Ανδρέας Μπουτσικάκης ένας μάγος του πιάνου

Καλημέρα! 1:26 το ρολόι και λέω να ξεκινήσω να γράφω για τον επόμενο καλεσμένο μου. Ο Δεκέμβρης έκανε ήδη το ντεμπούτο του κι εύχομαι από καρδιάς να είναι γενναιόδωρος με όλους μας!Το αποψινό «P.E.R.S.O.N.A.L.I.T.I.E.S» θα είναι!Μου αρέσει να γράφω τη νύχτα-γιατί η νύχτα είναι πιο ρομαντική.Βάζει τα καλά της  και πάει το μυαλό βαρκάδα. Το ξελλογιάζει  στα λημέρια της σκέψης,της λήθης,των υποσχέσεων,αλλά και του ονείρου.Ενίοτε κάνει και καμία καντάδα στο φεγγαράκι της.Όσο για το μπαλκόνι των αστεριών…απολαμβάνουν τη θέα της μουσικής.Ο καλεσμένος μου από μικρό παιδί δραπεύτευε στις νότες,άρα ήταν αφύσικο να μη γίνει μουσικός! Από 3 ετών έκανε επάξια τις πρώτες του προσπάθειες στη μελόντικα.Ήταν καλός σύμφωνα με το δάσκαλό του που δεν ήταν άλλος από τον πατέρα του!Πώς το λέει η λαική ρήση;χμ,
«Tο μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει».Στην περίπωσή μας το «μήλο» έπεσε σε στρατιωτικό-μουσικό πατέρα-τον κο Γιάννη και ανά 4 χρόνια ήταν αναγκασμένο ν’ αλλάζει γειτονιά ,φίλους,και σχολείο,άρα συνεπώς και ωδείο ή μάλλον καλύτερα ωδεία!Γεννήθηκε στη Βέροια με καταγωγή από τα πανέμορφα Χανιά και μεγάλωσε στην Αθήνα!Ένιωθε μουσική πληρότητα κάθε φορά που οι μπαγκέτες του προσγειώνονταν στις κατσαρόλες του σπιτιού.Το έναυσμα ν’ ασχοληθεί σοβαρά με τη μουσική ήταν ο γιος του χορδιστή πιάνου Γκόλφη -ο Γκόλφης Junior- ,που έπαιξε τις αγαπημένες μελωδίες στο πιάνο και ο μικρός Ανδρέας μαγεύτηκε.Αρχικώς φιλοδοξούσε  να γίνει ντράμερ,αλλά η ζωή είχε σαφώς άλλα σχέδια γι’ αυτόν!Έγινε πιανίστας και μάλιστα εξαιρετικός!Το 1993 μπαίνει στη ζωή του ο Γιώργος Χατζηνάσιος κι αρχίζει μία μαγική συνεργασία.Ακολουθούν ο Μίμης Πλέσσας και στη συνέχεια ο Μίκης Θεοδωράκης.Η συνέντευξή μας έλαβε χώρα σε δύο χρονικές περιόδους.Το μαγικό με τον Ανδρέα είναι ότι σ’ αφήνει να τον ανακαλύψεις.Πάμε να ταξιδέψουμε στη χώρα της Ευτοπίας;Ελάτε!

Χμ, είμαι ανάμεσα στη γαλάζια ραψωδία και τον Andre Previn.Για να δούμε τι θα υπερισχύσει απόψε;Ο καλεσμένος μου έχει αδυναμία και στους δύο.Αφού γράφω,για τον Ανδρέα ας ακούσω και έναν ακόμη Ανδρέα.Ξεκινάμε!

Σήμερα το «gps» ψυχής έχει τη τιμητική του και να δούμε που θα μας βγάλει!Πραγματικά διψάω για σφραγίδα.Έχω αλλεργία στα ετοιματζίδικα, όπως και ο Ανδρέας.Λάτρης του πηγαίου,του ατόφιου και όλου του φωτός που ζεσταίνει η μουσική!

