως παίζουμε ρόλους που μας επέβαλαν αλλά που δεν μας κάνουν. Πως μπήκαμε βίαια σε παπούτσια που δεν ζητήσαμε και σε κουτάκια που δείχνουν βολικά και ασφαλή αλλά είναι χειρότερα και από κάτεργα. Φαινομενικά όλα καλά , τακτοποιημένα που λέμε. Νορμάλ, φυσιολογικά ‘’κοστούμια’’ όπως προανέφερα…Νορμάλ, τι αχρεία λέξη! Να σπρώχνεις βιαστικά τις ημέρες σου να περάσουν για να έρθει το Σαββατοκύριακο για να ζήσεις (ο αγαπημένος μου Ελύτης, το έχει εκφράσει τόσο όμορφα…) Υπάρχει λοιπόν εκείνη η κομβική στιγμή όπου επιλέγεις την ισοπέδωση σου ή αναδύεσαι. Σε άγνωστα νερά η αλήθεια, αλλά αναδύεσαι! Η πιο απολαυστική ανάσα που έχεις πάρει ποτέ! Η πιο Αληθινή από όλες!

Λ.Κ:- Μέντορές σου; Με ποιους ξενύχτησες; Ποιοι σ’ ενέπνευσαν; Τι σ’ εκανε να θέλεις να μπεις στη δική τους ανάσα και να δεις πώς αναπνέουν όταν ζορίζονται,αλλά και όταν ονειρεύονται;

Γ.Π:-Ο Καζαντζάκης, ο Ελύτης, η Μελίνα, ο Τέσλα, ο Dali, ο Da Vinci, ο Χατζηδάκης, ο Ρίτσος… Για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, αλλά βαθιά πολύ, για τον ίδιο πάντα Λόγο. Θα καταλάβεις παρακάτω γιατί το λέω…Από παιδί έγραφα. Προσπαθούσα να μπω στις ίνες του κατάλευκου χαρτιού και να γίνω ένα μαζί του. Ο μόνος τρόπος για ,να καταλάβω το μέσα μου. Τι με τρώει, τι με πληγώνει, τι με ταράζει και φυσικά τι με γαληνεύει, τι μου δίνει δύναμη,ώστε να υψώσω το ανάστημά μου , κι όχι το ύψος μου. Ένοιωθα πως ο κόσμος αυτός αυτός κι  εγώ ήμασταν εντελώς ασύμβατοι! Άρχισα να γράφω γράμματα στον εαυτό μου για εμψύχωση, προσπαθούσα να του εξηγώ όσα δεν καταλάβαινε και να λογικοποιώ τα όσα συνέβαιναν γύρω μου. Στο σπίτι, στο σχολείο. Δεν στο κρύβω, άπειρες φορές πείστηκα πως σίγουρα είμαι τρελή και καθόλου ‘’νορμάλ’’. Φυσικά και πολύ μόνη σε όλο αυτό. Ποτέ δεν τόλμησα να το μοιραστώ με κανέναν. Τα γράμματα αυτά τα έκαιγα ή τα πετούσα σαΐτες στον αέρα πριν τα καταστρέψω.

Μμμ, σαΐτες… Χάριν του συνειρμού ας πάμε να ταξιδέψουμε σε καραβάκια και σαΐτες με αγαπημένη Νατάσα Μ.

 

Μην γελάσεις λοιπόν ..Όταν διάβασα για πρώτη φορά Καζαντζάκη, -πολύ μικρή για να ξέρω ποιός είναι-, ένοιωσα πως διάβαζα αυτά που έγραψα εγώ…Άλλος Ένας! Σκέφτηκα… Δεν είσαι τρελή! Υπάρχει τουλάχιστον άλλος ένας που είναι σαν εσένα!… και μετά μπήκαν τόσοι άλλοι πολλοί στην λίστα μου. Αυτοί που ευτυχώς δεν ήταν ‘’φυσιολογικά νεκροί και ψυχικά στείροι’’. Δεν θέλω να φανώ ούτε υπερφίαλη συγκρίνοντάς με με προσωπικότητες τέτοιου μεγέθους, ούτε επικριτική προς τις επιλογές των συνανθρώπων μου. Μόνο που γνωρίζω πια πολύ καλά, πως η Ουσία όλων μας ανεξαιρέτως είναι ΙΔΙΑ με τους Γίγαντες αυτούς. Μόνο που το Μεγαλείο με το οποίο γεννηθήκαμε, ήρθε η οικογένεια, το σχολείο, η κοινωνία γύρω μας, να μας το κουκουλώσει από νωρίς. Δεν εξυπηρετεί η Επίγνωση  η Συνειδητότητα βλέπεις, σε αυτή την ατελείωτη εμπορική Ζούγκλα που ζούμε …

