Dasho Kurti o ακορντεονίστας της ψυχής

Η ώρα είναι ήδη 1:33 και ειλικρινά θέλω να γράψω για τον Dasho Kurti.Πριν πιάσω το πληκτρολόγιο κλείνω τα μάτια και λέω…χμ, απόψε ποιος ή ποια θα είναι οι καλεσμένοι μας;Το “P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S” λειτουργεί με ψυχή και διαίσθηση!Μας αρέσουν τα ιδιαίτερα φωτεινά πλάσματα .Έχω λατρεία με τους ανθρώπους που νοιάζονται, σκύβουν πάνω από ένα δάκρυ, ένα χαμόγελο και γίνονται το χαρτομάντηλο ή το ζεστό χτύπημα στην πλάτη με ένα και μόνο βλέμμα.Πότε παίρνει κουράγιο ο άνθρωπος;Αναρωτήσου λοιπόν πόσες φορές έγινες εσύ το χαρτομάντηλο των αγρίων,της μοναξιάς, της ασχήμιας,της δυσκολίας,αλλά και της αντοχής στα μάτια κάποιου άλλου.Ήρθες σ’ επαφή αυτό μετράει!Έτσι ο σημερινός καλεσμένος μας είναι ο Dasho Kurti, ο ακορντεονίστας της ψυχής, όπως λέει και ο τίτλος. Συναντηθήκαμε κάπου στο Βαρδάρη και ξεκινήσαμε να μιλάμε. Ο συνειρμός χτύπησε γκελ , όταν ένας περαστικός με πληγωμένη αξιοπρέπεια στα μάτια ζήτησε ένα τσιγάρο από τον Dasho κι εκείνος του έδωσε δύο λέγοντας του:«Πάρε δύο φίλε”!Η φίλη μου η Νίκη για πάρα πολλά χρόνια μου έλεγε να μου γνωρίσει το φιλαράκι της το Dasho. Στην αρχή άκουγα Τάσο. Νόμιζα ότι έχω να κάνω με Έλληνα. Συνειδητοποίησα την πραγματικότητα , όταν είχε καλέσει ο Dasho τη Νίκη και η Νίκη με τη σειρά της εμένα σε μία βραδυά με Γιώτα και Βασίλη ή Νέγκα και Παπακωνστανίνου.Συνάντησα έναν άνθρωπο πρόσχαρο,αλλά υπ’ ατμών για την πρόβα πριν την παράσταση και το  άγχος στη χροιά της ματιάς για το γέμισμα του μαγαζιού.Καλά δε λένε ότι οι Έλληνες είμαστε πάντα της τελευταίας στιγμής;Πραγματικά 15 λεπτά πριν αρχίσει η παράσταση έγινε το απροσπέλαστο!Ο Dasho κατάγεται από το Ελ Μπασάν της γειτονικής Αλβανίας και ήρθε στην Ελλάδα το 1993.Είναι πατέρας δύο όμορφων παιδιών και στο επάγγελμα μουσικός . Παίζει ακορντεόν, πιάνο και βιολί.Έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς αγαπημένους Έλληνες καλλιτέχνες και με ερμηνευτές παγκόσμιου κύρους ,όπως (Dulze Pontes,Yasmin Levy,Noa) κ.ο.κ.

Κάνει όνειρα για τα παιδιά του , όπως όλοι οι γονείς.Να μπορέσει μαζί με τη Β.ηπειρώτισσα σύζηγό του να τους προσφέρει μία καλή εκπαίδευση και το μεγαλύτερο όλων να γίνουν καλοί άνθρωποι.Να μπορέσουν να προσφέρουν στην κοινωνία το καλύτερό τους.Πάμε να τον γνωρίσουμε;Αν και όλοι τον ξέρουμε από τα τραγούδια που έχουμε αγαπήσει …ελάτε μαζί μου!

Λ.Κ.:- Καλησπέρα Dasho και όχι Τάσο τελικά!(Γέλια)Προέρχεσαι από μουσική οικογένεια;Πώς προκύπτει η τόσο έντονη σχέση με τη μουσική;

D.K.:-Καλησπέρα Λένα!Ο παππούς μου ήταν συνθέτης βιολιού και μαθήτευσα από 6 ετών κοντά του.Η πόλη μας έχει παράδοση στις καθαρές λαικές γραμμές της μουσικής της Κεντρικής Αλβανίας και θυμίζει κατά πολύ τα Σμυρνέικα τραγούδια.Φυσικά η μουσική μας κληρονομιά έχει δεχτεί επιρροές και από την Ανατολή-λόγω της Τουρκοκρατίας-,αλλά και από τα Βαλκάνια.