Λ.Κ.- Καλησπέρα σας κε Μπουτσικάκη.Κάνατε ποτέ εκπτώσεις επάνω στην ηθική της μουσικής σας;Παίξατε για τους άλλους ή για σας;

Α.Μ.-Καλησπέρα σας!Χμ,είναι πολύ απλό!Κατάφερα να μην είμαι εκπτωτικός τόσο ως άνθρωπος, όσο και ως καλλιτέχνης,και όλο αυτο με φοβερές προσπάθειες να μην είναι πάρα πολύ επώδυνο!Πήγα βόλτα στ’ όνειρο και όχι στον εφιάλτη!Από μένα κα Κυροπούλου ή Kyropoulos θα ακούτε μόνο αλήθειες!

 

Gesehen von Andreas Boutsikakis am 11:49

Verfasse eine Nachricht …

Λ.Κ.- Το 2012 υπήρξε μία πολύ δύσκολη χρονιά για εσάς.Δοκιμαστήκατε σκληρά με την υγεία σας.Επανήλθατε όμως πιο δυνατός ,πιο σοφός και τι άλλο;

Α.Μ.- Πιο άνθρωπος.Το 2012 πήγα στον άλλο κόσμο και γύρισα για να ζήσω!Δεν έχω κάτι να φοβηθώ,ποιον το θάνατο;Επέστρεψα όμως πιο ξεκάθαρος στα θέλω μου και στο πως να διεκδικώ μέσα από την κάθε μέρα τον εαυτό μου,τα όνειρά μου και όλα όσα αγαπώ!

Λ.Κ.-Ποιο είναι το σύνθημα της ζωής σας;

Α.Μ.- Ό,τι αγαπάς να είναι ωραίο και ό,τι λατρεύεις να είναι τέλειο!

Λ.Κ.-Μέντορες σας;

Α.Μ.- Οι δύο ιερές μορφές της Ελληνικής μουσικής- ιερές λόγω της μουσικής τους συνθετικής εμβέλειας,αλλά και της πιανιστικής τους δεινότητας-.Ο Μίμης Πλέσσας και ο Γιώργος Χατζηνάσιος. Είναι μέλη της οικογένειας μου.Ο Γιώργος Χατζηνάσιος με στήριξε επαγγελματικά, μ’ εβαλε στα μεγάλα σαλόνια και μου έμαθε τη»μαστοριά» της σκηνής!Τον γνώρισα μόλις είχα απολυθεί από το στρατό.Με το απολυτήριο του στρατού στην κωλότσεπη και τον βρήκα στο κέντρο «Michel» στη Φιλελλήνων μαζί με το Γιάννη Σπανό και το Μάριο Τόκα.Μετά το σχόλασμα του μαγαζιού με άκουσε-αφού παίξαμε μαζί στα δύο πιάνα-και βεβαίως λόγω του στρατού αντιλήφθηκε ότι τα δάχτυλα μου ήταν μαγκωμένα,αλλά μόλις πέρασε ένας χρόνος που εγώ ήδη είχα βγει στην παραγωγή τα χέρια μου επανήλθαν στην φυσιολογική τους μουσική κατάσταση και τότε άρχισε να με υποστηρίζει και να με συστήνει σε δουλειές με υψηλές απαιτήσεις.Μία από αυτές τις δουλειές ήταν στο θέατρο
« Iλίσια« με πρωταγωνιστές τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τη Νόνικα Γαληνέα.Εκεί έπαιζα στο πιάνο τη μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου -σε δύο παραστάσεις- με πολύ μεγάλη επιτυχία!Μετά από αυτήν τη συνεργασία ακολούθησαν δεκάδες άλλες συνεργασίες με το Γιώργο Χατζηνάσιο και σε πάρα πολλές περιπτώσεις με σύστηνε σε αριστοκρατικές εστίες μεγάλων επωνύμων επιχειρηματιών.
Ο Μίμης Πλέσσας ήταν κι αυτός ένας από εκείνους που μου έδιωξε κάποια ενοχλητικά νέφη από τις μουσικές μου σκέψεις και ατένισα καλύτερα τον ορίζοντα!Μου άνοιξε το μυαλό και μου έμαθε ότι το πιάνο παίζεται κι αλλιώς.Είναι επίσης ένας σπουδαίος ρήτορας .Ο Μίμης ο Πλέσσας είναι μία μουσική ιδιοφυϊα που βγήκε στον 20ο αιώνα και αμφιβάλλω εάν θα βγει άλλος.Δεν αγάπησε μόνο τη μουσική,αλλά και τον πολιτισμό,τη ζωγραφική την οικογένεια του και φυσικά τα δημιουργήματα του και τα σέβεται όλα εξίσου!Του χρωστάω πολύ περισσότερα απ’ ότι υποπτεύεται!Στην ουσία χρωστάω πολλά και στους δύο.Είναι απειρομεγέθης η προσφορά τους.Είναι καταπληκτικοί άνθρωποι.Γενvήτορες ,δάσκαλοι,αλλά και με τα χρόνια οι δικοί μου άνθρωποι.Τι να πω για το Γιώργο Χατζηνάσιο…είναι παγκοσμίου φήμης συνθέτης και εξαίσια μουσική προσωπικότητα.Με μεγάλωσε, με γαλούχησε με αξίες και τα ιδανικά της μουσικής του σήμερα και το έκανε χωρίς κόμπλεξ,δίχως προκαταλήψεις.Συζητάμε , μιλάμε για τις εξελίξεις.Εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο και προχωράμε!Τον ευγνωμονώ για όλα όσα μου έδωσε στη μουσική μου διαδρομή

