Εκλογικά δικαιώματα και ομογένεια

134

Η χορήγηση εκλογικών δικαιωμάτων στους Έλληνες του εξωτερικού είναι ένα ζήτημα που μένει άλυτο εδώ και δεκαετίες, κολλημένο για τα καλά στον θανατηφόρο ιστό της κομματικής αράχνης. Παρόλο που το αίτημα υποστηρίζεται συνταγματικά, ελάχιστα δείχνει να ενδιαφέρει την αναγκαία πλειοψηφία της Βουλής, η οποία πάντα βρίσκει έναν τρόπο να παραπέμψει το θέμα στις καλένδες, όποτε τεθεί προς συζήτηση. Υπάρχουν σοβαροί λόγοι που δικαιολογούν την διατήρηση κάποιας επιφυλακτικότητας όσον αφορά στην χορήγηση του συγκεκριμένου δικαιώματος. Μάλιστα, οι όποιοι δυσανασχετισμοί θα έπρεπε να εκφράζουν κυρίως τους προβληματισμούς του εκτός Ελλάδας Ελληνισμού.

Οι κυριώτεροι κίνδυνοι που θα αντιμετώπιζαν οι ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού από την άσκηση του δικαιώματος αυτού θα ήταν η περαιτέρω κομματικοποίηση της Διασποράς, το οποίο αναπόφευκτα θα έπληττε την ενότητα της Ομογένειας. Απόρροια της κομματικοποίησης θα είναι η εμφάνιση «μαϊντανών» που θα πολλαπλασιάζοντο ανά την Διασπορά, διεκδικώντας αντιπροσωπευτικές θέσεις στην Ελλάδα. Κατά κομματική παραγγελία, τα άτομα αυτά θα πρέπει να υστερούν σε κατά κεφαλήν καλλιέργεια και ανιδιοτέλεια και να υπερτερούν στην γαλιφιά και στην δαιμόνια ικανότητα να αποκλείουν από δημόσιες θέσεις τους καταλληλότερους εκείνων. Όχι ότι αυτό δεν συμβαίνει ενίοτε ήδη στα κοινά της Διασποράς, αλλά τώρα τα πρόσωπα αυτά θα αποκτήσουν έναν ισχυρότερο θεσμικό ρόλο, που σημαίνει ότι η ικανότητά τους να προξενούν βλάβες θα αυξηθεί. Τέλος, ο σημαντικότερος λόγος προβληματισμού είναι ότι η ίδια η Διασπορά πασχίζει σήμερα σε θέματα αυτοοργάνωσης. Προτού επιδοθεί στην ενασχόληση με τα κοινά στην Ελλάδα, οφείλει ο Ελληνισμός του Εξωτερικού να τονώσει το πάλαι ποτέ διαλάμψαν έκτακτο ταλέντο του έθνους μας στην αυτοδιοίκηση και να μεταλαμπαδεύσει την γνώση αυτή στους σημερινούς κυβερνήτες της Ελλάδας.

grecobooks

Όμως, οι λόγοι αυτοί δεν δικαιολογούν επ’ουδενί την άδικη στάση της ελληνικής πολιτείας να στερεί το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι από τους Έλληνες της Διασποράς. Η στάση των διαφωνούντων συσχετίζεται κατά πάσα πιθανότητα με τον φόβο ότι οι Έλληνες του Εξωτερικού θα φανούν λιγότερο επιρρεπείς στο δέλεαρ των πελατειακών σχέσεων, καθιστώντας τους μη διαχειρίσιμους, άρα μη χρήσιμους. Επίσης, το ενδιαφέρον των κομμάτων για την προώθηση μιας λύσης αναφορικά με το θέμα αυτό προφανώς συσχετίζεται άμεσα με τα πόσα «ψηφαλάκια» υπολογίζουν ότι θα κερδίσουν.

Όπως και να’χει, οι όποιες δικαιολογίες που επικαλούνται τα ελληνικά κόμματα για να διαιωνίζουν την στέρηση του αυτονόητου αυτού δικαιώματος δεν είναι παρά προφάσεις εν αμαρτίαις. Σε λίγες μέρες που θα εορταστεί η αποκατάσταση της Δημοκρατίας, καλό θα είναι να επισημανθεί σε όσους στέκονται εμπόδιο στον εκσυγχρονισμό του εκλογικού συστήματος ότι τα να αρνείται κανείς το δικαίωμα ψήφου σε πολίτες που και φορολογικά υπόχρεοι είναι και υπεύθυνοι για όλες τις άλλες τυχόν υποχρεώσεις που προβλέπει ο νόμος, δεν είναι πολύ δημοκρατικό. Για την ακρίβεια, είναι υποκριτικό και αυταρχικό. Ούτε μπορεί να επικαλούνται τις τεχνικές επιπλοκές του εγχειρήματος. Εδώ χώρες με πολύ μεγαλύτερους πληθυσμούς, που προέρχονται από αρκετά φτωχότερες γεωγραφικές περιοχές, εφαρμόζουν την αρχή της επιστολιμαίας ψήφου μια χαρά.

Συνεπώς, αν θέλουν οι πολιτικοί μας να κορδώνονται και να περιαυτολογούν με περισσή αυταρέσκεια για το πόσο ευρωπαϊκή και προοδευτική είναι η σύγχρονη Ελλάδα, καλά θα κάνουν να φερθούν στους συμπολίτες τους στο εξωτερικό όπως η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών μελών της ΕΕ και να τακτοποιήσουν επιτέλους το ζήτημα των εκλογικών δικαιωμάτων για τους Έλληνες της Διασποράς. Το τι θα πράξουν οι τελευταίοι με την ψήφο αυτή είναι δικό τους ζήτημα.

Προηγούμενο άρθροTo M. L. S——
Επόμενο άρθρο«Εθνική Γραμμή»: Η νέα πολιτική κίνηση, στον Άνθιμο Θεσσαλονίκης
Ο Χριστόφορος ΤΡΙΠΟΥΛΑΣ αρθρογραφεί στην Εφημερίδα ΑΡΙΣΤΕΙΑ. Γεννήθηκε στη Νέα Ὑόρκη και εργάζεται στον πανεπιστημιακό χώρο παραδίδοντας μαθήματα Ρητορικής και Διαπροσωπικής Επικοινωνίας στα Πανεπιστήμια St. John's University και City University of New York–LaGuardia Community College. Παράλληλα, έχει εργασθεί από το 2006 ως δημοσιογράφος σε ομογενειακά ΜΜΕ, ενώ ασχολείται με την αρθρογραφία και την μετάφραση. Ως συγγραφέας, έχει κυκλοφορήσει δύο βιβλία, ένα πολιτικό-πολιτιστικό δοκίμιο για την ιδιαίτερη πατρίδα του Ικαρία και ένα εγχειρίδιο αλληλογραφίας για ΜΚΟ. Επίσης, αναπτύσσει δραστηριότητα ως μεταφραστής και διερμηνέας, έχοντας ασχοληθεί επί σειρά ετών με μεταφράσεις συγγραμμάτων, περιοδικών, επιστημονικών και δημοσιογραφικών άρθρων, καθώς και άλλων έγγραφων.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.