Πώς οι αγορές «σκοτώνουν» τα παραδοσικά ελληνικά προϊόντα

284

Είναι γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο η αξία της Μεσογειακής διατροφής και δη της Ελληνικής! Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αναζήτηση ελληνικών παραδοσιακών προϊόντων από τις ξένες αγορές (Ευρωπαϊκές, Αμερικανικής ηπείρου, Κίνας κλπ). Η ελληνική βιομηχανία τροφίμων έκανε άλματα ανάπτυξης από την δεκαετία του ’90 και μετά, τραβώντας μαζί της και την πρωτογενή παραγωγή προϊόντων, είτε ως πρώτη ύλη είτε ως τελικό προϊόν. Έφτασε δυστυχώς όμως η μεγάλη στιγμή της οικονομικής κρίσης αναγκάζοντας χιλιάδες παραγωγικές μονάδες στην χώρα μας να βάλουν λουκέτο, άλλες οριστικά, άλλες απλά μεταφέρθηκαν σε γειτονικές βαλκανικές χώρες ώστε να καταστούν βιώσιμες.

Την ίδια ώρα που άλλαζε το τοπίο στην βιομηχανία, μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές, διαφημίσεις, εκδηλώσεις και πολλές άλλες ενέργειες, άλλαζε το τοπίο και της εικόνας της ελληνικής γαστρονομίας. Χιλιάδες νέοι σεφ με μοντέρνες ιδέες, με προσαρμογές των παραδοσιακών μας συνταγών στην εποχή μας φέρνουν την ελληνική γαστρονομία στο επίκεντρο, αυξάνοντας έτσι ακόμα περισσότερο τη ζήτηση των ελληνικών προϊόντων από τις ξένες αγορές. Η οικονομική όμως κατάσταση είναι δύσκολη, η εικόνα της χώρας μας τραγική, με αποτέλεσμα η ζήτηση των ελληνικών προϊόντων ναι μεν να υπάρχει, αλλά σε τιμές απαγορευτικές για τα υπάρχοντα κοστολόγια των εταιρειών!

Έτσι λοιπόν δημιουργούνται δύο κατηγορίες επιχειρήσεων παραγωγής τροφίμων. Τα μικρά και μάλιστα πολλά σε αριθμό εργαστήρια/οικοτεχνίες, τα οποία προσπαθούν να παράξουν παραδοσιακά, ποιοτικά και καινοτόμα προϊόντα, ώστε να πάρουν την υπεραξία αυτών με την πώληση των στις ξένες αγορές, κάτι το οποίο όσο ρομαντικό κι αν φαντάζει στην πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολο, και οι μεγάλες βιομηχανικές μονάδες οι οποίες για να μπορέσουν να καλύψουν τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των ξένων αγορών και των μεγάλων σημείων πώλησης – super markets- τα οποία καλώς ή κακώς ελέγχουν και ρυθμίζουν την αγορά, εισάγουν πρώτες ύλες από τρίτες χώρες απορρίπτοντας τις ελληνικές για την παραγωγή ελληνικών τελικών προϊόντων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παραγωγή γάλακτος από εισαγόμενο γάλα σκόνη απορρίπτοντας το γάλα από ελληνικές κτηνοτροφικές μονάδες. Με τον τρόπο αυτό περνάμε σε μια εποχή που το μαρκετιγκ από μόνο του θα δημιουργεί ελληνικά παραδοσιακά ποιοτικά προϊόντα, ενώ στην πραγματικότητα θα πρόκειται για προϊόντα υποβαθμισμένα ποιοτικά, τα οποία παρήχθησαν με πρώτες ύλες του εξωτερικού προσαρμοσμένα στις οικονομικές απαιτήσεις των αγορών.

Η πολιτεία οφείλει να στηρίξει τη πρωτογενή παραγωγή και την μεταποίηση αυτών έτσι ώστε η ελληνική βιομηχανία τροφίμων να πάρει τη θέση που της αρμόζει, δίπλα σε αυτή της εικόνας της ελληνικής γαστρονομίας. Έχουμε πολλές δυνατότητες ως χώρα αρκεί να τις αναπτύξουμε με τον σωστό τρόπο!

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.