Λ.Κ.-Η συνεργασία με το Μίκη θεοδωράκη τι έχει να σας διδάξει ως άνθρωπο στην ψυχή σας και τι ως μουσικό στο μυαλό σας;

Α.Μ.- Εν αρχή είναι ο λόγος λέει ο ποιητής.Στην Ελλάδα δίνουμε τεράστια βαρύτητα στο στίχο .Πόσοι σπουδαίοι ποιητές μελοποιήθηκαν και αγαπήθηκαν μέσα από τα τραγούδια που μελοποιήθηκαν από μεγάλους συνθέτες;σχεδόν όλοι οι Νομπελίστες, λογοτέχνες μας και λόγιοι!Είναι ένα ζωντανό κύτταρο το οποιο πολλαπλασιάζει τους ιστούς του και όλοι είναι απαραίτητοι για τη σωστή ανάπτυξη του οργανισμού,του ονείρου,μιας παρτιτούρας.Ιεράρχησε τις αξίες στο μυαλό μου των τεχνικών μορφών .Μου έμαθε πολλά.Όπως μου αρέσει να λέω είναι ο Έλληνας Μπετόβεν!Πήρα τη μουσική του κι έβαλα επάνω στα δάχτυλα μου την ψυχή του.Απίστευτο συναίσθημα!Η συνεργασία μας αποτυπώθηκε στο συλλογικό έργο «Piano Revolution Mikis Theodorakis».Κάθε χρόνο εδώ και μία δεκαετία αισθάνομαι διπλά υπερήφανος που το παρουσιάζω στο «Domus Festival» ,τ’ οποίο λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στη Νάξο -στον προαύλιο χώρο της Καθολικής εκκλησίας καθώς επίσης στη Νάξο στο «Art Prokopis Festival» ,στον Άγιο Προκόπιο.Αν ακούσετε το «Ζορμπά» θα καταλάβετε ότι είναι η μουσική του Μίκη ,αλλά και με το δικό μου συναισθηματικό αποτύπωμα.Αγαπήθηκε τόσο αληθινά από το κοινό που επιλέκτηκε μέσα στις παγκόσμιες συλλογές του ρεπερτορίου του.Ο Μίκης είναι για κάθε Ελληνική οικογένεια το επιπλέον μέλος της.Ο γλυκός παππούς, ο στοχαστής ,ο άνθρωπος που απλώνει τα χέρια του επί σκηνής και στο σπίτι σου νιώθεις ασφαλής.Δε φοβάσαι τίποτα!Όταν τον γνώρισα ένιωσα τη φωτισμένη του αύρα .Αγαπάει τους ανθρώπους, τον πλανήτη,τα πλάσματα  και όποιον ή ό,τι έχει καλή προαίρεση.Είναι ένας πεφωτισμένος νόας και μία ψυχή αθάνατα ευγενική!