Ζούγκλα..μία πραγματικότητα..αν γυρίσεις το κεφάλι σου αριστερά ή δεξιά θα δεις ανθρώπους αποβιταμινωμένους από χαρά. Η ζωή τους μοιάζει με ξεχαρβαλωμένο πρέπει. Μήπως τελικά μας εξοντώνουν,αλλά κατά βάθος θέλουμε να ζήσουμε, και να φωνάξουμε δυνατά, όλα όσα κρατάμε μέσα μας σαν έναν ακόμη καφέ στο χέρι;Πόσες φορές σπρώξαμε μέσα μας τρένα, στιγμές, αγάπες;ανάσες!Η δύναμη του μη εκπεφρασμένου γιατί φοβηθήκαμε,δειλιάσαμε ,κρυφτήκαμε από μας τους ίδιους.Η Γεωργία είναι ένας άνθρωπος που αναμετρήθηκε με τον εαυτό της,τα λάθη της και είδε ποια είναι και που θέλει να πάει, ευτυχώς για πολλούς από μας είναι ιχνηλάτης στο φως!

Το Νοέμβριο δημιουργήθηκε και η πρώτη Εικονική έκθεση από ταλαντούχους ανθρώπους για το κοινό στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.Ευελπιστούμε να γίνει κάτι ανάλογο και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Ελλάδος! Ας δούμε στο παρακάω video  το πώς δημιουργεί πλέον κάποιος καλλιτέχνης με εργαλείο την εικονική πραγματικότητα!

 

 

Λ.Κ:- Σε ρωτάει κάποιος τι δουλειά κάνεις!Τι του απαντάς έχω σαλόνι εικονικής πραγματικότητας και πιστεύεις θα το καταλάβει με την πρώτη;Ειδικά εάν δεν είναι εξεικιωμένος με τη νέα τεχνολογία; Θα μπορούσε π.χ η γιαγιά μου 98 ετών σήμερα να καταλάβει πού εργάζεσαι;Πώς θα της το περιέγραφες;

Γ.Π:-Ένας λόγος που ερωτεύτηκα την Εικονική Πραγματικότητα (Τεχνολογία VR) που αξιοποιούμε στον δικό μας Πλανήτη, τον VR PLANET, είναι πως πιστεύω βαθιά πως είναι πολύ εγγύτερη στον πραγματικό μας Εαυτό από το καθημερινό Matrix που βιώνουμε.Η πραγματικότητα που μας σερβίρεται ως αληθινή από τα γεννοφάσκια μας, καμμία σχέση δεν έχει με το αληθινό Δυναμικό μας.Τώρα πια μπορώ να ομολογήσω δημόσια πως ‘’Αγάπη μου, δεν ΕΙΣΑΙ αυτό που νομίζεις!’’ Δεν γεννήθηκες για να δουλεύεις, να πληρώνεις φόρους και μετά να πεθαίνεις!Κάτι άλλο υπάρχει! Ξεκίνα να ανακαλύψεις την Χαρά της Συνειδητοποίησης!Η Ζωή είναι ένα πανέμορφο παιχνίδι, ένα ανεκτίμητο Δώρο, ένα ταξίδι Αποκαλύψεων!Έλα να σου βάλω τα γυαλιά και να ταξιδέψουμε παρέα στον κόσμο της ψυχής.Άσε την πραγματικότητα να απαντήσει στη φαντασία με την υπέρβασή της!Η απάντηση είναι ,ναι!Θα καταλάβαινε,γιατί το βιώνει.Είναι εμπειρία γι’ αυτήν καταγράφεται στο σκληρό της δίσκο σαν να το έχει ζήσει!Ξεβόλεψε τον εαυτό σου, κλείσε την τηλεόραση! Κάπου το διάβασα και με σοκάρισε πολύ ευχάριστα ως σκέψη: ‘’Ποτέ δεν θα δεις διαφήμιση της Ferrari στην τηλεόραση. Αυτοί που μπορούν να την αποκτήσουν, δεν χαραμίζουν λεπτό βλέποντας τηλεόραση’’.