Λ.Κ:- Πότε μπαίνει στη ζωή σου το ακορντεόν;

D.K.:- 12 ετών μπαίνει στη ζωή μου το ακορντεόν κι αυτό, γιατί ο δάσκαλος που μου μάθαινε  βιολί  εκδιώχθηκε για πολιτικούς λόγους.Έτσι με προέτρεψαν να μάθω άλλο μουσικό όργανο από την αρχική μου επιλογή.Το ακορντεόν μπήκε στη ζωή μου ,γιατί μάλλον αυτό ήταν το γραφτό μου!Διδαχτήκαμε την κλασική μουσική παιδεία . Έργα του Μπαχ, ενορχηστρώσεις του Piazzola ,Ennio Moriccone ,του Ούγγρου Tsardas ανήκουν στις ηχητικές μου καταβολές.

Λ.Κ.:-Ακορντεόν λοιπόν!Νιώθεις ότι το ξέρεις ,σε ξέρει;Πώς είναι η σχέση σας;Αλήθεια ποια είναι η ιστορία του;

Πάμε λίγο ανάποδα…να δούμε από πού κρατάει η σκούφια του ακορντεόν και ποιος διεκδικεί την πατρότητα του οργάνου!Ας δούμε τι μας λέει η πηγή μας ,η Wikipaidia.

Το ακορντεόν είναι ένα αερόφωνο πληκτροφόρο μουσικό όργανο, ιδιαίτερα διαδεδομένο στη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική πολλών Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών χωρών. Εφευρέθηκε κατά πάσα πιθανότητα στη Γερμανία το 1822, αν και το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ανήκει στον Cyrill Demian (1829). Έχει σχήμα κουτιού και αποτελείται από δύο πληκτρολόγια και μια αεροπαραγωγό φυσούνα που συμπιέζεται και επεκτείνεται από τον εκτελεστή. Ο ήχος παράγεται με τη δόνηση μεταλλικών ελασμάτων στο εσωτερικό του, που πάλλονται με τη ροή του αέρα.

Τρόπος παιξίματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ακορντεόν παίζεται κρατώντας το με τα δύο χέρια στο ύψος του στήθους. Συχνά χρησιμοποιούνται ιμάντες στήριξης (από το όργανο στους ώμους) λόγω του βάρους του οργάνου. Το αριστερό χέρι χειρίζεται ένα πληκτρολόγιο παρόμοιο με αυτό του μπαντονεόν, που αντιστοιχεί σε εως και 140 διαφορετικούς συνδυασμούς ελεύθερων μπάσων νοτών ή συγχορδιών. Ο ρόλος του είναι πολυδιάστατος ανάλογα με τον τύπο του ακορντεόν (μπαγιάν, μπαντονεόν, κλασσικό ακκορντεόν με πλήκτρα στο δεξί χέρι). Στο δεξί χέρι αντιστοιχεί ένα πληκτρολόγιο παρόμοιο μ’ αυτό του πιάνου -στο κλασσικό ακκορτεόν-, για την εκτέλεση της μελωδίας. Ενίοτε το δεξί πληκτρολόγιο έχει μορφή παρόμοια με το αριστερό, όπως και στο μπαντονεόν, το ρώσικο ακορντεόν (μπαγιάν) και την κονσερτίνα. Η φυσούνα χειρίζεται και από τα δύο χέρια, όχι μόνο για την παραγωγή αέρα, αλλά και για την διαφοροποίηση των δυναμικών. Ακόμη, το ακορντεόν διαθέτει κουμπιά, που ονομάζονται ρεζίστρα ή ρετζίστρα τα οποία διαφοροποιούν τη χροιά του ήχου, τόσο στο δεξί όσο και στο αριστερό μέρος, συνήθως με συνδυασμούς οκτάβων.

Μουσική για ακορντεόν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λόγω του σχετικά μικρού μεγέθους του, αλλά και της ιδιότητάς του να συνδυάζει μελωδία και συνοδεία, το ακορντεόν αγαπήθηκε και ενσωματώθηκε στη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική πολλών λαών. Στην Ευρώπη, συνδέθηκε άρρηκτα με τη γαλλική λαϊκή μουσική του 20ού αιώνα, όπως επίσης και με το ρεπερτόριο του ταγκό. Ευρεία είναι η διάδοσή του στην ιταλική και ελληνική μουσική, ενώ αποτελεί κυρίαρχο όργανο σε μπάντες σλαβόφωνων χωρών.

