Μενού Κλείσιμο

Λυγερός και Τράγκας στο πλευρό της Παμμακεδονικής Αμερικής κατά του προσύμφωνου

Με δύο δυναμικές πρωτοβουλίες της Παμμακεδονικής Ένωσης Αμερικής, η ομογένεια της Νέα Υόρκης είχε την ευκαιρία αυτόν τον μήνα να ενημερωθεί για τις εξελίξεις γύρω από το Μακεδονικό και συζητήσει πρωτοβουλίες για περαιτέρω δράση στο ύψιστο αυτό εθνικό θέμα. Οι ομιλίες του στρατηγικού αναλυτή Νίκου Λυγερού και του δημοσιογράφου Γιώργου Τράγκα προκάλεσαν μεγάλο ενδιαφέρον και αποτελούν άλλη μια ένδειξη της ποιοτικής αναβάθμισης στα ομογενειακά δρώμενα μέσα από την δραστηριότητα της Παμμακεδονικής.

Γενικότερα, μέσα στο έτος 2018, η Παμμακεδονική έδειξε την μεγαλύτερη ίσως κινητοποίηση ανάμεσα στις οργανώσεις της Ελληνικής Διασποράς, καταβάλλοντας φιλότιμες και επιτυχημένες προσπάθειες να αντιταχθεί στο προσύμφωνο των Πρεσπών που προωθείται από την κυβέρνηση Τσίπρα και τις δυνάμεις του εθνομηδενισμού. Η Παμμακεδονική Αμερικής έκανε αισθητή την παρουσία της συμμετέχοντας στα μεγάλα συλλαλητήρια που οργανώθηκαν στην Ελλάδα κατά του προσυμφώνου από τις αρχές του 2018, αλλά και συνεισφέροντας οικονομικά για την πραγματοποίησή τους. Διοργάνωσε, επίσης, παρόμοιο συλλαλητήριο στην Νέα Υόρκη πλησίον του ΟΗΕ, όπου υπήρξε εκπροσώπηση από την οργανωμένη ομογένεια σε παναμερικανικό επίπεδο.

grecobooks-6

Παράλληλα, όμως, με τα συλλαλητήρια, έχει επιδοθεί σε μια ποιοτική εκστρατείας ενημέρωσης των ομογενών και φίλων της Ελλάδας με την πραγματοποίηση διαλέξεων όπου αναλύεται εις βάθος το προσύμφωνο των Πρεσπών, αποκαλύπτονται όλες οι επικίνδυνες παγίδες που κρύβονται πίσω από αυτό και αποδομούνται τεκμηριωμένα τα επιχειρήματα όσων προπαγανδίζουν υπέρ της συμφωνίας και του ξεπουλήματος του Μακεδονικού ονόματος. Πρόκειται για μια σειρά ενημερωτικών εκδηλώσεων που πραγματοποιεί η Παμμακεδονική σε πόλεις – κοιτίδες του απόδημου ελληνισμού στις ΗΠΑ, όπως την Βοστώνη, την Φιλαδέλφεια, το Σικάγο, το Πίτσμπουργκ και το Ντένβερ. Η συγκεκριμένη προσφορά είναι ισάξια με την οργάνωση συλλαλητηρίων διότι προσβλέπει στην δημιουργία ενημερωμένων πολιτών, η οποίοι, στην συνέχεια, μπορούν να αναπτύξουν τα κατάλληλα «αντισώματα» στην λοιμική που μεταδίδουν οι πολιτικοί, οι οποίοι παρουσιάζουν αδιέξοδα εκεί που δεν υπάρχουν, αποσιωπούν εναλλακτικές και προσπαθούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα λόγω ιδεοληψίας, πολιτικής εκδούλευσης, ή ιδίου οφέλους.

