Υπέρ πολυτέκνων ευξώμεθα

Η απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖ.ΑΝΕΛ να ανοίξει συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, με αιχμή του δόρατος τις σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους, αποδεικνύεται ένα έξυπνο, μέχρι στιγμής, στρατήγημα.

Αφ’ ενός, μετατοπίζει τον δημόσιο διάλογο από καυτά ζητήματα όπως το Σκοπιανό και την κακή πρόθεση της κυβέρνησης να παραδώσει το μακεδονικό όνομα και την ταυτότητα στους ψευδεπίγραφους γείτονες από τον βορρά. Η λαϊκή οργή για τους χειρισμούς της κυβέρνησης Τσίπρα σχετικά με το θέμα αυτό δεν λέει να κοπάσει και όσο το θέμα συζητείται δημοσίως επιβαρύνει την θέση της κυβέρνησης. Αφ’ ετέρου, παρουσιάζει την Εκκλησία της Ελλάδος διαιρεμένη, μετά από τους αυταρχικούς και αδέξιους χειρισμούς του Αρχιεπισκόπου Αθηνών που τον οδήγησαν σε αντιπαράθεση με πολλούς Μητροπολίτες, αλλά και τις διαμαρτυρίες άλλων δικαιοδοσιών εντός ελλαδικής επικράτειας (επαρχίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου) για τον αποκλεισμό τους από τον διάλογο. Όλα αυτά δημιουργούν ένα παραπέτασμα καπνού για να κρυφτούν οι πλέον αντιλαϊκές πολιτικές της παρούσας κυβέρνησης και να ολοκληρωθεί άλλη μια πράξη στην σύγχρονη ελλαδική τραγωδία που βιώνουμε.

Δεν θα υπεισέλθουμε εδώ στο ιδεοληπτικό σκέλος της πρότασης και την εμμονή κάποιων πολιτικών κύκλων και παιδιών του κομματικού σωλήνα για «αποθρησκειοποίηση» του κράτους.

Απλά θα αρκεστούμε να παρατηρήσουμε ότι η αφαίρεση μιας θρησκείας από την ιδιοπροσωπία του κράτους χάριν της αντικατάστασής της από μιαν άλλη δεν στηρίζεται στην λογική, αλλά στην μονομανία. Διότι, για τους πιστούς του Μαρξισμού, του νεοφιλελευθερισμού, του ιστορικού υλισμού, του εθνομηδενισμού ή του ευρωλιγουρισμού, το ιδεολογικό σύστημα που υπηρετούν αποτελεί, τρόπον τινά, μια θρησκεία η οποία αγωνίζεται να επιβάλλει το σύστημα αξιών και τα ιερά της σύμβολα στην θέση της επικρατούσας. Επειδή, όμως, η Χριστιανική πίστη είναι βαθύτατα συνυφασμένη με την Ελλάδα από την πρώτη στιγμή που κηρύχθηκε και επειδή οι αγωνιστές της ελληνικής παλιγγενεσίας ταυτιζόταν απόλυτα μαζί της, η απάλειψη της αναφοράς για την πίστη των Ελλήνων στο Σύνταγμα αδικεί την ιστορική πραγματικότητα του Ελληνισμού.

grecobooks-6

Όσον αφορά του θέματος της μισθοδοσίας των ιερέων, ο σπουδαιότερος λόγος για να μην πειραχθεί αυτή την στιγμή έχει να κάνει με ένα πολύ πρακτικό ζήτημα, το οποίο δεν τονίζεται όσο θα έπρεπε στον διάλογο που έχει ξεκινήσει. Πέρα από τα λειτουργικά και ποιμαντικά τους καθήκοντα, οι ιερείς, κατά το πλείστον πολύτεκνοι, προσφέρουν μιαν ανάσα στο οξύτατο δημογραφικό πρόβλημα που απειλεί άμεσα την Ελλάδα. Με τις προβλέψεις για την συρρίκνωση του Ελλαδικού πληθυσμού λόγω υπογεννητικότητας και μετανάστευσης να δημιουργούν σοβαρότατους προβληματισμούς για την δυνατότητα της χώρας να πληροί αυτονόητες προϋποθέσεις για ένα συντεταγμένο κράτος, όπως η συντήρηση ενός ασφαλιστικού συστήματος ή ακόμη και ενός αξιόμαχου στρατού, το νέο αίμα που προσφέρουν οι οικογένειες ιερέων στην γηράσκουσα ελλαδική κοινωνία αποτελεί ένα πολύτιμο αγαθό και μια αναγκαία συνεισφορά. Κάθε επιχείρημα να ροκανισθούν οι μισθοί των εν λόγω λειτουργών ισοδυναμεί με μιαν αυτοκτονική απόπειρα να πριονίσει κάποιος το ίδιο το κλαδί επάνω στο οποίο κάθεται.

Εάν λοιπόν δεν αρκεί το γεγονός ότι οι στοχοποιημένοι από την κυβέρνηση ιερείς έχουν κι εκείνοι δικαιώματα τα οποία δεν θα έπρεπε να τροποποιηθούν ερήμην τους ή ότι η κίνηση αυτή ανοίγει την κερκόπορτα για την σταδιακή αλλαγή του στάτους και άλλων κρατικών υπαλλήλων, όπως οι εργαζόμενοι στην περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση, για να αιτιολογήσει την απόρριψη της κυβερνητικής πρότασης, ας προστεθεί το γεγονός ότι η διατήρηση του μισθολογικού τους καθεστώτος αποτελεί μια επένδυση στο μέλλον της Ελλάδος, που αποτελείται από την οικογένειες των πολυτέκνων ιερέων.

Ας πάψουμε, επιτέλους, να αυτοτραυματιζόμαστε και να υποσκάπτουμε το μέλλον μας ως έθνος χάριν ιδεοληψίας και άλλων ποταπών συμφερόντων.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.