D.K.:-Δε το είδα ποτέ ως μεμωνομένο όργανο. Το είδα από την πρώτη στιγμή ως μουσική. Το πρώτο που αισθάνθηκα είναι εκείνο το παράξενο ρίγος που το προσομοιάζεις με  φόβο.

Λ.Κ:- Φόβο γιατί;

 

D.K:- Επειδή αισθάνεσαι ότι το όργανο μιλάει άλλη γλώσσα από σένα. Κερδίζεις την απόσταση με τη μελέτη.Όσο πιο ειλικρινής είσαι με το όργανο ,τόσο πιο κοντά του έρχεσαι.Όλοι έχουν ταλέντο. Το θέμα είναι τι στόχο βάζει ο καθένας και πως μετατρέπει τη θέλησή του σε γνώση και εμπειρία. Όταν φτάνεις να μη φοβάσαι έχεις αρχίσει να μιλάτε την ίδια γλώσσα.Εκεί ξεκινάει η μαγική συχνότητα της μελωδίας και της συνοδείας.

Λ.Κ.:- Πότε έρχεσαι στην Ελλάδα;

D.K.:-Το 1993 μεταναστεύω στην Ελλάδα. Ήμουν πρόσφυγας και φοιτητής στη Μουσική Ακαδημία των Τυράννων. Ήταν πολύ δύσκολα στην αρχή. Σκέψου πας σε μία χώρα στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα και δε μπορείς να μιλήσεις καν! Από τη φύση μου είμαι πεισματάρης και εργατικός. Παρακολουθούσα ανελλειπώς τα δελτία ειδήσεων για να μάθω τα σωστά Ελληνικά! Στην αρχή έκανα πολλά λάθη.Μου φαινόταν ασταμάτητη η Ελληνική γλώσσα, πολύ πλούσια και με έντονη  μουσικότητα ,αφού οι λέξεις είναι ήχος. Θυμάμαι εκφραστικά λάθη στην προφορά μου και γελάω σήμερα. Δεν μπορούσα να πω γάλα,αλλά γκάλα, αγκάπη κ.ο.κ. Αγωνίστηκα πάρα πολύ σκληρά να μάθω τη Γραμματική ,το συντακτικό,αλλά και όλα αυτά που θα με έφερναν ακόμη πιο κοντά στο ν’ αντιληφθώ την ψυχοσύνθεση της νέας μου πατρίδας. Το μεγάλο πάθος μου είναι η σύνθεση . Μελετούσα νύχτα και μέρα. Κέρδισα στο Μιλάνο το πρώτο βραβείο σύνθεσης και έφυγα ως Υπότροφος στη Μουσική Ακαδημία του Μιλάνου.

Λ.Κ.:- Ποιο ήταν το πρώτο τραγούδι που ένιωσες ότι κατάλαβες και αγάπησες το στίχο του;

D.K-Δεν πρόκειται να το ξεχάσω ποτέ αυτό το κομμάτι όσο ζω. Θυμάμαι τη χαρά που ένιωσα ,όταν κατάλαβα το συναίσθημα πίσω από το στίχο . Εντάξει η μελωδία είναι σαν την αγάπη δε χρειάζεται μετάφραση. Ήταν το “Διώξε τη λύπη παλικάρι μου” από τον αείμνηστο Μάνο Χατζιδάκι. Το 1996 μπαίνει στη ζωή μου ο Ηλίας Λιούγκος και με παίρνει στην ορχήστρα του. Μετά από λίγο διάστημα μπήκα στην Ορχήστρα των Χρωμάτων του Μάνου Χατζιδάκι.

Λ.Κ.:- Και το ένα έφερε το άλλο;

D.K:- Ναι! Είχα την ευτυχή συγκηρία να συνεργαστώ με ανερχόμενους καλλιτέχνες της εποχής και να εισπράξω όλο το χειροκρότημα κι εγώ ως μέλος αυτής της μουσικής διαδρομής ,από την αφετηρία μέχρι σήμερα! Η πρώτη συνεργασία είναι με τη Μελίνα Κανά και τον Θανάση Παπακωνσταντίνου στο δίσκο: “Τα λάφυρα”. Από κει και πέρα συνευρεθήκαμε μουσικά με τη Λιζέτα Καλημέρη,το Γιώργο Ζήκα,το Τάκη Μπουρμά,Τον Κώστα Μακεδόνα, τη Σοφία Παπάζογλου ,τον Αλκίνοο Ιωαννίδη,τη Δήμητρα Γαλάνη,την Ελευθερία Αρβανιτάκη,την Ελένη Βιτάλη, τη Γλυκερία και πολλούς άλλους σημαντικούς συναδέλφους που με στήριξαν και με στηρίζουν στην καλλιτεχνική μου πορεία.