Λ.Κ.- Φαντάζομαι ότι και σας ταξίδεψε και το αντίστροφο!Σε πόσες χώρες πήγατε να το παρουσιάσετε;

Α.Μ.Έχουμε έρθει και στον Καναδά-στο Μόντρεαλ -,στην Κύπρο,στη Γερμανία,στην Αυστρία και δε θα ξεχάσω το κατάμεστο «Adnan Saygoun Theater» στη Σμύρνη ,καθώς και το «Piano Festival in Antalya» ,στην Τουρκία.Πολύ δυνατές στιγμές.Από αυτές που λες .Ναι, είμαι μουσικός και αυτό είναι το οξυγόνο μου.Δε θέλω να κάνω τίποτα που να μην εκφράζει τη μελωδία της ψυχής μου.Αυτό δε το διαπραγματεύεσαι!Ανήκει στη συλλογή με τα ιερά κομμάτια μέσα σου.

Λ.Κ.-Μου δώσατε πάσα για την επόμενη ερώτηση κε Μπουτσικάκη.Είστε πάνω στη σκηνή-κάντε το εικόνα σας παρακαλώ-σε μία πολύ μεγάλη εκδήλωση.Υπήρξαν στιγμές που νιώσατε «ευάλωτος»;

Α.Μ.-Αλήθεια δε το’ χω ψάξει αυτό που λέτε.Είχα κάποιες στιγμές που αισθάνθηκα ελιποβαρής.Έπαιζα σε λάθος κοινό.Πάντα ετοιμαζόμουν αδρά για να δώσω στον κόσμο αυτό που λατρεύω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο,την ψυχή μου!Ποτέ δε βγήκα «μισός»,απροετοίμαστος.Δεν αυτοακυρώθηκα,γιατί είμαι μαχητής της μουσικής, την υπηρετώ πιστά.Ξέρω ότι όταν βγω στη σκηνή είναι ώρα καθήκοντος.Υπερασπίζομαι πρώτα εκείνη κι έπειτα εμένα!Είναι η πρωταγωνίστρια της ζωής μου!



Πάμε ν’ ακούσουμε λίγο Ανδρέα

Λ.Κ.-Σε κάποιον που ξεκινάει τώρα τη δική του πορεία στη μουσική, τι έχετε να του πείτε;

Α.Μ.- Ν’ αφήσει χαλαρό τον εαυτό του και να μην επηρεαστεί από κανέναν όσον αφορά τ’ ακούσματά του.Να απαντήσει ειλικρινά…τι θέλει από τη μουσική;μπορεί να ζήσει χωρίς μουσική;να γίνει ο ακροατής πίσω από τη μουσική και ν’ ακούσει ,να ψάξει τι συμβαίνει στο παρασκήνιο της μελωδικής γραμμής.Να μπει μέσα στην ενορχήστρωση,στην αρμονία,αλλά και στις κινήσεις των οργάνων.Να μην αφήσει τίποτα στην τύχη!

Λ.Κ.- Κύριε Μπουτσικάκη με το χέρι στην καρδιά θέλω να μου απαντήσετε. Ας πούμε ότι σκοντάφτετε επάνω στο Τζίνι του μαγικού λυχναριού και σας λέει επί λέξη. Τζίνι:- «θα έχεις όσα λέφτά θέλεις,θα είσαι ότι εθνικότητα θέλεις ,αλλά υπό έναν όρο.Απαγορεύεται να είσαι μουσικός».Τι θα του απαντούσατε;

Α.Μ.- Ποτέ να μη σώσω!

Χαμογελάσαμε και οι δύο και τον αγκάλιασα τρυφερά με τη φωνή μου.Ήξερα την απάντηση του εξαρχής , όμως μου αρέσει ενίοτε να γίνομαι πειραχτήρι στο μυαλό των άλλων.Γράφω τη συνέντευξη ακούγοντας ταυτόγχρονα τις μουσικές του αποδράσεις.θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη χαρά που μου προκάλεσε η απάντηση του.Α.Μ:- «Ποτέ να μη σώσω»!Ακούστε και χορέψτε παρέα μέ ό,τι είναι μέσα σας το κουβαλάτε και σας κουβαλάει.

