Βουλιάζουμε σαν την Ατλαντίδα

254

Στον Τίμαιο του Πλάτωνα, διαβάζουμε για το «μύθο» της Ατλαντίδας. Η ένδοξη ύπαρξη ενός προηγμένου πολιτισμού, σε μία μεγάλη νήσο έξω από τις Ηράκλειες στήλες και στο Ατλαντικό πέλαγος.

Οι Άτλαντες είχαν κατακτήσει σχεδόν τους πάντες στη λεκάνη της Μεσογείου, πλην των Ελλήνων, οι οποίοι αντιστάθηκαν και νίκησαν. Έπειτα, ελευθέρωσαν όλους τους υποδουλωμένους λαούς κι έμειναν στην ιστορία για την τόλμη και την αρετή τους.

Η Ατλαντίδα καταποντίστηκε μέσα σε μια νύχτα, μετά από σεισμούς και κατακλυσμούς.

Τώρα, μάλλον παίρνει σειρά και η Ελλάδα. Ξεκινώντας από την Μακεδονία, είναι οι δικοί μας προδότες που βουλιάζουν την χώρα στα βρωμόνερα της λήθης, στον θολό πάτο ενός παραμυθιού με μαύρο τέλος…

Ξεκίνησαν να γράφουν τη δική τους στραβή ιστορία, όπου η θυσία των μαρτύρων και των ηρώων στους μικρούς και μεγάλους ελληνικούς τόπους θάβεται από την επιβεβλημένη αποσιώπηση. Νομίζω, όμως, πως δύσκολα θα βρεθεί ένας μελλοντικός Πλάτωνας για να κλάψει με την κακή μας τύχη και να εξιστορίσει την πορεία μας προς την αυτοχειρία. Δεν μας αξίζει η έγνοια των σοφών του μέλλοντος…

 

 

 

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.