Οι αντιδράσεις της Ομογένειας αιτία μη απόδοσης ψήφου;

Ίσως γι’ αυτό και να έχει σκαλώσει τόσα χρόνια το θέμα της απόδοσης του, συνταγματικά προβλεπόμενου, δικαιώματος του εκλέγειν στους Έλληνες της Διασποράς. Με την άμεση εξάρτηση από τις παροχές της εκάστοτε κυβέρνησης, μέσα από τα οποία κάμπτονται οι λογικές ενστάσεις των ψηφοφόρων και οι βασικές αρχές αυτοπροστασίας μιας κοινωνίας, απολείται η κριτική σκέψη και αρχίζουν οι διεργασίες δικαιολόγησης των αδικαιολογήτων. Οι πολιτικά ελλιποβαρείς πρωταγωνιστές εμφανίζονται ως το «μη χείρον βέλτιστον» και οι εθνικά ασύμφορες «λύσεις» που απεργάζονται παρουσιάζονται ως η «μόνη επιλογή», παρόλο που ζημιώνουν τον λαό και τον τόπο περισσότερο ενδεχομένως κι από τα πιο σκοτεινά σχέδια επίβουλων γειτόνων.

Χωρίς αυτήν την χρησιμοθηρική εξάρτηση, έχει ο εκάστοτε ψηφοφόρος την δυνατότητα να αποφασίζει για θέματα του συλλογικού βίου χωρίς να επηρεάζεται από τα ευτελή κριτήρια που ορίζουν ατομικά συμφέροντα. Έχει, δηλαδή, την δυνατότητα να σκέφτεται και να δρα στους αντίποδες των καθιερωμένων πρακτικών της ελληνικής πολιτικής σκηνής, που τόσο κατηγορούμε κι όμως τόσο της μοιάζουμε κάθε φορά που στήνονται κάλπες. Το γεγονός αυτό, από μόνο του, αποτελεί έναν ουσιαστικό λόγο για την νομοθέτηση εκλογικών δικαιωμάτων για τους Έλληνες του εξωτερικού.

Εκπαιδεύοντας τον πολίτη-οπλίτη να διεκδικήσει τον ιστορικό του ρόλο

Τόσο ο Νίκος Λυγερός όσο και ο Γιώργος Τράγκας, κατόρθωσαν, με την πληθωρική παρουσία και τον μεστό λόγο τους, να αναβαθμίσουν την πολιτική παρουσία της Διασποράς και να αναδείξουν δυνατότητες υγιούς αντίδρασης και ανασύνταξης δυνάμεων για την υπεράσπιση της ελληνικής κληρονομιάς, η οποία βάλλεται από εξωτερικούς εχθρούς και εσωτερικούς τυχοδιώκτες. Μέσα από αναλύσεις και δημιουργικές πρωτοβουλίες, αναδεικνύουν εναλλακτικές ατραπούς που αποφεύγουν τα αδιέξοδα της πεπατημένης της κομματοκρατίας. Βασίζονται στην δυναμική συμμετοχή του λαού αντί του κομματικού κλακαδόρου, ενώνουν αντί να διαιρούν, αξιοποιούν τις δυνατότητες του τόπου και στηρίζονται στην λογική αντί να καθυποτάσσουν θεσμούς και να προάγουν την πολιτική αφροσύνη. Επαγγέλλονται κάτι καινούργιο.

Υπό αυτήν την άποψη, οι πρωτοβουλίες της Παμμακεδονικής Αμερικής κατά το έτος 2018 υπήρξαν καθ’ όλα αξιέπαινες και αφήνουν υποσχέσεις για νέες, απολύτως απαραίτητες πρωτοβουλίες μέσα στο ερχόμενο έτος. Η εγγύτητα των λέξεων πολίτης-οπλίτης υποδηλώνει και αμοιβαία εξάρτηση. Χωρίς μαχητικό φρόνημα και την διάθεση να υπερασπιστεί κανείς τα δημοκρατικά του δικαιώματα, η δυνατότητα της συμμετοχής του στο πολιτικό γίγνεσθαι της πατρίδας του τίθεται εν αμφιβόλω. Έτσι, οι πρωτοβουλίες της Παμμακεδονικής Αμερικής αποτελούν ένα απαραίτητο είδος «βασικής εκπαίδευσης» υπέρ της διεκδίκησης της πολιτότητας των Ελλήνων της Διασποράς. Οι επόμενες κινήσεις της πολλά υποσχόμενης ηγεσίας της Παμμακεδονικής αναμένονται με μεγάλο ενδιαφέρον…

 

 

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.