Λ.Κ.-Πάμε και στην εποχή μας;Αλήθεια πώς τη βλέπετε την εποχή μας;Εύκολη ή δύσκολη;Είναι άγρια τα πράγματα στις μέρες μας;

Α.Μ.:-Ζούμε στην εποχή της αλεξιθυμίας.Είναι ωραίο να νιώθει ο άλλος ότι αναμεσά μας κυκλοφορούν κι αξίες, όχι μόνο τα πίτουρα!Θα ήθελα να υπήρχε η γνώση με άποψη κι όχι η άποψη δίχως γνώση.Αυτός ο ξερολυσμός έχει κάνει απίστευτο κακό!Βλέπω τα νέα παιδιά.Ισοβίτες μίας γυάλινης φυλακής.Χμ, λες κι είναι συνδεδεμένα σε μία αόρατη μπρίζα και συναισθηματικά αφόρτιστα.Σκυμμένα κεφάλια παντού.Παρατηρούν τη ζωή από μία οθόνη και χάνουν τις ομορφιές της.Χάνουν το φλερτ προς τον άνθρωπο,τη φύση, τη μουσική ,τα μυστικά περάσματα.Ακόμη και τη θεία γεύση της χυλόπιτας.Είναι τιμή να φας χυλόπιτα από μία κυρία καλύτερή σου.2-0 προς γνώσιν και συμμόρφωσιν!Δεν αντέχω το συβαριτισμό της εποχής μας,τη μαλθακότητα, την προχειρότητα και τη μη καταβολή ειλικρινούς προσπάθειας.Δε το διαπραγματεύομαι.Ακόμη κι αν χάσεις,εάν προσπάθησες είναι κι αυτό μία νίκη!

Λ.Κ.:- Μία κρυφή σας επιθυμία;

Α.Μ.:- Η κρυφή μου επιθυμία είναι να καταργηθούν οι κλειδαρότρυπες!

Λ.Κ:-Μία στιγμή της μουσικής σου παρτιτούρας που θα θυμάσαι μέχρι να σβήσεις;

Εδώ έπιασα τον ενικό ευγενείας ,γιατί ο κος Μπουτσικάκης γέλασε δυνατά και ακούστηκε η ηχώ από τη γαλαρία της ψυχής του.Ρωτήθηκε στον ενικό ευγενείας και μου απάντησε επίσης στον ενικό ευγενείας.

Α.Μ.- Είναι η μουσική που έγραψα για κάποια περίπτωση γυναίκας που μου σημάδεψε όλη μου τη ζωή στα χρόνια της εφηβείας.

Λ.Κ.-Αυτή τη στιγμή τι σχεδιάζεις;Τα βράδυα του Σαββάτου πού μαγεύεις τους ανθρώπους από τις 11 Νοεμβρίου;

Α.Μ.- Σχεδιάζω δισκογραφικά μία πολύ δυνατή δουλειά με αξιολογότατους συνεργάτες και φίλους.Μπορώ ν’ αποκαλύψω περισσότερα από τη νέα χρονιά που μας έρχεται.Κάνουμε τα μαγικά μας στο Μαγεμένο Αυλό- στο ιστορικό πλέον στέκι του αλησμόνητου Μάνου Χατζηδάκι ,στο Παγκράτι-Μυθωδία,κατάνυξη και άμετρη συγκίνηση να έχω τη τιμή να συνοδεύω την κα Νάντια Καραγιάννη και τον δεξιοτέχνη κιθαριστή Μιχαήλ Άγγελο Νιάρχο στο μυθικό αυτό χώρο.

Λ.Κ.:- Θα σου πω μία λέξη και θέλω να με πας στο συνειρμό σου.Να με βάλεις μέσα!«Σήμερα»!

Α.Μ.- Σήμερα…χμ,σήμερα επικρατεί η αγένεια και ο ελαμωρετισμός.Ξεπερνάμε με ευκολία τις αξίες και η επιπολαιότητα  προς χάριν του αυθόρμητου έχει αλλοιώσει πολλά από τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας.Λείπει ο γενναίος, ο γενναιόδωρος,ο φιλότιμος, ο φιλέσπλαχνος.Οι περισσότεροι επιβιώνουν δε ζουν!Όλα αυτά σε οδηγούν σε μία συναισθηματική κόλαση, που δεν καίει ,αντιθέτως είναι παγωμένη.Διαπερνάει το βαθμό της ομοιόστασης των επιτρεπτών ορίων κι αλλάζεις σύσταση τόσο στην ψυχή σου , όσο  και στα όρια σου.Το κάστρο άμυνας μας είναι τέσσερα πράγματα.Ο Ιησούς Χριστός ,η Παναγία μας ,οι τέχνες και ο πολιτισμός.Φυσικά η μουσική , η οποία προυπάρχει της ανθρώπινης ζωής στον πλανήτη μας.Ναι, η μουσική.Ένα θείο αληθινά δώρο!