 

Σε αυτό το σημείο να πω , πως με το που μπήκα στον υπέροχο αυτό μωβ χώρο δεν είχα ιδέα τι με περίμενε! Καλώδια , VR Γυαλιά , βιοκινητικοί αισθητήρες και 2 άνθρωποι έτοιμοι να μου εξηγήσουν και την παραμικρή απορία ή αμφιβολία ακόμη!Έβαλα τα γυαλιά και μεταφέρθηκα εκεί , όπου στις σελιδες του βιβλίου  της Ιστορίας φανταζόμουν πώς μπορεί να είναι π.χ οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνος, ένα από τα θαύματα του αρχαίου κόσμου μας.Όταν το βίωσα αποτυπώθηκε στη μνήμη μου λες και ήμουν κι εγώ εκεί,ζούσα εκείνη την εποχή.Αυτό που έχω να πω μετά από την εμπειρία μου είναι ότι το συστήνω ανεπιφύλακτα σε γονείς για να αποκτήσουν τα παιδιά τους και μία γνώση που σίγουρα ανοίγει τους πνευματικούς ορίζοντες,αλλά και τις συντεταγμένες ψυχής!Διαστέλλονται ταυτογχρόνως και το ένα διαπερνάει το άλλο ,σαν ένα ακόμη πλέγμα νευρώνων!Τολμήστε το αξίζει!

Όταν μου αρέσει μία προσωπικότητα…μου κλικάρει το Σύμπαν μου,τότε αφιερώνω πολύ χρόνο και συλλέγω τα κομμάτια του παζλ ,για να ολοκληρώσω το σχήμα της.Έτσι έγινε και με τη Γεωργία.Εντυπωσιάστηκα όταν συνειδητοποίησα τι δύναμη δίνει στους άλλους,αλλά και στον εαυτό της με όλη αυτή την ανατροφοδότηση θετικής πληροφορίας προς ναυτιλομένους χωρίς πυξίδα!Την παρατηρούσα μήνες,ακόμη και μετά τη γνωριμία μας.Δίνεται στον άλλον γιατί είναι στο κύτταρό της.Πάμε να γνωρίσουμε και αυτή της την πλευρά! Πριν όμως ας ακούσουμε ένα τραγούδι που είναι μία δήλωση ειδικής παραδοχής.

Σ’ ευχαριστώ που μπήκες στη ζωή μου από τον αγαπημένο Χάρη Β. για να περιγράψει αυτή την εωθινή κατάσταση που αισθανόμαστε τη στιγμή να εκφράσουμε την οιαδήποτε ευγνωμοσύνη μας με δύο λέξεις: Σ’ ευχαριστώ Γεωργία Πολιά γιατί μετά από αυτήν την εμπειρία ,πραγματικά έχω άλλη αντίληψη πραγμάτων!

Λ.Κ:-Πώς νιώθεις που καθημερινά έγινες η θετική αλυσίδα ανθρώπων κόντρα στη μοναξιά;

 Γ.Π:-Τι ωραία που ακούγεται αυτό! Γένοιτο, Λένα μου!Την έζησα την μοναξιά  και την ξέρω. Όταν δεν είναι επιλογή σου, πονάει φρικτά.Η χειρότερη μορφή της είναι όμως εκείνη η μοναξιά της μη επικοινωνίας. Να βρίσκεσαι ανάμεσα σε χίλιους και να νομίζεις πως κανείς δεν μπορεί να σε καταλάβει. Πως έχεις πρόβλημα εσύ, πως είσαι ανάξιος λόγου.Μεγαλώνουμε με τόσες πληγές και τόσες ανασφάλειες. Μου κάνει ακόμα και σήμερα τρομερή εντύπωση, πως μας ακούγεται λογικό κάποιος να αυτοαποκαλείται ‘’βλάκας’’ ή ‘’άχρηστος’’ όταν κάνει κάποιο λάθος, αλλά κρίνουμε πολύ αλαζονικό αν κάποιος αναφωνήσει ‘’μπράβο μου’’ αν καταφέρει κάτι που τον δυσκόλεψε!  Υπάρχει μια συναισθηματική τσιγκουνιά εκεί έξω. Παντού! Στην εργασία, στις σχέσεις, στον δρόμο… Δύσκολα θα ακούσεις μια καλή κουβέντα, έναν γλυκό λόγο. Λες και είσαι μόνιμα ανάμεσα σε εχθρούς.Πριν από κάποιους μήνες, αποφάσισα εκείνα τα εσωτερικά γράμματα που πάντα έγραφα, να μην τα καταστρέφω πια. Αφού είδα πως με βοήθησαν και συνεχίζουν να με ενθαρρύνουν, θέλησα να τα μοιραστώ στο facebook. Έλπιζα μέσα από τα κείμενα αυτά της Ψυχής μου να βοηθηθεί έστω και ένας μας ακόμα. Να καταλάβει πως δεν είναι μόνος. Πως έτσι περίπου νοιώθουμε όλοι μας. …και όσο γράφω, τόσο περισσότερο νοιώθω να με κατακλύζει αυτή η ανάγκη της μοιρασιάς. Για εμένα είναι υπέροχο…και οι άνθρωποι ανταποκρίνονται τόσο γενναιόδωρα! Είμαι πραγματικά Ευγνώμων!