 

Λ.Κ:- Πότε έρχεται η μεγάλη πρόταση από τον Γιώργο Νταλάρα και τι σημαδότησε για σένα αυτή η συνεργασία; Πόσο σημαντικό είναι για έναν καλλιτέχνη να συνευρεθεί στην ίδια σκηνή με ιερά τέρατα της διεθνούς μουσικής σκηνής; Πώς ένιωσες όταν πρωτοαντίκρισες το Ηρώδειο ,πόσο μάλλον όταν βρέθηκες να παίζεις το ακορντεόν σου σε αυτόν τον ιστορικό χώρο του πολιτισμού και της τέχνης από την αρχαιότητα έως σήμερα;

D.K.:- To 2002 αποδέχομαι την μεγάλη ευκαιρία που μου δίνει ο μοναδικός Γιώργος Νταλάρας και για πάρα πολλά χρόνια βρίσκομαι στη βασική σύνθεση της ορχήστρας του .Έζησα απίστευτες στιγμές κοντά του και ευγνωμονώ τις συγκυρίες ,τους ανθρώπους που τον έφεραν στο δρόμο μου. Ταξίδεψα, είδα άλλες χώρες και πολιτισμούς και βίωσα στο μεδούλι της ζωής μοναδικές εμπειρίες! Τι να πρωτοθυμηθώ; Το πώς μας υποδέχονταν κάθε φορά στη Σκηνή; Ο Νταλάρας υπήρξε ο μουσικός Πρεσβευτής της Ελλάδος στις γειτονιές του κόσμου και υπήρξε αληθινή λατρεία προς το πρόσωπό του από την ομογένεια. Ταξιδέψαμε στην Αυστραλία,στην Αμερική, στον Καναδά,στην Ευρώπη,στη Λατινική Αμερική,στην Ιαπωνία,στη Ν.Αφρική στη Ν.Ζηλανδία. Όπου κι αν πήγαμε οι μελωδίες, οι ήχοι ,οι μυρωδιές , οι άνθρωποι φωτογράφιζαν το συναίσθημα μέσα στην ψυχή μας. Αυτό που πάντα με κάνε να αισθάνομαι διαφορετικός ήταν αυτή η προσφυγιά και το κρύο που ένιωθα στην ψυχή μου. Ξεριζωμένος ,έτσι ένιωθα!Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη να γίνω η γέφυρα ανάμεσα σε δύο κόσμους.Με το C.D  «Έρημα χωριά” ταξιδέψαμε και επικοινωνήσαμε σε 27 χώρες , όλον αυτό το νόστο που νιώθει κανείς για τις ρίζες του.Τη μισή μου ζωή την πέρασα στην Αλβανία την υπόλοιπη στην Ελλάδα και στις μουσικές σκηνές του κόσμου. Αγαπάω και τις δύο μου πατρίδες και εστιάσαμε στα κοινά που έχουμε ως λαός. Χρωστάω πολλά στον τεράστιο δημιουργό Ηλία Κατσούλη, ο οποιος δυστυχώς και δεν πρόλαβε ν’ ακούσει ολοκληρωμένη τη δουλειά μας !

Λ.Κ.:- 2004 λαμβάνει χώρα η ιστορική συναυλία -Μεσόγειος-στο Ηρώδειο.Πες μου τι ένιωσες με το που πάτησες το πόδι σου στη σκηνή; Εκεί είδα τον άνθρωπο Dasho να γίνεται παιδί και να θυμάται με συγκίνηση στη φωνή…και πως να μην την είχε αφού μιλούσε για τον πατέρα του.Έναν πατέρα που έφυγε πριν προλάβει να…

D.K.:-Δέος και η πρώτη εικόνα που μου ήρθε ήταν ο πατέρας μου.Ποτέ δεν με καμάρωσε “live”.Ήθελα πάντα τόσο πολύ να με δει να παίζω ζωντανά, πόσο μάλλον εδώ σε έναν χώρο γεμάτο από την απόλυτη ενέργεια της ιστορίας και της ανθρώπινης υπέρβασης.Είχα απίστευτο τρακ όταν έπαιξα σ’ αυτή τη σκηνή.Πρέπει να υποδείξεις διπλό σεβασμό προς τον πολιτισμό ,αλλά και τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν σε αυτήν την τεράστια εκδήλωση.

