Πολιτική προστασία… εκτός σχεδίου

208

Η άναρχη και εκτός σχεδίου δόμηση είναι ένα από τα μείζονα προβλήματα του τοπίου της υπαίθρου (ειδικά). Παραδόξως, είναι νόμιμη (ακόμη και σε λιγότερα από 4 στρέμματα) ή παράνομη (βλ. αυθαίρετα εντός ζώνης παραλίας, στα δάση, κλπ). Σε κάθε περίπτωση, η ύπαρξη οικίας σε μη πολεοδομημένο οικισμό αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία. Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι αρκετοί δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν ότι αυτό δεν πρέπει να γίνεται σε οργανωμένες κοινωνίες καθώς μπορεί να επιφέρει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες. Απαιτούνται λοιπόν νομοθετικές ρυθμίσεις, αλλά και εκπαίδευση. Θα προσέθετα και ενημέρωση πάνω στο θέμα διαχείρισης των κοινών πόρων, του οποίου η αξία αρχίζει να ενδυναμώνει μαζί με την άνοδο της κοινωνικής οικονομίας. Επί τούτων, έχουν κατατεθεί και θα συνεχίσουν να κατατίθενται προτάσεις σε όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Πάμε παρακάτω…

Το να χρησιμοποιείται αυτό το φαινόμενο (απόρροια ολόκληρου τρόπου ζωής και σκέψης) ως πλυντήριο ξεπλύματος ευθυνών που αφορούν κατά κύριο λόγο την οργάνωση και το συντονισμό της Πολιτικής Προστασίας είναι απαράδεκτο. Σαφώς πρόκειται για δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Το Σχέδιο Δράσης της Πολιτικής Προστασίας δεν γνωρίζει από τέτοια. Πρέπει να αφορά τις πιο αντίξοες συνθήκες!

Πάμε κι άλλο παρακάτω…

Υπάρχει όντως μεγάλο πρόβλημα σε θέματα επιχειρησιακής ευθύνης, επιχειρησιακής ετοιμότητας, επιχειρησιακής οργάνωσης, συνεχούς πρακτικής άσκησης και προσαρμογής του επιχειρησιακού σχεδίου στις κατά τόπους συνθήκες (που αλλάζουν συνεχώς)… Αυτό το κατανοούν όσοι έχουν ασχοληθεί -όχι μόνο θεωρητικά αλλά και πρακτικά!- με θέματα πολιτικής προστασίας ή στρατιωτικής εκπαίδευσης. Υπάρχει επίσης θέμα με την αξιοποίηση της τηλεπισκόπησης και την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών (π.χ. επείγοντα μηνύματα σε κινητά τηλέφωνα) προς ενημέρωση του κόσμου που βρίσκεται σε μια περιοχή, όταν πρόκειται για κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Το σίγουρο είναι ότι άτομα που αποστρέφονται τα δομικά στοιχεία βάσει των οποίων κατακτάται η ασφάλεια και η πολιτική προστασία (π.χ. λόγω ιδεοληψιών, πολιτικών εμμονών, ταύτιση με μιλιταρισμό), δεν μπορούν να κατανοήσουν και να βοηθήσουν επιτελικά στην υλοποίηση τέτοιων σχεδίων (π.χ. οι παρεμβάσεις υπουργείων στα σώματα ασφαλείας όσον αφορά τις διαταγές εκκένωσης ίσως αποδειχτούν καίριες για την καταστροφή που βιώσαμε). Συνεπώς είναι απαράδεκτη τόσο η απραξία όταν πρέπει, όσο και η ανάμειξη αυτών των ανθρώπων σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις όταν δεν πρέπει.