Λ.Κ:Πόσο μωβ είσαι;

Γ.Π:-Πολύ! Περνάω την ΜΩΒ φάση μου εδώ και μια 15ετία περίπου. Πριν, είχα περάσει την Μαύρη φάση, την Κόκκινη, την Κίτρινη… Αγαπώ τα χρώματα, έχω χρόνια να ζωγραφίσω, αλλά ίσως το ξαναρχίσω κάποια στιγμή. Έκφραση είναι κι αυτά! Όπως και οι λέξεις. Αυτή την εποχή, απλώνω Μωβ παντού. Στους χώρους, στα ρούχα μου, στο μακιγιάζ. Έχω μωβ διάθεση και έχω ανάγκη να το εξωτερικεύσω. Θεραπευτικό μωβ, πλούσιο βαθύ κόκκινο μαζί με μπλε. Πάθος αλλά και Πνευματικότητα μαζί. Αρμονία και Γαλήνη μαζί με Δύναμη και Σοφία. Ισορροπία.

Λ.Κ:-Τι χρωστάς στο θεό,τι στο συντροφό σου και τι στα ονειρά σου;Ποια είναι αυτά;

Γ.Π:Χρωστάω να είμαι Ευτυχισμένη. Το χρωστάω σε όλους τους!Στον Πρώτο, το χρωστάω επειδή αυτόν τον προορισμό μου έδωσε, για αυτό τον Λόγο με δημιούργησε, αυτός είναι και ο τελικός Του Σκοπός για όλους μας κατ’εμέ!   Στον δεύτερο, ως επιβεβαίωση πως η υποστήριξη, η αποδοχή, η βαθιά Αγάπη  και η ουσιαστική συντροφικότητα που χτίσαμε παρέα, είναι αρκετές ώστε να νοιώθω συναισθηματικά ασφαλής αλλά και ελεύθερη να δημιουργώ, να πειραματίζομαι και να υπηρετώ τα Όνειρά μου. Να μπορώ να είμαι ο εαυτός μου.Τα Όνειρα δεν λειτουργούν αν δεν τα βιώσεις πρώτα νοερά μέσα στην Ευτυχία της επικείμενης πραγματοποίησής τους! Κινητήριος δύναμη λοιπόν… προκαταβολικά να αφεθείς στην Ευτυχία που σου δημιουργούν και μετά να τα υλοποιήσεις.Ποιά είναι τα Όνειρά μου με ρωτάς… Μερικές φορές, τα μεγέθη τους τρομάζουν μέχρι κι εμένα που τα κάνω!  Ακόμα διστάζω όπως παλιά να τα ομολογήσω επειδή γνωρίζω πως οι άνθρωποι αρέσκονται στα όρια που εγώ δεν έχω… Ακούγεται αλαζονικό αλλά πίστεψέ με, δεν πιστεύω στα Όρια! Δεν υπάρχουν! Εμείς τα δημιουργούμε, από ανασφάλεια. Κοντόφθαλμα κοιτώντας και εγωιστικά, ενώ η φτιαξιά μας άλλα προστάζει…

 

Λ.Κ:-τι πρέπει να έχει μία γυναίκα στο επιχειρείν;

