Η εκλογή του κ. Ερντογάν…και οι οιωνοί

179

Διεξήχθησαν διπλές εκλογές στην Τουρκία την Κυριακή 24 Ιουνίου. Η ημερομηνία είναι σημαδιακή για τους Έλληνες, διότι συμπίπτει με μια από τις μεγαλύτερες γιορτές του καλοκαιριού, το Γενέσιον του τιμίου Προδρόμου ή επί το λαϊκότερο, του άϊ Γιαννιού του Κλήδονα (ή Λαμπαδάρη, κ.α.). Πέραν από την εκκλησιαστική σημασία που κατέχει η γιορτή των γενεθλίων του σεβασμιότερου των προφητών και προδρόμου της Χριστιανικής πίστης, η γιορτή αυτή συνδέεται και διάφορα έθιμα, πολλά εκ των οποίων έχουν τις ρίζες τους στην αρχαιότητα και συνδέονται με την μαντική ή προγνωστική τέχνη (κλήδονας), καθώς επίσης και με την κάθαρση (φωτιές του αϊ Γιάννη), όπου πηδώντας πάνω από την αναμμένη φωτιά, ο κόσμος εύχεται να φύγει από τον κακό χρόνο και να πάει στον καλύτερο…

Φυσικά, η διεξαγωγή των τουρκικών εκλογών κατά την γιορτή αυτή πρόκειται για απλή σύμπτωση, όμως σε έναν κόσμο όπου η λογική μοιάζει να χάνει συνεχώς έδαφος, έχουν και οι οιωνοί την σημασία τους. Για την Ελλάδα και την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μας, οι εκλογές αυτές ενέχουν μεγάλη σημασία – ενδεχομένως ακόμη μεγαλύτερη και από τις δικές μας εκλογές, μια και ειδικά μετά την παράδοση της χώρας στο διαρκές καθαρτήριο πυρ που επινόησαν οι Ευρωπαίοι «εταίροι» μας με τιμωρητική διάθεση και περισσή πλεονεξία, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να «μεταλλάσσουμε τυράννους», όπως σημειώνει και ο μεγάλος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

grecobooks

Αντιθέτως, στην Τουρκία, ολοκληρώθηκε η μετάβαση της χώρας από προεδρευόμενη «δημοκρατία» σε προεδρική. Ο νικητής των εκλογών κ. Ερντογάν θα ασκεί πλέον εκτελεστικές εξουσίες, δικαιώνοντας έτσι την προσωνυμία «σουλτάνος». Κάνοντας συμμαχία με το εθνικιστικό κόμμα MHP, αποκτά, επίσης, και την πλειοψηφία στο τουρκικό κοινοβούλιο. Όμως, η είσοδος του κουρδικού κόμματος HDP στην βουλή, αποτελεί εξίσου σημαντική είδηση, διότι κατάφερε να ξεπεράσει το αποτρεπτικό όριο εισόδου του 10%, παρόλο που ο πρόεδρος και άλλα ηγετικά στελέχη του κόμματος βρίσκονται φυλακισμένοι. Πλέον κατατάσσεται ως το δεύτερο σε μέγεθος αντιπολιτευτικό κόμμα, το οποίο θα αποτελέσει αγκάθι τόσο για τον κ. Ερντογάν, όσο και για τους κεμαλιστές. Τέλος, η επικράτηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις περισσότερες δυτικές νομαρχίες της Τουρκίας παρουσιάζει την εικόνα μιας τριχοτομημένης χώρας, όπου διεξάγεται ένας μεγάλος αγώνας για την διαμόρφωση της ταυτότητας της σύγχρονης Τουρκίας, λίγο πριν την συμπλήρωση της εκατονταετηρίδας από της ιδρύσεώς της.

Τι προλέγει ο κλήδονας για τις εξελίξεις στην Τουρκία;

Μακάρι να φανέρωνε ο «κλήδονας» τι σημαίνουν όλες αυτές οι εξελίξεις για την Ελλάδα. Αν συμφωνούν σε κάτι ο κ. Ερντογάν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, πλην HDP, είναι στις εξωφρενικές διεκδικήσεις που εγείρουν εναντίον της Ελλάδας. Κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, έκαστος υποψήφιος πλειοδοτούσε για τον αριθμό των νησιών που θα άρπαζε από την Ελλάδα την επαύριον των εκλογών. Παρόμοιες θέσεις εξέφραζαν για ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα, Κυπριακό, με τον καθένα να υιοθετεί την σκληρότερη δυνατόν στάση ώστε να κατηγορήσει τους αντιπάλους τους για υποχωρήσεις σε εθνικά θέματα.

Από αυτήν την άποψη και δεδομένης της σκληρής κόντρας του με ΗΠΑ και ΕΕ, η επικράτηση του κ. Ερντογάν ίσως αναγκαστικά οδηγήσει στην αναβάθμιση της γεωπολιτικής αξίας της Ελλάδας, διότι ο «σουλτάνος» έχει χάσει την εμπιστοσύνη της Δύσης και γνωρίζει η τελευταία ότι είναι αδίστακτος. Εάν κέρδιζαν οι κεμαλιστές, υπήρχε κίνδυνος να ξεκινούσαν ΗΠΑ και Ευρώπη «ψηστήρι» στον νέο πρόεδρο, προσφέροντάς του εθνικά επιζήμιες για την Ελλάδα λαβές ώστε να ξαναδεθεί στο άρμα της Δύσης. Τώρα, με τον κ. Ερντογάν, το ενδεχόμενο αυτό μοιάζει πιο δύσκολο λόγω του βεβαρυμμένου παρελθόντος του.