Πάμε ακόμα πιο κάτω…

Εξίσου απαράδεκτη είναι και η ανικανότητα διαστάθμισης, διαβάθμισης και διαχωρισμού των δυο ζητημάτων (της εκτός σχεδίου δόμησης και της πολιτικής προστασίας). Γενικώς είναι μεγάλο το θέμα της εκτός σχεδίου δόμησης με πολλούς παραμέτρους… που πρέπει να ανοίξει με το σωστό τρόπο… όχι με απειλές, επικίνδυνους λαϊκισμούς, αήθεις επιθέσεις, διασπορά μίσους και τακτικισμούς πολιτικής επιβίωσης… που εν τέλει κατορθώνουν τη διαιώνισή του και όχι τη λύση του. Η τακτική που ακολουθείται («όλοι είμαστε υπεύθυνοι για την εκτός σχεδίου δόμηση, την κύρια πηγή του κακού και πρέπει να τη βαφτίσουμε πολιτικά και μετά να την καταραστούμε ομαδικά…γιατί το θέμα είναι πολιτικό») οδηγεί σε ανεπίτρεπτη πόλωση…. πολιτική και κομματική, καθώς σήμερα αρκετοί ορίζονται πολιτικά μέσω ετεροπροσδιορισμού (ήτοι «αφού οι πολιτικοί μας αντίπαλοι προπαγανδίζουν κατά, εγώ θα είμαι υπέρ ή θα το κάνω γαργάρα»). Όπως φυσικά είναι απαράδεκτη η παραγωγή πολιτικαντισμού…μέσα από τα αποκαΐδια, αλλά και η μη ανάληψη ευθυνών της αντιπολίτευσης όσον αφορά την πολιτική προστασία, τόσο σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, όσο και κρατικής λειτουργίας, μια που υπάρχουν πολλά προβλήματα πολλών ετών.

Και για το τέλος, το ρεζουμέ…

που είναι η απαράδεκτη άρνηση ανάληψης ευθύνης. Αποτελεί ένα μέγιστο πολιτισμικό πρόβλημα της κοινωνίας μας. Η ευθιξία είναι έννοια που έχει τις ρίζες της στο ίδιο το ομηρικό ιδεώδες και στο αντίστοιχο ιδεώδες άλλων μεγάλων επών. Σημαίνει ιδιαίτερη ευαισθησία σε ζητήματα Τιμής. Η ευθιξία έχει άμεση σχέση με την έννοια της συνείδησης και της ευθύνης, αλλά και με τη διαφύλαξη της ίδιας της έννοιας της Κοινότητας. Είναι το υλικό κιόνων συμπαγών οικοδομημάτων κάθε μορφής. Δεν έχει καμία σχέση με τους νόμους της αγοράς και της πώλησης, με την έννοια της ευαισθησίας ως αδυναμία, με τους φλύαρους νεο-σοφιστές που κάνουν το μαύρο-άσπρο (όχι, η αρετή είναι πολλά παραπάνω από τη σωστή διαχείριση του λόγου) και με την post-modern λογική, αισθητική και θεώρηση των πραγμάτων. Το αντίδοτο στη σημερινή αναλγησία βρίσκεται στις αρχές και στα αρχέτυπα των προγόνων μας. Η παραίτηση για λόγους ευθιξίας, αν δεν προέρχεται από αλλότρια κίνητρα, είναι μια εξ ορισμού ευγενής πράξη.

Προηγούμενο άρθροΙωάννης Νασιούλας: Η πολιτική μου θέση για την ονομασία των Σκοπίων
Επόμενο άρθρο6 χρόνια Εκδόσεις Ελληνική Πρωτοπορία
Ο Ευάγγελος ΠΑΥΛΗΣ αρθρογραφεί στην Εφημερίδα ΑΡΙΣΤΕΙΑ και επιμελείται την Στήλη "Ευωνύμως". Είναι Διδάκτωρ-Ερευνητής του Τμήματος Γεωγραφίας του Παν. Αιγαίου και επιστημονικός συνεργάτης της Κοιν.Σ.Επ. «Μοδούσα». Διαθέτει εμπειρία ως μεταδιδακτορικός ερευνητής του Παντείου Πανεπιστημίου και υπότροφος του ΙΚΥ (2016-2017), ως βασικός ερευνητής του προγράμματος VOLANTE (2010-2015), ως βοηθός διδασκαλίας σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα, ως συντονιστής και μέλος ομάδων έργου, κλπ. Έχει πιστοποιηθεί ως «Ειδικός Σύμβουλος Τοπικής Επιχειρηματικότητας και Κοινωνικής Οικονομίας» από Ε.Ε. και Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Το αντικείμενό του είναι η ανθρωπογεωγραφία και η βιώσιμη ανάπτυξη της υπαίθρου με έμφαση στο τοπίο και συγκεκριμένα οι κλάδοι της γεωγραφίας της υπαίθρου, της κοινωνικής και της πολιτισμικής γεωγραφίας. Έχει δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και βιβλία, καθώς και ανακοινώσεις σε επιστημονικά συνέδρια, σεμινάρια και ημερίδες.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.