Γ.Π:Θίγεις όμως κάτι θέματα Λένα μου, λες και γνωρίζεις περιστατικά από την παιδική μου ηλικία …πράγμα αδύνατον!! …θα σου εξηγήσω γιατί το λέω… Περίπου 7 χρονών, την ώρα της Γυμναστικής, στο προαύλιο, λέει ο δάσκαλος να πάνε όλα τα αγόρια αριστερά για να μαζευτούν και να παίξουν μπάλα και όλα τα κορίτσια δεξιά για να πάνε στην αίθουσα να κεντήσουν… και εγώ έχω μείνει ακριβώς εκεί στην μέση και δεν πάω ούτε δεξιά ούτε αριστερά. Έξαλλος ο δάσκαλος μου λέει να πάω με τα κορίτσια κι εγώ αρνούμαι! ‘’Γιατί, μου λέει δεν πας με τα κορίτσια?… αγόρι είσαι?’’ …όσο δεν απαντούσα εκείνος επέμενε…’’αγόρι είσαι ή κορίτσι? Λέγε!! Δεν είσαι κορίτσι?’’  και η απάντηση του 7χρονου εαυτού μου ήταν : ‘’ΟΧΙ! ..είμαι η Γεωργία (άλλο είδος δηλαδή…) και θέλω να παίξω μπάλα…!’’ …& φυσικά, έπαιξα!Κάπως έτσι και στο επιχειρείν…πολλές φορές νομίζουν πως είμαι υπάλληλος του VR PLANET και όχι η ιδιοκτήτρια. Χρειάζεται ίσως λίγη περισσότερη προσπάθεια στο να πείσεις πως είσαι συνεπής & επαγγελματίας. Επίσης το να είσαι εγκάρδιος άνθρωπος και χαμογελαστός, μερικές φορές είναι σαν να σου αφαιρεί από το κύρος σου. Έχουμε μάλλον ως κοινωνία κάπου μπερδέψει την ευγένεια  και την αβίαστα καλοπροαίρετη επικοινωνία με την αφέλεια και δείχνουμε να σεβόμαστε περισσότερο τις ξινές και αγενείς συμπεριφορές.  Ας το αλλάξουμε αυτό! Με χαμόγελο και κατανόηση. Είναι ένα παιχνίδι που είναι στο χέρι μας να αρνηθούμε να παίξουμε! Όπως και το παιχνίδι της εικόνας! Δεν δείχνει το κοστούμι ή το ταγέρ την σοβαρότητά σου ως επαγγελματίας, αλλά το αποτέλεσμα σου. Αν αγαπάς με πάθος αυτό που κάνεις, αν συνεχώς ψάχνεις τρόπους να βελτιώσεις το τελικό προϊόν σου και τις υπηρεσίες σου, αν εργάζεσαι με δημιουργικότητα, συνέπεια και σεβασμό, τότε πιστεύω πως το φύλο σου δεν θα επηρεάσει ούτε στο ελάχιστο την ανοδική σου πορεία.

Λ.Κ: Με βρίσκεις απολύτως σύμφωνη.Η αξιοσύνη  είναι αυτή που θα μας κατατάξει στο βάθρο των ικανών! Ζείδωρος ο άνθρωπος που προσπαθεί,αντιστέκεται και πολεμά,αγωνίζεται!Αλήθεια Γεωργία πού θέλεις να φτάσεις με το σαλόνι εικονικής πραγματικότητας;Υπάρχει ταβάνι;Το χεις δει φασματικά,ολοκληρωμένα το έχεις οραματιστεί βαθμηδόν;