Πάντως, παρά τις σοβαρές εσωτερικές διχόνοιες, η Τουρκία δείχνει να κυνηγά την τύχη της. Μεταμορφώνει το πολιτικό της σύστημα και χαράσσει μια πορεία με ξεκάθαρους στόχους, είτε συμφωνεί κανείς μαζί τους ή όχι. Αντιθέτως, στην Ευρώπη τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Το επίσημο δόγμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των περίεργων ημιεπίσημων σωμάτων που αποτελούν τους διοικητικούς μηχανισμούς της ΕΕ είναι να κλωτσάει τα προβλήματά της μονίμως παραπέρα, αναβάλλοντας για το μέλλον αυτά που θα έπρεπε να λυθούν πάραυτα. Την στρατηγική αυτή την εφαρμόζει συστηματικά, θέτοντας τα πιο αδύναμα κράτη-μέλη της σε μεγάλο κίνδυνο και προξενώντας απώλειες σε μεγάλη μερίδα ευρωπαίων πολιτών.

Αυτό αποδείχθηκε περίτρανα με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, όπου η επιβεβλημένη διατήρηση εξωφρενικών πρωτογενών πλεονασμάτων για δεκαετίες ολόκληρες κάθε άλλο παρά θεραπεύει τις σοβαρές και αντιπαραγωγικές πληγές που προξένησαν οι συνταγές των μνημονίων. Το ίδιο αποδεικνύεται εναργέστατα και με την μεταναστευτική κρίση και τις προβληματικές συμφωνίες τύπου Δουβλίνου ΙΙ ή της μερικής κατάργησης της Συνθήκης του Σένγκεν.

Η Τουρκία καιροσκοπεί, οι Έλληνες πολιτικοί ομφαλοσκοπούν

Μπροστά στις τεράστιες προκλήσεις των καιρών και τις τραγικές ανισότητες που η ίδια η ΕΕ καλλιεργεί μετά την οριστική επικράτηση της Γερμανίας δια της οικονομικής φενάκης της ευρωζώνης, το μόνο που καταφέρνουν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι είναι να αντιγράφουν την Ομηρική κληδόνα, δηλαδή να συνδυάζουν τυχαίες και ασυνάρτητες πράξεις. Εν τω μεταξύ, οι Έλληνες κυβερνώντες έχουν μονίμως το στόμα τους γεμάτο από «αμίλητο νερό», καθώς προστάζει η τελετή, για να βγουν θετικά τα μελλούμενα και να πάει καλά το προξενιό με το ευρωπαϊκό διευθυντήριο, που τους κρατά στην εξουσία.

Οι κ.κ. Τσίπρας και Καμμένος ήπιαν μονορούφι το αμίλητο νερό σε σχέση με τα μνημόνια και την λιτότητα, που τόσο καταδίκαζαν πριν εδραιωθούν στις καρέκλες τους. Αν βρεθεί ο κ. Μητσοτάκης στην εξουσία στο εγγύς μέλλον, μένει να φανεί αν θα πιεί κι αυτός από το ίδιο ποτήρι όσον αφορά στην συμφωνία ντροπής με τα Σκόπια…

Για την ώρα, χάρη της γιορτής, αφήνουμε τους αναγνώστες τους εξής επίκαιρους σατυρικούς στίχους από την Κεφαλλονιά:

«Κατέβα Μούσα μου τρελλή, πολυλογού και βρίστρα, κατέβα γένε μάγισσα και κληδονοξηγήστρα… Εξήγα του γκοβέρνου μας τον κλήδωνα και πες, ως πότε θα βαστάξουνε τα χάλια κι η ντροπές…» (Γεώργιος Μολφέτας, «Ζιζάνιον», φύλλο 146, 24-6-1900, σελ1αβ,2αβ)

Και επειδή η περιγραφή της κληδόνος βρίσκεται στον Όμηρο και συσχετίζεται με οιωνούς, καλό είναι να θυμόμαστε το πλέον γνωστό απόφθεγμά του σε σχέση μ᾽αυτούς: «Είς οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί Πάτρης».

Προηγούμενο άρθροΗ αποτυχία Τσίπρα με το χρέος, προάγγελος εξόδου από την Ευρωζώνη
Επόμενο άρθροΠολυέλαιος
Ο Χριστόφορος ΤΡΙΠΟΥΛΑΣ αρθρογραφεί στην Εφημερίδα ΑΡΙΣΤΕΙΑ. Γεννήθηκε στη Νέα Ὑόρκη και εργάζεται στον πανεπιστημιακό χώρο παραδίδοντας μαθήματα Ρητορικής και Διαπροσωπικής Επικοινωνίας στα Πανεπιστήμια St. John's University και City University of New York–LaGuardia Community College. Παράλληλα, έχει εργασθεί από το 2006 ως δημοσιογράφος σε ομογενειακά ΜΜΕ, ενώ ασχολείται με την αρθρογραφία και την μετάφραση. Ως συγγραφέας, έχει κυκλοφορήσει δύο βιβλία, ένα πολιτικό-πολιτιστικό δοκίμιο για την ιδιαίτερη πατρίδα του Ικαρία και ένα εγχειρίδιο αλληλογραφίας για ΜΚΟ. Επίσης, αναπτύσσει δραστηριότητα ως μεταφραστής και διερμηνέας, έχοντας ασχοληθεί επί σειρά ετών με μεταφράσεις συγγραμμάτων, περιοδικών, επιστημονικών και δημοσιογραφικών άρθρων, καθώς και άλλων έγγραφων.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.