Ο σεβασμός της ιστορικής μνήμης και η ενδεδειγμένη χρήση της ψήφου

159

Ο μήνας Σεπτέμβριος ξαναζωντανεύει στον συλλογικό νου του Ελληνισμού βαθιές πληγές και εφιαλτικές στιγμές από την νεώτερη ιστορία μας. Την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η Εκκλησία τιμά τους εθνοιερομάρτυρες Χρυσόστομο Σμύρνης, Αμβρόσιο Μοσχονησίων, Γρηγόριο Κυδωνιών, Προκόπιο Ικονίου, Ευθύμιο Ζήλων και όλους όσοι βάδισαν τον Γολγοθά του μαρτυρίου μαζί τους κατά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Σύμφωνα με στοιχεία που παρετέθησαν από τον Ελευθέριο Βενιζέλο κατά την συνδιάσκεψη της Λωζάνης, υπολογίζεται ότι κατά την περίοδο 1919-1922 ο Ελληνισμός θρήνησε περίπου 500.000 (που μαζί με την γενοκτονία των Ελληνικών πληθυσμών στον Πόντο και την Ανατολική Θράκη υπολογίζονται μεταξύ 800.000 και 1.2 εκατομμύρια) παιδιά του.

Λόγω της απειλής των σφαγών, 760.000 πρόσφυγες, ή κατά άλλους συγγραφείς έως και 900.000, διέφυγαν το χρονικό διάστημα αμέσως μετά τη κατάρρευση του Μικρασιατικού μετώπου στην Ελλάδα για να σωθούν. Μαζί με την ανταλλαγή πληθυσμών, οι αριθμοί αυτοί φτάνουν το 1.1 εκατομμύριο.

50% ΕΚΠΤΩΣΗ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε ο Ελ. Βενιζέλος με το υπόμνημά του στην Συνδιάσκεψη της Ειρήνης του Παρισιού, στην Μικρά Ασία ζούσαν 1.694.000 Έλληνες. Στη Θράκη και την περιοχή της Κωνσταντινούπολης 731.000. Στην περιοχή της Τραπεζούντας 350.000 και στα Άδανα 70.000. Στο σύνολό του, 2.845.000 Έλληνες αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού της περιοχής και κυριαρχούσαν οικονομικά. Το σημαντικότερο, είχαν καταφέρει να διατηρήσουν την πολιτιστική τους κληρονομιά παρ’ ότι αποτελούσαν μειονότητα σε εχθρικό περιβάλλον. Ο Ελληνισμός στην Μικρά Ασία (Ιωνία, Πόντος, Καππαδοκία) και στην Ανατολική Θράκη υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της Ρωμιοσύνης. Μέσα στις κοινότητές τους, λειτουργούσαν 2.177 σχολεία με 177.505 μαθητές και 4.596 δάσκαλοι, καθώς και 2.232 εκκλησίες.

Μαζί με την Γενοκτονία των Αρμενίων, η Γενοκτονία των Ελλήνων αποτέλεσε τον οδικό χάρτη για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων λίγα χρόνια αργότερα, που καταστρώθηκε από έναν θαυμαστή του Ατατούρκ, τον Χίτλερ.

Τα εγκλήματα της Μικρασιατικής Καταστροφής συνεχίζονται έως σήμερα

Σε συνέχεια της απάνθρωπης πολιτικής των Τούρκων, τα «Σεπτεμβριανά» του 1955 στράφηκαν εναντίον του τελευταίου προπύργιου του Ελληνισμού που απέμεινε στην Μικρά Ασία. Αποτέλεσμα του πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος, υπό την καθοδήγηση της  κυβέρνησης Μεντερές, εναντίον της πολυπληθούς και ευημερούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης ήταν η σταδιακή συρρίκνωση των 100.000 Ρωμιών στον σημερινό αριθμό των 2.000. Μέσα σε ένα διήμερο, μεταξύ 6-7 Σεπτεμβρίου, 50.000 Τούρκοι κατέστρεψαν πάνω από 4.000 επιχειρήσεις, σκότωσαν και βίασαν, διέπραξαν ιεροσυλία σε δεκάδες εκκλησίες και κατέστρεψαν πάνω από 1.000 ρωμαίικα σπίτια. Το οικονομικό κόστος των ζημιών ανήλθε σε 150 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, ενώ η ελληνική κυβέρνηση τις υπολόγισε σε 500.000.000 δολάρια. Η οικονομική αιμορραγία και ο φόβος ανάγκασαν χιλιάδες Έλληνες ομογενείς να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα, αφελληνίζοντας σχεδόν ολοσχερώς την Πόλη.