Γ.Π:-….στην κλωνοποίηση!! …πλάκα κάνω…μάλλον…Δεν σου απάντησα παραπάνω στο ποια είναι τα όνειρά μου.Διστάζω επειδή ανήκουν σε χώρους λίγο εξωπραγματικούς  και συνάμα ουτοπικούς για τους περισσότερους από εμάς. Μοιραζόμαστε τον ίδιο πλανήτη, αλλά πολλές φορές ακόμα  και τώρα, αισθάνομαι πως η δική μου πραγματικότητα, καμμία σχέση δεν έχει με αυτό που θεωρούν πραγματικό οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μου. Νοιώθω πως τους έχει καταπιεί ένα στημένο σύστημα αξιών, ‘’κατασκευασμένο’’ εξ ολοκλήρου από συμφέροντα και εκείνοι απλά το τροφοδοτούν και το συντηρούν χωρίς αληθινά να συνειδητοποιούν ότι το κάνουν.Ζούμε σε έναν χωροχρόνο γεμάτο άπειρες δυνατότητες. Είμαστε ένα τεράστιο υπέροχο Δυναμικό σε Λήθη. Πειστήκαμε πως είμαστε το σώμα μας και ο εγκέφαλος μας…ΜΟΝΟ!Είναι  ένα τεράστιο ψέμα! Αυτά είναι μόνο τα εργαλεία μας! και επιτρέψαμε στα ‘’εργαλεία’’ αυτά να πάρουν τον έλεγχο της Ζωής μας!Βήμα πρώτο λοιπόν για εμένα είναι να συνειδητοποιήσω πρώτα εγώ ποιά είναι η Αλήθεια. Με πειραματισμούς, έρευνα, εσωτερική αναζήτηση σαφή επαναπροσδιορισμό, επαναπρογραμματισμό, αν θες του εγκεφάλου μου. Αυτές είναι και οι σκέψεις που μοιράζομαι στο facebook και βλέπω με πολλή χαρά σιγά σιγά πως όλο και πληθαίνουμε όσοι ζούμε αυτή την εσωτερική αφύπνιση και συνειδητοποίηση.Η Εικονική Πραγματικότητα με την οποία ασχολούμαι επαγγελματικά, το έχω ξαναπεί πως είναι μόνο μια δικαιολογία, ένας τρόπος υπενθύμισης και ένα ακόμα εργαλείο προς τον τελικό μου Στόχο. Σαφέστατα ο Στόχος είναι η Έμπνευση, η Επαφή με το εσωτερικό μας Μεγαλείο.Που θέλω να φτάσω λοιπόν με ρωτάς… Να γίνω η Έμπνευση που ξέχασες, αυτή που έχασες στον δρόμο. Να γίνω Όργανο Υπενθύμισης. Σαν Πνευματικό και Συναισθηματικό ξυπνητήρι. Να ζηλέψεις την Ευτυχία και την Γαλήνη μου και να την απαιτήσεις  για εσένα. Να σου δείξω τους δρόμους και να φτιάξεις τους δικούς σου! Αφού μπόρεσα εγώ, τότε και εσύ μπορείς! και όταν θα σε δω ΠΛΗΡΗ & ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ, τότε ξέρω πως δεν θα το αντέξεις να το κρατήσεις μόνο για εσένα, γιατί δεν είναι αυτή η Φύση σου. Θα κάνεις το ίδιο! Θα γίνεις κι εσύ Ψυχικό ξυπνητήρι για τους γύρω σου! Θα γίνεις  κι εσύ Έμπνευση! …μόνο τότε θα πάψει να υφίσταται το ΕΓΩ και θα λάβει χώρα το ΕΜΕΙΣ…. Γένοιτο!

Λ.Κ:-Ποιο είναι το μότο ζωής που ακολουθείς πιστά;

Γ.Π:-«Συν Αθηνά και χείρα κίνει» είναι από τα αγαπημένα μου, επειδή δηλώνει τόσο ξεκάθαρα την ευθύνη που κουβαλάει ο καθένας μας απέναντι σε αυτά που ποθεί ή που χρειάζεται να γίνουν. Την αναγκαία δράση που οφείλεις στον εαυτό σου και στους άλλους, καθώς και την αποδέσμευση από την βολική ουτοπία πως κάποιος άλλος θα το κάνει αντί για εσένα ή ότι δεν ήταν γραφτό…Επίσης μου αρέσει το γνωστό ‘’Τίποτα δεν είναι αδύνατον για αυτόν που προσπαθεί’’….και ένα άλλο, δικό μου και όχι δανεικό :’’Ότι δεν βρίσκω, το εφευρίσκω’’

 Γεωργία σ’ ευχαριστούμε πολύ για τη συμβολή σου να είσαι η πρώτη προσωπικότητα του P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S. για το 2019! Να ευχηθούμε λοιπόν κι εμείς με τη σειρά μας να είναι μία όμορφη χρονιά,γεμάτη από θετικές ανακαλύψεις για όλους μας στο βυθό της εξερεύνησης και της αυτοπραγμάτωσης.Να πετάξουμε τα βαρίδια και με το πουπουλενιο βάρος της ψυχής μας να δημιουργήσουμε εκ νέου το σπίτι μας,όπως τα σαλιγκάρια,γιατί τελικά όπου και να πάμε κουβαλάμε το βιολογικό,το πνευματικό,το ψυχικό ,αλλά και το δυναμικό σπίτι μας!Να πούμε ότι όποιος θελήσει να επικοινωνήσει με την κα Γεωργία Πολιά ,μπορεί κάλλιστα να την ακολουθήσει στον παρακάτω σύνδεσμο στο F.B: https://www.facebook.com/poliagr

Καλή χρονιά φίλοι μας

επιστρέψαμε πολύ δυνατά

Με αγάπη

Λένα

Υ.Γ. Μέρα που είναι ας κλείσουμε τρυφερά μ’ ένα τραγούδι για τους πολύ ρομαντικούς…να μας περικυκλώσει σα μία βελούδινη ζεστασιά!

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.