 

Λ.Κ.:- Dasho…πες μου σε παρακαλώ, από πού εμπνέεσαι;Τόσο από εικόνες ή και από λέξεις;

D.K:- Λένα 70% είναι λόγος και 30% μουσική. Ο λόγος από μόνος του είναι ήχος. Κρύβει μέσα του τη μελωδία.Εμείς καλούμαστε απλώς να τον ανακαλύψουμε. Είσαι ένας γλύπτης . Έχεις τη μουσική μορφή στο μυαλό σου και χτυπάς τα κατάληλα σημεία , ώστε να απελευθερώσεις την ψυχή μέσα από την ύλη! Νιώθω τόσο ευλογημένος που μέχρι τώρα 30 τραγούδια που έχω συνθέσει και για μεγάλα ονόματα του χώρου έχουν αγαπηθεί από τον απλό άνθρωπο. Αγγίζουν κέντρο καρδιά.Αυτό είναι το πιο ερωτευμένο χειροκρότημα για έναν δημιουργό. Να σιγοτραγουδάνε τη μελωδία του στα χείλη μαζί με την ανάσα τους. Το ένα ζεσταίνει το άλλο μέχρι να φτάσει καρδιά και να μελώσει το συναίσθημα. Ο καθένας ξέρει τι κουβαλάει μέσα του,τι έχει να παλέψει και πως μπορεί ένα τραγούδι να γίνει ο ώμος για να πάρει δύναμη και πάλι.

Λ.Κ:- Τώρα ,ετοιμάζεις κάτι;Θα μας εκπλήξεις ευχάριστα το επόμενο διάστημα;

D.K:- Ναι μπαίνω στο στούντιο με συμμετοχές από πάρα πολλούς τραγουδιστές και φίλους πάνω απ’ όλα τέλη Γενάρη ,και πάμε να σκάψουμε βαθειά. Θέλω να πω ένα πολύ ιδιαίτερο ευχαριστώ από την ψυχή μου στο συνεργάτη μου Γιώργο Μεράντζα,γιατί μου δίδαξε με τον τρόπο του και με τη στάση ζωής του να ψάχνω για το ατόφιο. Για το ατόφιο τραγούδι,για την ατόφια μελωδία και φυσικά για τους ανθρώπους τεφαρίκια. Κάθε φορά που τον ακούω με συγκλονίζει ξανά και ξανά ,γιατί ο Γιώργος είναι φάρος φωτεινός! Δε γουστάρει τίποτα λιγότερο από το φως. Έχει κάνει πολλές εμφανίσεις,αλλά ανήκει στους αθόρυβους. Γι ‘αυτόν οι λέξεις δε μετράνε παρά στις πράξεις. Είμαι τόσο τυχερός που είναι κομμάτι της ζωής μου!Είμαστε στην Μπουάτ  Απανεμιά και ο κόσμος τον αγκαλιάζει με την ευλαβική σιωπή του ,όταν τραγουδάει. Πρέπει να κάνεις ησυχία,για να σ’ αφήσει ο καλλιτέχνης να μπεις στην ψυχή του! Γυρνάς σπίτι σου και νιώθεις πλούσιος ,γιατί και ο Γιώργος σε άφησε να μπεις στην ψυχή του! Όσα ευχαριστώ και να πω δεν φτάνουν!

Κυρίες και κύριοι…Γιώργος Μεράντζας 

Λ.Κ.:- Ήσουν πριν λίγες μέρες και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.Συνόδεψες δύο μοναδικές φωνές.Τι να πρωτοπεί κανείς για τη Δήμητρα Γαλάνη και Τη Νατάσα Μποφίλιου!

D.K.:- Δεν έχω να πω πολλά. Ήταν μία εξαίσια βραδυά. Μόνο ένα μεγάλο ευχαριστώ  από την καρδιά μας για όλη αυτή την άδολη και αληθινή αγάπη! Ο Βασίλης Τσιτσάνης ζει μέσα μας !Μέσα από τα τραγούδια του θα ζει για πολλές γεννιές ακόμα!