Η πάροδος του χρόνου μπορεί να έχει επουλώσει τις εθνικές πληγές που έφτασαν ως το μεδούλι της εθνικής μας υπόστασης, αλλά η ιστορία δεν διαγράφεται και τέτοιου είδους ειδεχθή εγκλήματα δεν πρέπει να παραγράφονται από την συλλογική μνήμη μας. Άλλωστε, δεν έχουν αλλάξει και πολλά στην νοοτροπία του Τουρκικού κράτους. Με υπαιτιότητα και ευθύνη του, η μεν Κύπρος παραμένει το μοναδικό διηρημένο κράτος της Ευρώπης, τελώντας υπό μερική στρατιωτική κατοχή από τις τουρκικές δυνάμεις, ενώ το δε Οικουμενικό Πατριαρχείο εξακολουθεί να βιώνει τους περιορισμούς της θρησκευτικής ανελευθερίας, με απτό παράδειγμα την άρνηση των τουρκικών αρχών να επιτρέψουν την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Οι προσπάθειες της Τουρκίας να αποποιηθεί των βαρυτάτων ευθυνών της ακολουθούν μια κάποια λογική, αφού βασίζονται στο εθνικό συμφέρον της. Αντιθέτως, δηλώσεις πολιτικών και άλλων διαμορφωτών της κοινής γνώμης στην Ελλάδα που συνεπικουρούν το τουρκικό επιχείρημα της άρνησης της γενοκτονίας (που αποτελεί, άλλωστε, και την τελευταία πράξη του δράματος μιας γενοκτονίας) είναι εντελώς παράλογες και αδικαιολόγητες ενώπιον της ιστορικής μνήμης των δεκάδων μυριάδων θυμάτων της τουρκικής βαρβαρότητας, στον 20ο μόνο αιώνα. Μαζί με τις εθνικές εκπτώσεις στο όνομα και την ταυτότητα της Μακεδονίας, αποτελούν σύγχρονο δολοφονικές απόπειρες εναντίον της ιστορικής και συλλογικής μας μνήμης.

Η ψήφος ως εργαλείο υπεράσπισης της συλλογικής μας μνήμης

Η μόνη αρμόζουσα απάντηση είναι η έμπρακτη αποδοκιμασία των δημοσίων αξιωματούχων που εμπλέκονται στον ανθελληνικό αυτό ιστορικό ρεβισιονισμό και ο πολιτικός εξοστρακισμός τους. Μόνο αν τεθούν στο περιθώριο από μια κοινωνία που σέβεται την ιστορία και τους προγόνους της, θα ανασχεθεί το ψυχωτικό νεοελληνικό φαινόμενο του αυτομαστιγώματος και αυτοεξευτελισμού ως απότοκα συμπλέγματος δήθεν κατωτερότητας έναντι της Δύσης, ώστε να γίνουν οι φορείς της ιδεολογίας αυτής αρεστοί στα ξένα ινδάλματά τους. Αυτό θα στείλει και ένα βροντερό μήνυμα στα κόμματα εξουσίας, που, κατά καιρούς, έχουν στο σύνολό τους υιοθετήσει τέτοιες θέσεις δια προβεβλημένων στελεχών τους.

Επειδή οι προκλήσεις έχουν ξεπεράσει το όριο και, σε τελική ανάλυση, κανένας δεν σε σέβεται αν δεν σεβαστείς πρώτα τον εαυτό σου, ας γίνει η αρχή στις επόμενες εκλογές, αρχής γενομένης από τον δήμο Θεσσαλονίκης!

 

Προηγούμενο άρθροΤο κόκκινο σπίτι στη Θεσσαλονίκη
Επόμενο άρθροΔιακόπτουν οι Ρώσοι την μνημόνευση του Οικουμενικού Πατριάρχου
Ο Χριστόφορος ΤΡΙΠΟΥΛΑΣ αρθρογραφεί στην Εφημερίδα ΑΡΙΣΤΕΙΑ. Γεννήθηκε στη Νέα Ὑόρκη και εργάζεται στον πανεπιστημιακό χώρο παραδίδοντας μαθήματα Ρητορικής και Διαπροσωπικής Επικοινωνίας στα Πανεπιστήμια St. John's University και City University of New York–LaGuardia Community College. Παράλληλα, έχει εργασθεί από το 2006 ως δημοσιογράφος σε ομογενειακά ΜΜΕ, ενώ ασχολείται με την αρθρογραφία και την μετάφραση. Ως συγγραφέας, έχει κυκλοφορήσει δύο βιβλία, ένα πολιτικό-πολιτιστικό δοκίμιο για την ιδιαίτερη πατρίδα του Ικαρία και ένα εγχειρίδιο αλληλογραφίας για ΜΚΟ. Επίσης, αναπτύσσει δραστηριότητα ως μεταφραστής και διερμηνέας, έχοντας ασχοληθεί επί σειρά ετών με μεταφράσεις συγγραμμάτων, περιοδικών, επιστημονικών και δημοσιογραφικών άρθρων, καθώς και άλλων έγγραφων.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.