Λ.Κ.-Συναντήσεις ανθρώπων που κουβαλάς μουσικά μέσα σου;

Α.Μ.- Ο Μανώλης Μικέλης.Ο μεγάλος μου μέντορας στη
«Jazz» μουσική !

Λ.Κ.: Αλήθεια ,πάντα το είχα απορία.Τι σημαίνει ο όρος«Jazz»;

A.M:- Είναι η ελεύθερη διακίνηση μουσικών ιδεών.Μπήκε στη ζωή μου-ο Μανώλης Μικέλης- στα 20 μου χρόνια και πρόλαβα να τον ζήσω 3 χρόνια.Μετά έφυγε.Μου άφησε πολλά εφόδια που μου διευκόλυναν τη ζωή.Ήταν κάτι σαν ιχνηλάτης.Άλλη εμπειρία ζωής ήταν η συνάντησή μου μουσικά με τον Αντώνη Καλογιάννη.25 ετών τότε βούτηξα στα βαθειά και έπρεπε να αποκωδικοποιήσω όλο το ρεπερτόριο του.Μία πολύ αγαπημένη παρουσία και έντονη μουσική προσωπικότητα είναι η Πένυ Ξενάκη.Μου έδωσε τόσα πολλά από την ψυχή της, το πνεύμα της, την καλλιέργειά της!Κάθε φορά που τη συνόδευα  στη σκηνή ,ένιωθα λίγο  από τη μουσική χρυσόσκονη όλων των μεγάλων συνθετών!Είναι άνθρωποι σταθμοί  στη ζωή μου ο καθένας για το  δικό του λόγο!Ειλικρινά νιώθω ευλογημένος που τους συνάντησα…

Λ.Κ.:- Έρωτας

Α.Μ.: Έρωτας = ζωή.Ό,τι κάνεις να έχει το πολύ του.Το πάθος κρύβεται στην αδύναμη πλευρά μας,άλλωστε και η αδυναμία μία μορφή δύναμης είναι.

Να είναι η λέξη κυριολεκτικά όλη βαμμένη στο κόκκινο!

Λ.Κ:- Πολιτική και πολιτικοί.

Α.Μ:- Αναξιοκρατία.Όλοι οι πολιτικοί είναι νεκροί,αλλά δε το ξέρουν ακόμη οι ίδιοι.Πρέπει να τους φτιάξουμε ένα μνημείο απαξίωσης και παραδείγματος προς αποφυγή για όλα αυτά τα αίσχη που έχουν κάνει.

Για μένα δεν μπορεί να υφίσταται πολιτική δράση με υποβαθμισμένη στα Τάρταρα την παιδεία και τον πολιτισμό!Όχι, ό,τι άλλο είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε!

Λ.Κ:- Σήμερα δεν έχει 5 λέξεις.Η διάθεση είναι άκρως «πειρατική»και λέω να σας απαγάγω με λύτρα το χαμόγελο σας.Είμαι σίγουρη ότι θα χαμογελάσετε μόλις παρατηρήσετε τα χέρια του Ανδρέα επάνω στο πιάνο.Πως το αγγίζει και πως το εξυμνεί στις άκρες τις ψυχής του…ίσως θυμηθείτε και τον εαυτό σας και όλα όσα αγαπάτε.Ο Ανδρέας απόψε μου υπενθύμισε για άλλη μία φορά ότι τα όνειρα δεν είναι η κινητήριος δύναμη.Πίσω από τα όνειρα είναι η θέληση για όλα όσα ποθήσαμε από τα κατάβαθα της καρδιάς μας και κει μπαίνει μόνο όποιος είναι αληθινός…τρυπώνει από τις περσίδες σαν μία χαραμάδα φωτός να ζεστάνει τη μουσική…Ανδρέας Μπουτσικάκης…ένας μάγος του πιάνου  στην αυλαία των ματιών σας με επίσημους καλεσμένους τα ώττα της ψυχής!4:17 η ώρα και ας πω την καλημέρα μου!

Πάμε να χορέψουμε ένα «Ζορμπά«;

Με αγάπη

Λένα

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.