Λ.Κ:- Άνθρωποι σταθμοί στη ζωή σου; Συνεργασίες που σου άφησαν μία ιδιαιτέρως έντονη γεύση; Λέει ο ποιητής: Αυτός που τραγουδάει πάει από τη χαρά στη μελωδία.Αυτός που ακούει πάει από τη μελωδία στη χαρά!Συμφωνείτε κε Dasho Kurti;

D.K.:- Πραγματικά θα το ξαναπώ. Είμαι ευλογημένος που στο δρόμο μου συνάντησα και συνεργάστηκα με τη Γιώτα Νέγκα-τη θεωρώ μία από τις πιο καθαρές λαικές φωνές στην Ελλάδα-.Θέλω να το πω δημόσια.Η Γιώτα είναι απίστευτο παιδί! Θυμάμαι χαρακτηριστικά μία στιγμή σε κάποιο μακρινό μας ταξίδι,μετά τη συναυλία ήρθε και μας αγκάλιασε όλους έναν έναν και μας είπε ένα τόσο ζεστό ευχαριστώ μέσα από όλη της την καρδούλα…πραγματικά δεν περιγράφεται με λόγια…Εδώ στη Θεσσαλονίκη κάθε φορά που τελειώνει η παράσταση έρχεται με κοιτάζει και μας ρωτάει είστε καλά παιδιά,όλα εντάξει;Μας κάνει να νιώθουμε μέρος αυτού του υπέροχου συνόλου! Τι να πω για την Ασπασία Στρατηγού,την Ανατολή Μαριόλα,την Αναστασία Χατζηαποστολίδου, το Βασίλη Προδρόμου και πολλούς πολλούς άλλους!

Λ.Κ:- Πάμε και στο Βασίλη;Για το Βασίλη Παπακωνσταντίνου τι έχεις να πεις για τη συνεργασία σας τώρα στη Θεσσαλονίκη;

D.K.:-Ο Βασίλης είναι μοναδικός! Μου θυμίζει το Δημήτρη Μητροπάνο.Δούλεψα 2 χρόνια κοντά στον Δημήτρη Μητροπάνο,τον έζησα τόσο σαν άνθρωπο ,όσο και ως καλλιτέχνη.Άρχοντας ο Δημήτρης. Ο Βασίλης είναι σημαία.Η ενέργεια του , η δυναμική του με  τον κόσμο .Δε βγήκε τυχαία η φράση: (Βασίλη ζούμε για να σ’ ακούμε) Δεν έχει μάσκα ο Βασίλης. Η ψυχή του είναι ροκ! Όλα τα τραγούδια έχουν να κάνουν με τη ζωή μας. Όλα αυτά δεν είναι τυχαία.Οι στίχοι για τον καθένα είναι και η στάση που έχει απέναντι στη ζωή.Πέρα από το ύφος, ο χαρακτήρας του να περνάει μηνύματα,να προβληματίζει τους νέους και την κοινωνία δημιουργικά, ευθύβολα. Αυτός ο άνθρωπος τα χει πει όλα και ακόμα αγγίζει την ψυχή μας,

Λ.Κ.: – Ένα από τα πιο γλυκά σου όνειρα; Θα το μοιραστείς μαζί μας;

D.K.:- Όπως σου είπα Λένα και στην αρχή.Τα παιδιά μου να γίνουν ωραίοι άνθρωποι για τον εαυτό τους και να μπορέσουν να προσφέρουν στην κοινωνία με ήθος και αξιοπρέπεια!

Λ.Κ.- Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω και δημόσια την κολλητή ζωής Νίκη Δάντση για τη γνωριμία με τον Dasho και να ζητήσω 5 σημεία αναφοράς από τον αξιακό σου κώδικα και κάπως έτσι να σ’ αποχαιρετήσω ,γιατί σε λίγο πρέπει να φύγεις για το μαγαζί!

D.K.:- 1) Συναίσθημα -να μην έχει σταματημό, όπως τ’ οξυγόνο δηλαδή!

          2) Αποφασιστηκότητα!

          3) Ειλικρίνεια!

          4) Αγάπη -προς όλους!

          5) Ταξίδια!

Falimenderit (ευχαριστώ στην Αλβανική γλώσσα) Dasho Kurti για το χρόνο που μας αφιέρωσες και η ομάδα μας(αριστεία & www.bcimedia.net) κι εγώ προσωπικά θέλουμε να σ’ ευχαριστήσουμε και στην Ελληνική γλώσσα για όσα μοιράστηκες απόψε εδώ στο “P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S” μαζί μας.Σου ευχόμαστε να συνεχίσεις να είσαι το ακορντεόν της ψυχής μας!

Με αγάπη

Λένα

 

 

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.